نشسته ام  به دریغا...

                     ولی دریغ و درد

                                        که درد من

                                                        به دریغا

                                                                   دوا نمی گیرد

میان این همه گفت و صفا

                                    مرا کامیست

                                                     که جز به گفتن نامش

                                                                                     صفانمی گیرد

          نگه به دست خودی ها مکن

                                               که می دانی

                                                                      کسی به غیر خدا

                                                                                            دست مانمی گیرد...