واقعیت مجازی چیست و چه کاربردهایی دارد؟

واقعیت مجازی، یک فناوری که موجب می‌شود انسان با قرار گرفتن در مقابل یک فضای مجازی احساس کند در یک محیط واقعی قرار دارد.

 واقعیت مجازی یا Virtual Reality که به اختصار با حروف VR نمایش داده می‌شود عبارت است از تلاش بشر برای برداشتن مرزهای بین فضای واقعی و فضای مجازی یا به عبارت دیگر یک فناوری که موجب می‌شود انسان با قرار گرفتن در مقابل یک فضای مجازی احساس کند در یک محیط واقعی قرار دارد. در واقعیت مجازی محیطی مجازی در جلوی چشمان کاربر قرار میگیرد که کاربر می‌تواند براساس حرکت سر و بدن خود در آن محیط مجازی تعامل برقرار کند. 

در واقعیت مجازی مغز انسان فریب خورده و به طور مثال در حالی که روی زمین ایستاده احساس می‌کند در ارتفاع زیاد قرار دارد.

نحوه‌ی استفاده از واقعیت مجازی معمولا به صورت استفاده از هدست‌های واقعیت مجازی اتفاق می‌افتد. برخی از تصاویر و فضاهای مورد استفاده در واقعیت مجازی بصورت گرافیک رایانه ای و سه بعدی هستند و برخی دیگر نیز ویدیوها یا تصاویر 360 درجه‌ای هستند که از محیط های واقعی تهیه و از قبل فیلمبرداری شده‌اند. به وسیله‌ی این فناوری می‌توان این امکان را فراهم کرد تا افرادی که امکان بازدید از محل خاصی را ندارند، بتوانند خود را در آن محیط قرار دهند البته این اتفاق بسیار طبیعی شکل می‌گیرد به‌طوری که مغز انسان باور می‌کند که در آن محیط قرار دارد و یک تجربه‌ی منحصر به فرد خواهد داشت. البته این رویداد معمولا به صورت بصری شکل می‌گیرد. به‌طور مثال فرض کنید می‌خواهید توسط واقعیت مجازی به قله‌ی دماوند سفر کنید (البته به صورت مجازی). این اتفاق از لحاظ بصری و دیدنی به خوبی رخ می‌دهد و شما تجربه‌ای بی‌نظیر کسب می‌کنید و احساس می‌کنید واقعا در آن مکان قرار دارید اما نمی‌توانید آب و هوا یا دما و یا برخی دیگر از عوامل محیطی درک کردنی را تجربه کنید. غالبته باید بگوییم در برخی از هدست‌های واقعیت مجازی امکان شنیدن صدای محیط شبیه سازی شده فراهم می‌باشد و در برخی دیگر این امکان وجود ندارد.

تفاوت واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

یکی از اشتباهات رایج در میان جامعه ایران در خطاب کردن فناوری واقعیت مجازی با عنوان واقعیت افزوده است در صورتی که واقعیت افزوده یک فناوری و اتفاق کاملا جداگانه از واقعیت مجازی است. در تشریح تفاوت این دو فناوری باید بگوییم که با استفاده از فناوری واقعیت افزوده می‌توان تصاویر سه بعدی یا اطلاعاتی مثل متن یا تصویر را بر روی یک تصویر زنده از محیط واقعی که از طریق دوربین موبایل یا تبلت در حال نمایش است اضافه کرد و نمایش داد. برای درک بهتر این موضوع فرض کنید با گوشی موبایل خود از اتاق نشیمن خانه‌ی خود در حال فیلمبرداری هستید و گوشی موبایلتان تصویریک صندلی سه بعدی متحرک را به تصویر واقعی اضافه کرده است. از این فناوری در گوشی‌های موبایل به صورت سرگرمی استفاده روزانه می‌شود که برخی به وسیله‌ی آن بر روی سر خود کلاه قرار می‌دهند یا مدل موهای جدیدی را بر روی سر خود می‌گذارند. در زیر تصاویری از واقعیت افزوده مشاهده می‌کنید که در یکی از تصاویر می‌بینید یک مبل آبی رنگ توسط تبلت به تصویر واقعی به صورت زمان واقعی (real time) اضافه شده است.

چرا واقعیت مجازی  جذاب و هیجان انگیز است؟

یکی از ویژگی‌های بارز واقعیت مجازی این است که می‌تواند الگوها و روش‌های سنتی درج شده در ذهن ما را دچار تحول کند. از زمانی که تلویزیون و سینما اختراع شدند و به دست مردم رسیدند، همیشه ما فقط می‌توانستیم به یک صفحه نگاه کنیم و اگر صورتمان را از روبروی آن صفحه برمی‌گرداندیم اشیا و محیط اطرافمان را مشاهده می‌کردیم. اما در فناوری واقعیت مجازی، زمانی که هدست واقعیت مجازی را مورد استفاده قرار می‌دهیم، در مواقعی  که سر خود را حرکت می‌دهیم، مطابق با حرکت ما، تصویر نیز تغییر می کند و شرایطی ایجاد می‌شود که احساس می‌کنیم در آن محیط قرار داریم و مغز فریب می‌خورد. گاهی اوقات در برخی از مراکزی که از واقعیت مجازی با مقاصد تفریحی استفاده می‌کنند فردی را دیده باشیم که هدست واقعیت مجازی را بر روی سر خود قرار داده و حرکاتی عجیب از خود نمایش می‌دهد گویی که از ارتفاع زیادی در حال پرتاب شدن است و احساس ترس و واکنش‌های شدیدی از خود بروز می‌دهد. این دقیقا همان فریبی است که مغز انسان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و انسان در حالی که روی زمین ایستاده احساس می‌کند در ارتفاع زیاد قرار دارد.

کاربردهای واقعیت مجازی:

1- استفاده در نمایش مکان‌های اجاره ای و فروشی:
2- سرگرمی
3- بهداشت و درمان
4- فضانوردی
5- موزه‌ها
6- آموزش
7- صنایع نظامی و همچنین بسیاری دیگر از حوزه‌های کاربردی.

استفاده از واقعیت مجازی برای بازگرداندن توانایی حرکتی به بیماران

اخیرا کارشناسان به موضوعاتی همچون استفاده از واقعیت مجازی در درمان برخی بیماری‌ها پرداخته‌اند و امیدوارند بتوانند از این فناوری جهت بهبود شرایط زندگی بیماران استفاده کنند.
محققان دانشگاه "کالیفرنیای جنوبی" در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه "واقعیت مجازی"(VR) می‌تواند مغز را بازیابی کند.
محققان در این پژوهش از تاثیر فوق‌العاده واقعیت مجازی بر رفتار انسان گفته‌اند. برای مثال اگر کسی با استفاده از این فناوری در قالب یک کودک در بیاید، رفتارهای کودکانه از خود بروز خواهد داد.
آنها بر این باورند که با استفاده از این فناوری می‌توان به بهبود عملکرد و پلاستیسیته مغز در افرادی که دچار سکته مغزی و اختلالات حرکتی شده‌اند کمک کرد.
محققان امید دارند که با استفاده از واقعیت مجازی و قرارگیری در قالب شخصیت‌های مختلف در نهایت بیماران مجددا موفق به حرکت دادن اندام‌های خود شوند.
به باور این محققان این کار نوعی فریب مغز از طریق ورودی تصویری است. بسیاری از شواهد جدید در زمینه علوم اعصاب و روانشناسی وجود دارد که نشان می دهد آواتارهایی(شخصیت‌های رایانه‌ای) که شما در واقعیت مجازی انتخاب می‌کنید می‌تواند رفتارتان را تغییر دهد.
استفاده از فناوری VR در مراقبت‌های بهداشتی و درمان بیماران کار جدیدی نیست.
تاکنون از این فناوری برای کمک به افراد در جهت غلبه بر ترس و اضطراب استفاده شده است. اما محققان در پی استفاده هر چه بیشتر از این فناوری هستند.
برای مثال بعضی از مدارس پزشکی به دنبال شبیه‌سازی مجازی برای دانش آموزان بوده یا برخی مراکز پزشکی قصد دارند از این فناوری در جهت آموزش ماماها برای به دنیا آوردن کودکان هستند.

---

پی‌نوشت 1:مای وی‌آر

آموزش سخاوتمندی به کودک

کودکان در سنین یک، یک و نیم و دو سالگی هنگام بازی با یکدیگر اشیا و اسباب بازی ها را بدون تشریفات و تعارفات از یکدیگر می قاپند. کودک برای حفاظت اسباب بازی خود مقاومت می کند و شاید بی رحمانه کودک همبازی خود را کتک بزند و یا از شدت استیصال ناچار به تسلیم گردد.

 

 
اگر فرزند شما در حدود دو سالگی دائم اشیا را از کودکان دیگر می قاپد به این دلیل نیست که در آینده به شخص زورگو و گردن کلفتی تبدیل خواهد شد زیرا کودک در این سن کوچک تر از آن است که برای دیگران حقوقی قائل شود. گاهی اجازه دهید فرزندتان اشیا را از دست کودکان دیگر بقاپد، اما اگر همیشه این کار را می کند می توانید گاهی اوقات اجازه دهید با کودکان کمی بزرگ تر از خودش که می توانند برای دفاع از خود در برابر او مقاومت نمایند بازی کند.

نکته:اگر کودکی در سه سالگی یا بیشتر حالت تهاجمی و پرخاشگری شدیدی داشته باشد و در ظاهر چیزی درباره بازی های دسته جمعی نمی آموزد، باید به تغییر و اصلاح او اقدام کرد.

اگر فرزند شما در حدود دو سالگی حاضر نیست اسباب بازی های خود را به کودکان دیگر بدهد رفتار و کردارش برای این سن کاملا طبیعی است، به تدریج که بزرگ تر می شود و نسبت به کودکان دیگر علاقه ای پیدا می کند و از بازی با آن ها لذت می برد رفته رفته حالت سخاوتمندی در او پیدا می شود. وقتی فرزندتان در حدود سه سالگی به مرحله ای می رسد که از بازی با سایر کودکان لذت می برد شما می توانید بازی های دسته جمعی و چند نفره را به کودک خود یاد بدهید به عنوان مثال "اول سارا سوار ماشین شود و شما آن را بکش و سپس شما سوار ماشین بشید و سارا شما را بکشد." به این ترتیب بازی های گروهی از صورت یک وظیفه خشک و خالی خارج می شود و همراه با تفریح بیشتر خواهد بود.

منبع: دانشنامه فرزند

خالق کارت‌ های معروف صدآفرین کیست؟

بعضی آدم‌ ها در خاطره جمعی همه‌ مان بدون آنکه خودمان بدانیم حضور دارند، صادق صندوقی یکی از این افراد است، او کتاب‌ های درسی‌ مان را نقاشی می‌ کرده است.

به گزارش مركز اطلاع رساني و روابط عمومي وزارت آموزش و پرورش به نقل از خبرگزاري مهر، «صادق صندوقی» نام خوش‌آوایی است که برای به خاطر آوردنش باید در صندوقچه خاطرات دوران مدرسه جست‌وجو کرد. سال‌های زیادی این واج‌آرایی «ص و ق» در شناسنامه کتاب‌های درسی و با عنوان تصویرگر نشسته بود. «کتاب‌های درسی اولین کتاب‌هایی بود که با آن‌ها روبرو شدم که تصویر داشتند، همیشه اول از همه می‌خواستم بدانم چه کسی آن‌ها را نقاشی کرده و دنبال اسمش می‌رفتم، بعد از سال‌ها نام خودم در همان صفحه نشست! یک شوخی عجیب و در حالی بازنشسته شدم که نامم همچنان در شناسنامه‌ها بود.»
متولد اردیبهشت سال ۱۳۲۵ در همدان است و با اینکه بازنشسته شده، دوباره از او دعوت به کار کردند و حالا در دهه هفتم زندگی‌اش هفته‌ای یک روز در ساختمان پژوهش سازمان آموزش و پرورش حضور دارد. ما که می‌رسیم مجله‌ را جمع می‌کند و به پیشوازمان می‌آید، می‌گوید برای‌مان چای بیاورند. در زمان عکاسی و مصاحبه یک لحظه هم حواسش را از اطراف برنمی‌دارد و هر از گاهی با بقیه کسانی که در اتاق هستند صحبت می‌کند.
آلبومی از نقاشی‌هایی که برای کتاب‌های مختلف کشیده را جلوی‌مان می‌گذارد، از ژول ورن و هرکول پوآرو تا بن‌هور و سینوهه و گالیور. همه را او برای ما تصویرسازی کرده! وقتی هاکلبرفین یا تایم سایر را نگاه می‌کنم، تصویر مجسم شده‌ای که همه این‌سال‌ها از شخصیت‌ها داشته‌ام را می‌بینم. صادق صندوقی این آدم‌ها و شخصیت‌های کتاب‌ها را برای‌مان زنده کرده و آن‌ها به همین شکل در گوشه‌ای از ذهنمان ثبت شده‌اند. «برای کشیدن چهره آدم‌ها از کسانی که می‌شناختم الهام می‌گرفتم، «آلیس در سرزمین عجایب» دخترم است، هاکلبرفین از بچه‌های فامیل و همین‌طور تا آخر» گاهی ردپای همسایه‌ها را هم می‌توان در نقاش‌هایش پیدا کرد.
بهانه صحبت ما با او بیشتر به خاطر خاطره کارت‌های «هزارآفرین» و «صدآفرین» است، همان‌هایی که زمان تشویق می‌دانند، به او می‌گویم هنوز کارت‌هایم را دارم، همه‌شان را در یک دفتر چسبانده‌ام و بازهم دورشان را نقاشی کرده‌ام، احتمالا این کارت‌ها جالب‌ترین و جذاب‌ترین خاطره دوران مدرسه‌ام هستند که هیجان اضافه شدن‌شان با چیزی قابل مقایسه نبود. «طرح‌های این کارت‌ها خیلی ساده بود و پیشنهاد دادم این کار را انجام دهیم که استقبال کردند. اوایل کارم را امضا نمی‌کردم، اما وقتی یک‌بار دخترم را دیدم که با گرفتن همین کارت خیلی خوشحال شده، خواستم در شادی بچه‌ها هم سهیم باشم و کارهای بعدی را امضا کردم.»

با او از روزهای اولی که نقاشی را شروع کرده صحبت کردیم تا به کارها و ایده‌های مختلفی که اجرا کرده، رسیدیم:

معلمی که در مسیر زندگی‌ ام موثر بود
«قبل از مدرسه کنار دست برادرم که دوم ابتدایی بود می‌نشستم و مثل دستیار اتاق عملی بودم که در نقاشی او را همراهی می‌کرد! اما خاطره‌ای که از روز اول مدرسه و نقاشی دارم، این است که وقتی روز اول مدرسه رفتیم، معلم کسی را به عنوان مبصر انتخاب کرد و گفت تا زمانی که من نیستم، هرکدامتان یک نقاشی بکشید. وقتی از کلاس بیرون رفت برای خودم خرگوشی را کشیدم، بچه‌های دیگر هم خوششان آمد و هرکسی از من می‌خواست برایش نقاشی کنم، من هم خوشم آمده بود و برای چند نفری کشیدم. مبصرمان که دو سال هم بزرگتر بود، وقتی این کار من را دید، گفت که من تقلب می‌کنم و کارم اشتباه است! البته اصلا معنی تقلب را هم نمی‌دانستم.او می‌گفت که معلم به خاطر این کار مرا تنبیه می‌کند! تنبیه آن زمان هم چوب و فلک بود. من هم ترسیده بودم و نگران شده بودم که معلم دعوایم می‌کند. خلاصه معلممان آمد و نقاشی‌ها را جمع کرد و در هنگام تماشای آن‌ها متوجه شد که یک نفر همه را کشیده، از مبصر پرسید و او هم مرا نشان داد! من با ترس از سرجایم بلند شدم و حتی دلم می‌خواست زمین دهان باز می‌کرد و همان‌جا مرا می‌خورد! معلم پرسید که خودم تنهایی کشیدم که گفتم بله و در ذهنم تصوری از چوب و فلک داشتم که صدای معلم را شنیدم! «بچه‌ها برایش دست بزنید!» باور کنید اگر آن روز معلمم برخورد بدی با من کرده بود، حتما نقاشی را کنار می‌گذاشتم، اما همین دست زدن بچه‌ها و تایید خودش باعث شد من نقاشی را جدی بگیرم. باید بگویم که تاثیر معلم در زندگی ما آدم‌ها خیلی زیاد است و می‌تواند در مسیر زندگی آدم‌ها از همان سنین طفولیت تاثیر داشته باشد.»
«نقاشی از همان زمان مدرسه رفتن برایم اهمیت پیدا کرده بود، در همان سال‌های آقای علی‌اکبر بلالی که همان معلمم بود و تا چند سال قبل که زنده بودند، از حالش خبر داشتم، به هر درسی که می‌رسیدیم به من می‌گفت این درس را به شکل دیگری نقاشی کن و طرح من را روی دیوار می‌زد. به دلیل همین امتیازی که داشتم، در بین بچه‌ها و معلم‌ها محبوب بودم.»

عشق به طبیعت مرا به معلمی در روستا کشاند
«من بعد از لیسانس به تهران آمدم و در دانشکده هنرهای زیبای تهرانِ پسران مشغول به تحصیل شدم و بعد از آن با توجه به اینکه به معلمی علاقه داشتم، در سال ۴۸ به استخدام آموزش و پرورش درآمدم. البته ازآنجایی که عاشق طبیعت هم بودم، دلم می‌خواست در روستا معلمی کنم و این اتفاق هم افتاد. بعد از آن برای ادامه تحصیل در انستیتو تربیت مربیان امور هنری انتخاب شدم و سال ۵۱ که فارغ‌التحصیل شدم از مسیر مهاباد و ساوه که معلمی کرده بودم، دوباره به تهران آمدم و در نهایت به بخش تصویرگری کتاب‌های درسی رسیدم.»

نقاشی اصحاب فیل یکی از کارهای سختم بود
«در ابتدا در بخش مجلات رشد بودم، و بعد ها به بخش کتاب‌های درسی رفتم. سال ۶۵ هم اولین کاری که انجام دادم چهره امیرکبیر و شیخ فضل‌الله نوری برای کتاب دوره راهنمایی بود. از اول دبستان تا آخر دبیرستان در کتاب‌های مختلف مدرسه طرح‌هایی را کشیده‌ام. در آن زمان دو نفر بودیم و طرح‌ها را می‌کشیدیم و حتی مثلا برای کتاب علوم هم ما نقاشی می‌کردیم. در آن زمان حتی در وضعیت موشک باران هم کار می‌کردیم!»

نقاشی «اصحاب فیل» را کشیدم که خیلی کار سختی بود، چون کسی اصلا شکل ظاهری ابابیل را نمی‌دانست و حتی از کارشناس‌ها هم که می‌پرسیدیم، آن‌ها هم نمی‌دانستند. به همین دلیل خیلی کار سختی بود، به هر حال خیلی از این کارها پیش از آن تصویر نشده بود و کاملا شخصیت‌ها را باید از صفر می‌ساختیم.
در این سال‌ها بیشتر از پنج بار جنگ خندق را کار کرده‌ام، دو بار جنگ غدیرخم را کشیده‌ام و علاوه بر کار آموزش پرورش، کارهای آزاد زیادی داشتم و برای بیشتر از دو هزار کتاب تصویر کشیده‌ام، از جمله کتاب‌های ژول‌ورن، رمان‌های ایرانی و خارجی مختلف.»

طراحی کارت‌ های صدآفرین و هزار آفرین
انتشارات حفظی از انتشاراتی بود که موارد حاشیه‌ای آموزش و پرورش را منتشر می‌کرد. در آن زمان من با آن‌ها همکاری می‌کردم  کارت‌های «هزارآفرین» و «صدآفرین» که خیلی‌ها یادشان است را همین انتشارات منتشر کرده بود. در آن زمان می‌دیدم که کارت‌های خیلی ساده‌ای با یک جمله تشویقی به بچه‌ها می‌دادند، این کارت‌ها هیچ رنگ و لعابی نداشت. ایده‌ام را به همین انتشارات گفتم که اگر این کارت‌ها رنگی شوند و طرح داشته باشند، برای بچه‌ها هم جذابیت بیشتری دارد که قبول کردند، من هم طرح‌ها را کشیدم و بعد از انتشار خیلی مورد توجه قرار گرفتند. بعد از آن تا سال‌ها این کارت‌ها چاپ می‌شدند و برای بچه‌ها استفاده می‌کردند. البته چندین مدل آفرین، صدآفرین، هزار و سیصد آفرین را طراحی کرده بودم».

کیفیت بالاتری که انگیزه به وجود نمی‌ آورد
«البته امروزه کارها با آمدن کامپیوتر خیلی راحت شده است و سرعت هم بالاتر رفته است. با این‌ همه کارهای کامپیوتری آنِ لازم را ندارند، اینکه چه رمزی و رازی است که در ذهن نمی‌ماند را نمی‌دانم! شاید کارها خیلی زیباتر و با کیفیت‌تر باشد، اما مانند این است که آنِ لازم را ندارد و با اینکه بچه‌ها زحمت زیادی می‌کشند، اما دیگر به تماشاچی انگیزه نمی‌دهد که به دیدن آن بنشیند.»

شناخت مخاطب عنصر مهمی در نقاشی است
«کارها و سبکی که داشتم، بستگی به مخاطب داشت. با این حال مخاطب اغلب کارهایی که انجام می دادم نوجوان‌ها بودند و به فراخور سلیقه و دیدگاه آن‌ها سعی می‌کردم طرحی را نقاشی کنم؛ اینکه کدام شخصیت را پررنگ‌تر کنم یا زاویه دید اثر از کدام سو خواهد بود، به مخاطب بر می‌گشت.

در آن زمان با توجه به اینکه بچه‌های خودم در سنین نوجوانی بودند، این طیف سنی را خوب می‌شناختم. همچنین برای نقاشی کتاب‌های این گروه سنی از بچه‌های خودم کمک می‌گرفتم، به این شکل که از آن‌ها می‌خواستم کتاب‌ را بخوانند و خلاصه و برداشت خودشان را به من بگویند تا نگاه آن‌ها را هم بدانم. البته این همکاری بچه‌ها هم بدون دستمزد نمی‌ماند و پول توجیبی هم می‌گرفتند!»

نقاشی باید فضای اثر را باز نمایی کند
«تصویرگر باید تسلط خوبی روی حوزه‌هایی دیگر هم داشته باشد و به جز نقاشی خوب، خط خوش داشته باشد، جغرافیا و تاریخ بداند و فضای جامعه را هم بشناسد. این خیلی مهم است که وقتی برای کتابی نقاشی می‌کنیم، مخاطب تنها با دیدن جلد آن فضای کلی اثر را بشناسد و بداند کتاب پلیسی و معمایی است یا عاشقانه و رمانتیک. برای رسیدن به این شناخت هم فیلم دیدن خیلی کمک می‌کند و من هم علاقه خاصی به فیلم داشتم!»

دوست داشتم قصص قرآنی را تصویر سازی کنم
« همه این سال‌ها دوست داشتم قصص قرآنی را نقاشی کنم، البته این کار یک نفر نیست و باید تیمی آن را انجام داد. متاسفانه قرآن را برای بچه‌ها تصویرسازی نکرده‌ایم، در صورتیکه از کتاب انجیل مدل‌های مختلفی وجود دارد که قصه‌های آن تنها برای بچه‌های نقاشی شده و جذابیت زیادی هم دارد. خیلی حیف است که ما قرآن و قصص آن را تصویرسازی نکرده‌ایم و همیشه دوست داشتم این اتفاق بیفتد.
در دوران جوانی با نقاشی توانستم مدرسه هم بسازم! ماجرا از این قرار بود که در روستای طواف کندی مهاباد مدرسه می‌ساختیم که بودجه‌مان قبل از ساختن ساختمان مدرسه تمام شد. ما هم نگران بودیم که با شروع شدن پاییز و زمستان بچه‌ها چطور باید درس بخوانند. در آن زمان با نقاشی و فروختن آن پول ساخت مدرسه تهیه شد و باید بگویم نقاشی همیشه و در همه حال به کمک من آمده است».

نمایشگاه من ویترین کتابفروشی‌ هاست
«همیشه گفته‌ام نمایشگاه من ویترین کتابفروشی‌هاست و افتخار می‌کنم در کیف هرکسی حداقل یکی از نقاشی‌های من وجود داشته است. چون حتی لوگوهای «تولدت مبارک»، «پیوندتان مبارک» و از این قبیل کارها هم انجام داده‌ام که حالا همه استفاده می‌کنند، اما نه امضایی پای آن‌ها وجود دارد و نه کسی می‌داند. با این‌حال خودم را نقاش مردمی می‌دانم و از این موضوع خوشحال هستم.»

تکینگی فناوری در سال ۲۰۴۵ رخ می دهد

هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۹ با موفقیت آزمون تورینگ را پشت سر گذاشته و به درجه ای برابر با هوش انسان خواهد رسید. تکینگی را هم برای سال ۲۰۴۵ پیش بینی کرده ام که طی آن، با ادغام هوشی که ساخته ایم، هوش موثر خود را تا یک میلیون برابر افزایش خواهیم داد.

ری کورزویل، مدیر بخش مهندسی گوگل و آینده نگری مشهور با سابقه پیش بینی های بسیار دقیق میباشد. از ۱۴۷ مورد پیش بینی کورزویل از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، ۸۶ درصد آنها صحت داشته است. کورزویل ابتدای هفته جاری در کنفرانس SXSW در آستین تگزاس پیش بینی دیگری هم انجام داد: تکینگی فناوری در سی سال آینده رخ خواهد داد.

طبق پیش بینی هایی که انجام داده ام، هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۹ با موفقیت آزمون تورینگ را پشت سر گذاشته و به درجه ای برابر با هوش انسان خواهد رسید. تکینگی را هم برای سال ۲۰۴۵ پیش بینی کرده ام که طی آن، با ادغام هوشی که ساخته ایم، هوش موثر خود را تا یک میلیون برابر افزایش خواهیم داد.

کامپیوترها تا سال ۲۰۲۹ از هوشی در سطح انسان برخوردار خواهند بود.تکینگی نقطه ای در زمان است که تمامی پیشرفت های موجود در فناوری – به ویژه هوش مصنوعی – به پیدایش دستگاه هایی منجر خواهد شد که با هوش از انسان باشند.

همه مان به این مسئله واقف هستیم که چنین پیشرفتی دیر یا زود اتفاق خواهد افتاد، اما سوالی که تقریبا ذهن همه را به خود مشغول ساخته این است که آیا انسان باید از تکینگی بترسد؟

همه میدانند که وقتی ماشین ها باهوش تر از انسان عمل نمایند، بر جهان حکمفرمایی خواهند کرد. اینطور نیست؟ بسیاری از بزرگان و مشاهیر علم وفناوری از قبیل استیون هاوکینگ، ایلان ماسک و حتی بیل گیتس وقوع چنین آینده ای را هشدار می دهند. خب، کورزویل بر خلاف آن فکر می کند. در واقع، او چندان دربارهٔ تکینگی ابراز نگرانی نمی کند. از دیدگاه کورزویل، تکینگی فرصتی برای پیشرفت و ارتقای بشریت است!

---

منبع: کانال موج چهارم : عصرمجازي سازى

استارتاپ چیست؟

 

استارتاپ‌ها چه هستند و چگونه دنیای کار و تجارت را تحت تاثیر قرار دادند و آیا هر استارتاپی می‌تواند موفق و سودآور باشد؟

 استارتاپ یا startup، اصطلاحی که اخیرا خیلی‌ها استفاده می‌کنند و شاید هر روز در مورد آن مطالبی بشنویم و ببینیم و یا این‌که با استارتاپ‌های جدید آشنا شویم و بخواهیم از آن‌ها استفاده کنیم.
در مورد استارتاپ تعاریف متعددی وجود دارد که همه‌ی آن‌ها به یک سلسله ویژگی‌هایی اشاره دارند که به بیزینس‌ها و فعالیت‌ها، خاصیت استارتاپ بودن را می‌دهند.
تعریفی که نیل بلومنتال مدیر واربی‌پارکر از کارهای استارتاپی دارد به این شکل است که: کمپانی جدید که راه حل‌های خلاقانه و جدیدی در رویارویی با مسائل دارد اما هیچ ضمانتی برای موفقیت ایده و شرکت وجود ندارد.
در فرهنگ‌های عمومی دیگر هم از استارتاپ به این شکل یاد شده که: استارتاپ یک کسب و کار جدید است، کسب و کاری که حول فناوری و تکنولوژی ایجاد شده و یا اینکه شرکتی که از ایده‌های اولیه شروع می‌کند و به موفقی و رشد بالایی دست می‌یابد.

یک تعریف کلی

همان‌طور که دیدیم عموم تعاریف یک مفهوم را شامل می‌شوند که شاید هر کدام از آن‌ها بخشی از ویژگی‌های استارتاپ را توصیف می‌کنند. اگر تمام این تعاریف خلاصه و مختصر را کنار هم بچینیم، احتمالا به یک تعریف کلی دست خواهیم یافت.
در تعریف کلی کمپانی استارتاپ و یا ایده‌های استارتاپی باید بگوییم که، کمپانی یا مجموعه‌ای تشکل از افراد خوش‌فکر با ایده‌های جدید و نوآورانه در کنار یک دید متفاوت اما صحیحی از مسائل است که تلاش دارد با کم‌ترین امکانات و هزینه‌ها، راه‌حل‌های خلاقانه و جدیدی ارائه دهد و بتواند آن ایده‌ها و راه‌حل‌ها را به وسیله‌ی تکنولوژی و فناوری‌های نوین در اختیار مورد استفاده قرار دهد.

مساله یا مشکل؟

موضوع اصلی فعالیت شرکت‌های استارتاپ ارائه‌ی راه‌حل‌های مناسب در برخورد با مسائل است. اما آیا این مسائل صرفا مسائلی هستند که یافتن راه حل برای آن‌ها ضروری نیست و یا اینکه از مرحله‌ی مساله عبور کرده و به یک مشکل تبدیل شده‌اند؟
در پاسخ باید بگوییم: برخی از مسائل پیش رو جزو آن دست از مسائلی هستند که به عنوان یک دغدغه برای عموم مردم مطرح است و ذهن همگان را به خود مشغول کرده است که تجربه ثابت کرده معمولا کسی راه حلی برای این موضوعات ندارد به طور مثال آب‌گرفتگی معابر در روزهای بارانی و ایجاد بحران ترافیک و حمل و نقل. 

 یکی از روش‌های معروف حل مسائل، روش تقسیم و غلبه می‌باشد که توسط شخصیت معروف فرانسوی یعنی ناپلئون بناپارت ابداع شد.

دسته‌بندی دیگر موضوعاتی است که شاید برای بیشتر افراد موجود در یک جامعه به عنوان دغدغه محسوب نشود و شاید برخی اصلا به آن موضوعات توجهی نداشته باشند. اینجاست که شاید یک فرد با ایده‌های استارتاپی بتواند اوج توانایی‌های خود را نمایان سازد و وجه تمایز خود با سایرین را به رخ بکشد. به نظر می‌رسد این بخش یکی از مهم‌ترین بخش ایده‌های استارتاپی موفق می‌باشد که در واقع مرحله‌ی جرقه یا استارت یک فکر است. در توصیف چرایی مهم بودن این مرحله می‌توان گفت دقیقا در این مرحله است که مساله مطرح می‌شود، ایده و راه حل ایجاد می‌شود، مهم و موثر بودن مساله مشخص می‌شود، کاربردی بودن ایده مشخص می‌شود و مهم‌تر از همه، وجه تمایز و مرز بین استارتاپ موفق و استارتاپ ناموفق و به‌درد نخور شکل خواهد گرفت.

سوال: چگونه موفقیت یا شکست ایده در همان ابتدا مشخص خواهد شد؟

توجه داشته باشید؛ منظور این نیست که موفقیت و یا شکست یک پروژه از ابتدا برای افرادی که می‌خواهند استارتاپ را راه‌اندازی کنند مشخص است. منظور این است که زمانی که یک ایده‌ی استارتاپی در جهان هستی شکل می‎‌گیرد، موفقیت و یا شکست آن‌هم در جهان شکل می‌گیرد یعنی تا زمانی‌که استارتاپی وجود ندارد موفقیت و شکستی هم وجود نخواهد داشت اما به محض این‌که یک استارتاپ یا ایده تولید می‌شود، بلافاصله موجودیت موفقیت یا شکست هم برای آن ایجاد می‌شود. 
شاید درک این موضوع کمی پیچیده به نظر برسد. برای توصیف بهتر این موضوع به طور مثال تا زمانی که یک فرد ماشین ندارد، با رویداد خراب شدن خودرو هم مواجه نخواهد شد. اما به محض خرید یک خودرو یک اتفاق جدید به لیست اتفاقات احتمالی آن فرد اضافه خواهد شد و یک موجودیت جدید ایجاد می‌شود.

این مساله چه ارتباطی با موفقیت یا شکست استارتاپ دارد؟

شاید درک ارتباط بین این مساله و موفقیت یا شکست پروژه استارتاپ کمی پیچیده باشد. برای اثبات ارتباط مستقیم بین این دو موضوع باید در نظر داشت که: یک فرد یک ایده را خلق می‌کند، پس به واسطه‌ی خلق آن ایده یک موفقیت یا شکست ایده هم خلق می‌شود. در نتیجه همان فردی که ایده را ایجاد کرده، موفقیت یا شکست ایده را هم خلق کرده است.

اینجاست که پیروزی یا شکست مشخص می‌شود

اینجاست که تفاوت بین یک استارتاپ موفق و ناموفق مشخص می‌شود. یعنی در همان ابتدای کار اگر درک درستی از مساله شکل گیرد و یک راه حل متفاوت و کاربردی هم ایجاد شود و مسیر تکمیل راه حل به درستی طی شود موفقیت کسب خواهد شد. در نتیجه نوع نگاه یک فرد به مسائل قدرت تجزیه و تحلیل و پیش‌بینی یک فرد در موفقیت ایده‌ی او بسیار موثر و شاید مهم‌ترین مساله باشد.

مساله را تجزیه و تجلیل کنید

باید مسائل را تجزیه و تحلیل کرد. در انجام کارها و حل مسائل، کلی نگری را کنار بگذارید. مسائل را به اجزای کوچک تقسیم کنید و ببینید آیا می‌توانید راه حل درستی برای آن مسائل ارائه دهید؟ بعد از تجزیه‌ی مسائل به بخش‌های کوچک‌تر سعی در تحلیل یا حل مسائل داشته‌باشید. همان‌طور که می‌دانید یکی از روش‌های معروف حل مسائل، روش تقسیم و غلبه می‌باشد که توسط  شخصیت معروف فرانسوی یعنی ناپلئون بناپارت ابداع شد.
می‌توانید برای شروع یک ایده‌ی استارتاپی، بعد از به وجود آمدن مساله در ذهن خود، چند سوال را مطرح کنید که اگر توانستید برای آن‌ها جواب مناسبی بیابید می‌توانید به مرحله‌ی بعد رفته و ایده‌ی خود را گسترش دهید. سوالاتی مثل سوالات زیر:
آیا این مساله ارزش صرف زمان و ارائه‌ی راه حل دارد؟
آیا این مساله برای سایر افراد هم مهم می‌باشد یا خیر؟
آیا من اولین نفری هستم که به این مساله توجه دارم و می‌خواهم راه حل ارائه کنم؟
آیا راه‌حل‌های مناسب‌تری نسبت به ایده‌ی من وجود ندارد؟

اهمیت نوع دیدن مسائل

به طور مثال فرض کنید فردی در ایستگاه اتوبوس نشسته است و زمانی که در حال تماشا کردن نحوه‌ی پرداخت پول توسط مسافرین به راننده می‌باشد از خود می‌پرسد آیا راه حلی بهتری برای پرداخت پول مسافر به راننده وجود ندارد؟ همین سوال ساده باعث به وجود آمدن ایده‌ی کارت بلیط و ایجاد یک انقلاب فناوری در جوامع می‌شود.

نکته‌ی آخر

معمولا در بین افرادی که می‌خواهند استارتاپ‌های جدید راه‌اندازی کنند، افرادی هستند که به فکر نوآوری و ارائه‌ی راه حل جدید نیستند. این افراد منتظر هستند تا یک ایده‌ی جدید طراحی و تولید شود که اگر موفق بود بتوانند بروند و نسخه‌ی دوم آن استارتاپ را ایجاد کنند. این کار خیلی جالب به نظر میرسد و معمولا نتیجه‌ی مطلوبی هم در مقایسه با ایده‌پرداز اولیه نخواهد داشت. پس بدانیم موفقیت از آن کسانی است که برای اولین بار یک ایده را درست می‌کنند و تمرکزشان روی کار خودشان است.

هشت مساله در آموزش و پرورش ایران

 

به نحو اجمال برخی از ضعف ها، سستی ها و اشکالات وارده بر آموزش و پرورش به قرار زیر است:

 

1- آموزش حفظیات
به جای تفکر به حفظیات و انباشت اطلاعات (که بعضا بی فایده و بلا استفاده است)، تاکید می گردد. دانش آموزان را به از بر کردن ماشین وار محتوای نقل وامی دارد. از این بدتر، آنان را به ظرف ها و مخزن هایی مبدل می کند که باید به وسیله معلم پر شود. هر قدر این ظرف ها با فروتنی بیشتری اجازه دهند که پرشان کنند، دانش اموزان بهتری خواهند بود."

 2- آموزش سکوت
نقش دانش آموز ایرانی در فرایند آموزش و پرورش، صرفا آموختن و فرا گرفتن و سکوت در برابر معلم است. جایگاه و موقعیت معلم، چنان رفیع و دست نایافتنی می شود و چنان قدسیتی به آن داده می شود، و از سوی دیگر، رعب انگیز و ترس آلود می شود که دانش آموز چاره ای جز سکوت در برابر آن نمی یابد. نظام آموزش و پروش غیر دموکراتیک، میوه ترس و سکوت را در دهان فرهنگ می نهد.

3- آموزش تقلید و پیروی
در آموزش مبتنی بر سلطه، معلم می گوید و دانش آموز صرفا مجاز است که سخنان مربی اش را تکرار و تصدیق کند. در این شیوه آموزش، معلم، تماما زبان است و دانش آموز، تماما گوش. معلم، کارساز است و دانش آموز، کارپذیر. معلم، به منزله ی مراد است و دانش آموز به منزله ی مرید. در آموزش تقلیدی، پرسش و نقد ممنوع است. روحیه پرسشگری از آن آموزش آزاد مبتنی بر تعامل است. در حالی که در پیروی، انفعال و خمودگی رشد می کند.

4- آموزش عدم مدارا
یکی دیگر از کارکردهای اساسی آموزش و پرورش توسعه یافته، پرورش شخصیت های مداراگر است.
اما نتیجه ی آموزش و پرورش در ایران، دامن زدن به کم تحملی و عدم مدارا با کسانی است که اندیشه دگر دارند. هر صبحگاه، مدارس چونان پادگان های نظامی، از جلو نظام می دهند و مرگ بر این و بر آن بر زبان دانش آموزانش جاری شده و کینه توزی های تاریخی دامن زده می شود، چگونه می تواند شهروندانی مداراجو و صبور تربیت کند؟

5- جای خالی هنر
هنر، صرفا گذران وقت و سپری کردن ساعاتی از روز نیست. هنر، بیهوده زیستن نیست. هنر، شیوه ای موثر در تربیتاحساسات و توسعه ی زیبایی های درون و پرورش حس زیبا دیدن و زیبا زندگی کردن است. تفسیر معنا بخش به جهان و هستی است. 
هنر، آدمی را به خویشتن نزدیک می کند و راه هایی برای تحمل رنج ها در اختیار آدمی می نهد. 
جای خالی هنر در روند آموزش و پروش، عمیقا احساس می شود. از میان هنرهای مختلف، جای خالی موسیقی، دل آزار است. روح های زمخت، نشان می دهد که از ظرافت های هنر و زیبایی موسیقی، بی بهره اند و در سرزمین راز آلود هنر گام نزده اند.

6- تربیت، نه برای اکنون
نظام آموزش و پرورش، شاگردانش را برای زندگی در جهان کنونی پرورش نمی دهد. زندگی "اکنونی و این جایی". شاگردانش را برای بنا نهادن ساختار دموکراتیک پرورش نمی دهد. ساختار غیر دموکراتیک آموزش و پررورش در ایران، ماحصلی جز شخصیت های غیر دموکراتیک نیست. رابطه دانش آموز با معلم غیر دموکراتیک است. گفت و گو به منزله ی فضیلتی انسانی و اخلاقی ، چندان مجال بروز و ظهور نمی یابد.

7- جای خالی شادکامی
تلخ زیستن و تلخ کامی بر آموزش و پرورش ایران سایه گسترده است و لذت زیستن را از شاگردان مضایقه می کند. شادابی و شادخواری، به نحو ضمنی و نانوشته جایی در مدارس ندارد. مناسک و شعایر تاریخی سوگ و برخی برنامه های حزین، به آسانی و در طول سال، در تمامی مقاطع و به انحا مختلف به اجرا در می آید، اما چندان خبری از جشن های شادی بخش در میان نیست.


8- ناکارآمدی
ناکارآمدی آموزش و پرروش، سبب شده است که اهداف آموزشی که برای وصول به آن برنامه ریزی می شود، نافرجام باقی بماند. از این رو است که حدود شش سال (در مقطع راهنمایی و دبیرستان)، زبان انگلیسی تدریس می شود، اما فارغ التحصیلان این نظام آموزشی حتی از بیان جمله ساده انگلیسی عاجز اند. همین گونه است ریاضیات، فیزیک، شیمی و دیگر دروس. ناکارآمدی آموزش و پرورش سبب شده است که جریان غیر رسمی آموزش در آموزشگاه ها و تجارت خانه هایی دیگر رشد کند.


منبع: سایت فرهنگی نیلوفر

کوله‌پشتی را روی یک شانه نیندازید

 

افراد نباید کوله‌پشتی را بر روی یک شانه بیندازند، زیرا وارد شدن وزن بر روی یک شانه سبب می‌شود که فرد دچار انحراف ستون فقرات به یک طرف (اسکولیوز) شود. در این ناهنجاری شانه‌ها هم سطح هم نیستند.

 

پرهام پارسانژاد، عضو هیئت مدیره انجمن فیزیوتراپی ایران درباره ویژگی‌های یک کوله‌پشتی مناسب اظهار کرد: وزن کوله پشتی باید از ۱۰ تا ۱۵ درصد وزن دانش‌آموز بیشتر نباشد. همچنین ابعاد کوله‌پشتی باید متناسب با جثه فرد و به صورتی باشد که بیشتر از دو سوم سطح پشتش را در برنگیرد.

وی بیان کرد: قسمت بالایی کوله‌پشتی باید هم‌سطح شانه‌های دانش‌آموز و قسمت پایینی آن حدود سه سانتی‌متر بالاتر از گودی کمر شخص قرار گیرد.

این عضو هیئت علمی انجمن فیزیوتراپی ایران افزود: در صورتی‌که بند کوله‌پشتی باریک و خیلی سفت باشد، فشار بر روی گردن و سر دانش‌آموز وارد می‌شود. پهنای بند کوله‌پشتی باید پنج سانتی‌متر و پدگذاری مناسبی داشته باشد تا فشار بر روی عضلات شانه وارد نشود. 

پارسانژاد تاکید کرد: علاوه بر بند‌هایی که روی شانه‌ها قرار می‌گیرند کوله‌پشتی باید یک بند کمری هم در پشتش داشته باشد. بند کمری باید بر روی پشت دانش‌آموز ثابت باشد و از بی‌تعادلی شخص در حین راه رفتن و افزایش فشار روی طرفین ستون فقرات جلوگیری کند.

وی تصریح کرد: بند‌های کوله‌پشتی باید از جلو، روی سینه دانش آموز قرار بگیرند تا فشار به عصب زیربغلی وارد نشود. وارد شدن فشار به عصب زیربغلی، گزگز و درد بازو‌ها را در دانش‌آموزان به همراه دارد. جنس کوله پشتی بهتر است که نخی باشد تا پشت فرد عرق نکند.

این عضو هیئت مدیره انجمن فیزیوتراپی ایران گفت: کوله‌پشتی باید جادار و محل قرارگیری وسایل مختلف در آن مشخص باشد به گونه‌ای که کوله‌پشتی لق نزند و فشار به صورت یکنواخت بر روی پشت فرد منتشر شود. همچنین باید وزن اجسام درون کوله‌پشتی در یک طرف آن بیشتر از طرف دیگر نباشد.

پارسانژاد اظهار کرد: اگر کوله‌پشتی سنگین باشد، دانش‌آموز به سمت عقب کشیده می‌شود بنابراین فرد مجبور است که خودش را به سمت جلو خم کند. در نتیجه قوس پشتی به مرور افزایش و قوس کمری کاهش پیدا می‌کند که به این ناهنجاری گوژپشتی یا قوز (کیفوز) می‌گویند.

وی توصیه کرد: افراد نباید کوله‌پشتی را بر روی یک شانه بیندازند، زیرا وارد شدن وزن بر روی یک شانه سبب می‌شود که فرد دچار انحراف ستون فقرات به یک طرف (اسکولیوز) شود. در این ناهنجاری شانه‌ها هم سطح هم نیستند.

این عضو هیئت مدیره انجمن فیزیوتراپی ایران با اشاره به شایع بودن انحراف جانبی ستون فقرات در سنین بلوغ بیان کرد: افراد باید به این نکته توجه داشته باشند که درمان این عارضه در سنین پس از بلوغ بسیار سخت است و در صورتی‌که این ناهنجاری درمان نشود، فشار به اعصاب و عضلات اطراف ستون فقرات وارد می‌شود.

پارسانژاد افزود: قسمت جلویی کوله‌پشتی از نظر ابعاد باید مساحت کمتری نسبت به پشت آن داشته باشد تا تعادل فرد در هنگام حمل کوله‌پشتی حفظ شود همچنین اگر کوله‌پشتی حجم و قطر زیادی داشته باشد، تعادل دانش آموز به هم می‌خورد و احتمال زمین خوردن و وارد شدن فشار روی اندام‌های مختلف بدن افزایش پیدا می‌کند.

وی یادآور شد: قسمت پشتی کوله‌پشتی باید به گونه‌ای باشد که اگر اجسام نوک تیزی مانند خودکار و قیچی در کیف دانش آموز وجود دارند این اجسام به پشت فرد وارد نشوند.

اسکولیوز و درمان آن

اسکولیوز به معنای انحراف جانبی ستون مهره ها یا ستون فقرات است. وقتی ستون فقرات را از جلو نگاه می کنیم به صورت یک خط صاف عمودی دیده میشود و وقتی این خط، قوسی شکل می شود به آن اسکولیوز می گویند.

تصمیم گیری برای نوع درمان اسکولیوز به عوامل مختلفی بستگی دارد که مهم ترین آنها شدت قوس جانبی ستون فقرات است، و اینکه آیا فرد هنوز در حال رشد است یا بلوغ کامل شده و رشد بدنی او تمام شده است. 

این بیماری در مدت چند سالی که بچه بالغ می شود پیشرفت کرده و شدت آن بیشتر می شود و بعد از پایان بلوغ معمولا پیشرفت آن متوقف می شود. پس این نکته که بیمار در زمان رشد بلوغ است یا بلوغ را به پایان رسانده است برای درمان بسیار مهم است.

هر چه بیماری که دچار اسکولیوز است جوان تر باشد، مشکلات بیشتری دارد، چون زمان بیشتری برای رشد دارد و در نتیجه زمان بیشتری هم برای پیشرفت شدت اسکولیوز دارد. همچنین هر چه قوس اسکولیوز در ستون فقرات بالاتر باشد ، بیمار مشکلات بیشتری خواهد داشت.

بریس ها وسایلی هستند که به دور کمر و تنه بسته می شوند. گاهی در بیمارانی که سن کمی دارند ممکن است پزشک معالج تصمیم بگیرد موقتا از بریس استفاده کند تا وقتی سن وی کمی بیشتر شد عمل جراحی را انجام دهد. 

در حین جراحی پزشک ارتوپد با استفاده از وسایل فلزی مخصوصی به شکل پیچ، قلاب، سیم و میله ستون مهره را صاف تر کرده و آنها را در همین حال نگه می دارد. در این اعمال جراحی معمولاً از پیوند استخوان هم استفاده می شود تا مهره ها را در وضعیت اصلاحی جدید به یکدیگر جوش بدهند.

معمولا در روز دوم بعد از جراحی بیمار می تواند بدون بریس راه برود و بعد از یک هفته از بیمارستان مرخص می شود. بعد از جراحی معمولا دردی وجود ندارد. بیمار حدودا بعد از 6 تا 9 ماه می تواند به فعالیت های ورزشی برگردد با این حال چون قدرت انعطاف پذیری مهره بعد از جراحی کم می شود. بیمار باید از انجام ورزش های شدید مثل ورزش های رزمی خودداری کند.

کیفوز و درمان آن

گرد بودن ستون فقرات در قسمت سینه تا حدودی طبیعی است. وقتی این گرد بودن از حدی بیشتر باشد، به آن کیفوز Kyphosis می گویند. کیفوز ستون مهره به علت تغییر شکلی که در تنه ایجاد می کند برای بیماران بسیار ناخوشایند است. 

پزشک ارتوپد برای تشخیص این بیماری از رادیوگرافی ساده استفاده میکند. مهره های اول تا دوازدهم سینه ای قوسی را تشکیل می دهند که زاویه بین 20 تا 45 درجه دارد. اگر این قوس از 50 درجه بیشتر باشد، غیرطبیعی محسوب می شود.

برای درمان کیفوز پزشک ارتوپد هم از درمان های غیرجراحی و هم درمان های جراحی استفاده می کند. بیمار باید نرمش های طبی خاصی را برای تقویت عضلات اطراف ستون مهره انجام دهد. اگر فرد همچنان در حال رشد باشد ممکن است پزشک معالج از بریس های خاصی استفاده کند. استفاده از این بریس ها معمولا تا زمان تمام شدن رشد در پایان بلوغ ادامه می یابد.

اگر زاویه قوس ستون مهره بیش از 75 درجه باشد، معمولا از درمان جراحی استفاده می شود. در درمان جراحی این بیماری، پزشک معالج ابتدا امتداد مهره ها را اصلاح کرده و سپس با استفاده از پیچ و میله های خاصی آنها را در وضعیت اصلاح شده نگه می دارد. همچنین با استفاده از پیوند استخوان تعدادی از مهره ها را به یکدیگر جوش می دهد.

درمان کیفوز های مادرزادی نیز توسط عمل جراحی انجام می گیرد.

---

منابع:

باشگاه خبرنگاران جوان

ایران ارتوپد

چه وقت برای بچه ها معلم خصوصی بگیریم؟

ایم امتحانات برای والدینی که کودکان مدرسه‌ای دارند روز های پر اضطرابی است. هر چند سیستم نمره دادن در مدارس دیگر به شیوه‌ قدیم وجود ندارد اما  امتحانات داخلی که بر کارنامه‌های توصیفی آخر سال تاثیر دارد  از چند روز دیگر شروع خواهد شد.  می‌دانیم اگر کودکتان در درسی ضعیف است حتما به گزینه‌ معلم خصوصی فکر کرده‌اید، راستی کی به یک معلم خصوصی نیاز داریم؟
برخی از والدین، تعریف معلم خصوصی را با پرستار کودک اشتباه می‌گیرند. یعنی فکر می‌کنند حالا که باید در زمانی از روز فرزندشان را برای نگهداری به کسی بسپارند،‌ بهتر است این فرد حداقل با او روی درس‌هایش کار کند! این نگاه باعث می‌شود که به بچه‌ها فشاری بیاید که مستحق آن نیستند.
به بیان دیگر، برنامه معمول مدرسه به علاوه تکالیف خانه،‌ طوری طراحی شده‌اند که نیاز کودک به یادگیری را تأمین می‌کند. یک کودک به طور معمول با این میزان کار کردن روی درس‌ها، می‌تواند به نتیجه مطلوبی در مدرسه برسد. بقیه وقت‌ها را بهتر است صرف کودکی خودش بکند، بازی کند، کتاب‌های متفرقه بخواند، ‌با همسالانش ارتباط برقرار کند، دنیای بیرون را ببیند و تجربه کند،‌ ورزش کند،‌ هنری را بیاموزد و .... خلاصه، از وقتش استفاده‌های بهتری ببرد و بعدهای دیگری را در زندگی‌اش ایجاد کند یا پرورش دهد. در نتیجه، ‌اگر فقط می‌خواهید زمانی در روز کسی نزد فرزندتان باشد، بهتر است یک پرستار بگیرید که از او مراقبت کند و در عین حال اجازه بدهد به کودکی‌اش برسد.



در مواردی، کودکان دارای مشکلاتی در یادگیری هستند، مثلا مشکل توجه دارند، نمی‌توانند خوب تمرکز کنند، یا از اختلالات یادگیری مثل اختلال در یادگیری ریاضیات رنج می‌برند و در کنار درمان، نیاز به آموزش ویژه دارند. به بیان ساده، وقتی کودکی، در مقایسه با معمول کودکان، ضعف ویژه‌ای دارد و این ضعف به تأیید متخصصین رسیده، نه این که فقط والدینش به خاطر انتظار بالایی که دارند او را خیلی توانمند نمی‌بینند، می‌توان از یک فرد به عنوان نیروی کمکی برای آموزش به او استفاده کرد، چون زمانی که در مدرسه سپری می‌کند برای یادگیری او شاید کافی نباشد. در مواردی هم نیاز کودک این است که کسی با او درس کار کند و والدین زمان یا اطلاعات  کافی ندارند، ‌آن‌وقت می‌توان از دیگری کمک گرفت. در غیر این‌ صورت، داشتن معلم خصوصی ضروری نیست و شاید بیشتر مضر باشد تا مفید.
آموزش غیر درسی؛ معلم خصوصی یا کلاس؟
بسیاری از والدین دوست دارند فرزندشان آموزشی علاوه بر آموزش‌های معمول در سیستم آموزشی مدارس ببیند، مثلا در رشته‌های هنری یا زبان‌های خارجی. در زندگی امروز، که بچه‌ها اغلب وقتشان را در خانه می‌گذرانند یا همبازی‌های زیادی ندارند، تا حد ممکن بهتر است این آموزش‌ها را از حالت خصوصی خارج کنید تا فضاهای اجتماعی مناسبی برای فرزندتان ایجاد کنید تا با افرادی آشنا شوند که علایق و توانمندی‌هایی نزدیک و شبیه به خودش دارند. این کار در ارتقای مهارت‌های اجتماعی و نیز اعتماد به نفس کودک بسیار موثر است. اگر فکر می‌کنید کلاس‌های بیرون فضای مورد نظرشمارا ندارند، اول، قدری در معیارهایتان بازنگری کنید و غیر از موضوع مورد آموزش، سایر فواید و مضرات را هم لحاظ کنید، دوم یادتان باشد همیشه راه‌های دیگر هم هست، مثلا می‌توانید کلاس را به صورت گروهی با تعداد کمتر در خانه خودتان برگزار کنید. حتی می‌توانید به کلاس جنبه تفریحی بدهید و آن را به دورهمی دوستانه نوبتی تبدیل کنید. مادامی که بدانید انتظارتان چیست، دستتان در ارائه راهکار باز است.

جلوی قلدری را بگیریم

قطعا قلدری از زمان حضور بشر در روی زمین همیشه وجود داشته است. اما اینکه روزی به نام جلوگیری از قلدری در دنیا وجود داشته باشد جالب است. این داستان به سال 2007 باز می گردد زمانی که دو دوست تصمیم گرفتند در برابر قلدری در مدرسه بایستند و البته موفق شدند. بعد از آن به تدریج مقاومت در برابر قلدری همه گیر شد و دوم اکتبر به این روز شناخته می شود.
یکی از اتفاقاتی که می‌تواند یک دانش آموز را از درس و زندگی بیندازد، قربانی قلدریِ هم کلاسی‌ها شدن است. اما قلدری چیست و چگونه می‌شود جلوی آن را گرفت؟

جنگ قدرت در مدرسه

همیشه یک طرف ماجرا دانش آموزی قرار دارد که نه زور بازوی آن‌چنانی دارد و نه سر و زبانِ دفاع کردن از خودش را و طرف دیگر دانش آموز زورگویی است که یا به خاطر گردن کلفتش و یا به خاطر نفوذش در بین بقیه بچه‌ها خوب بلد است چه‌طور همکلاسی‌های ضعیف‌ترش را بِچزاند و از این طریق نیاز به احساس قدرت خود را ارضاء کند.
قلدری یک رفتار پرخاشگرانه است که به منظور اعمال قدرت از سوی کسی که به دلایل مختلف نیاز به این کار دارد، علیه فردی که به دلایل مختلف قدرت محافظت کردن از خودش را ندارد، اتفاق می‌افتد. پس می شود گفت که قلدری یک جور جنگ بر سر قدرت است، البته در یک مقیاس کوچک‌تر!

قلدری‌های یواشکی

اغلب، وقتی صحبت از قلدری در مدرسه می‌شود، تصویر یک مدرسه پسرانه در ذهن‌مان تداعی می‌شود که گروهی از پسرهایش مشغول کوبیدن به سر و کله همدیگر هستند. اما این تصویر کامل نیست چرا که قلدری خاص مدرسه‌های پسرانه نیست و در بین مدارس دخترانه هم وجود دارد که البته چون در اغلب موارد مثل قلدری‌های پسرانه پر سر و صدا نیست، از چشمان والدین و یا معلمان دور می‌ماند. برای مثال ائتلاف کردن علیه یکی از بچه‌ها، بی محلی کردن، تحقیر، به هم زدن رابطه یکی از بچه‌ها با دوست صمیمی‌اش، تهدید کردن و... قلدری‌هایی هستند که در بین دختران بیشتر دیده می‌شوند که اتفاقاً به خاطر پنهان بودن، می توانند به مدت طولانی‌تری فرد قربانی را دچار مشکل کرده و آسیب بیشتری به او وارد کنند.

هر کَلکَلی قلدری نیست!

بچه‌ها در طی دوران تحصیلشان، گاهگاهی با همکلاسی‌هایشان دست به یقه می‌شوند و یا با هم کَلکَل می‌کنند اما این لزوماً به معنای آن نیست که آنها یا قلدرند و یا قربانی قلدری دیگران. برای اینکه قلدری، قلدری بشود لازم است که برای مدتی به شکل مستمر تکرار شده و موجب آزار جسمی و روانی فرد قربانی بشود.

جلوی قلدری را بگیرید

قلدری یک رفتار آسیب‌زا است و در نتیجه باید از آن پیشگیری بشود و به بچه‌هایی که مورد قلدری فرد دیگری قرار گرفته‌اند آموزش داده شود تا بتوانند خودشان را از آن وضعیت خلاص کنند. برای اینکه این اتفاق رقم بخورد، سه گروه باید آستین‌ها را بالا بزنند:

• مدرسه

تصور اغلب ما این است که قلدری بین بچه‌ها، در راه مدرسه تا خانه اتفاق می‌افتد اما تحقیقات نشان می‌دهند که اتفاقاً برعکس است و بیشترِ قلدری‌ها در خود مدرسه به وقوع می‌پیوندند. بنابراین لازم است که معلمان راهکارهایی را بیندیشند. برای مثال آنها می‌توانند:
درباره قلدری کارگاه‌های آموزشی برگزار کنند تا بچه‌ها از این پدیده و راهکارهای مقابله صحیح با آن اطلاعات بیشتری پیدا کنند.
در این مورد برای والدین هم کارگاه‌های آموزشی بگذارند و ضمن آموزش راهکارهای صحیح، به آنها درباره مخاطرات راهکارهای غلط آگاهی بدهند.
به خصوص در ساعات غیر درسی مانند زنگ تفریح نظارت بیشتری روی رفتار دانش‌آموزان داشته باشند.
رابطه‌شان با دانش آموزان را تقویت کنند تا بچه‌ها در موقع لزوم بتوانند مسائلشان را با آنها در میان بگذارند.
با بچه قلدرها فقط برخورد قهری نداشته باشند و برای انداختن آنها و والدین‌شان در مسیر درمان، تلاش کنند.

• والدین قربانی‌ها

بخش دیگری از داستان قلدری به خانواده قربانیان این مشکل بر می‌گردد؛ از شیوه‌های تربیتی و تاریخچه رفتار آنها با فرزندشان بگیرید تا شیوه برخورد فعلی‌شان با مشکلی که الان برای او ایجاد شده است. بنابراین مهم است که این گروه از والدین با شیوه‌های صحیح مواجهه با این مشکل آشنا باشند:
بچه‌هایی که در مدرسه با قلدری روبرو می‌شوند به این سادگی‌ها درباره آن با والدینشان صحبت نمی-کنند؛ بعضی از آنها به خاطر اینکه با والدینشان احساس راحتی نمی‌کنند و بعضی دیگر هم چون می ترسند مورد قضاوت والدین قرار بگیرند. از طرف دیگر بعضی از والدین هم فکر می‌کنند که بهتر است قربانیِ قلدری شدنِ بچه‌شان را به رویش نیاورند و بعضی دیگر هم به دلیل اینکه نمی‌دانند باید چه کار بکنند سکوت می‌کنند. اما در هر حالتی از این مشکل، سکوت جایز نیست و شما موظفید به روی فرزندتان بیاورید که متوجه مشکل او شده‌اید.



قضاوت، سرزنش، سرکوفت، تحقیر، تشویق به مقابله به مثل و رفتارهایی از این قبیل مطلقاً ممنوع است.
خیلی از این بچه‌ها به انزوا روی می‌آورند تا بلکه بتوانند از خودشان در برابر آزارهای دیگران محافظت کنند. این اتفاق، موجب می‌شود فرزند شما در آینده بیشتر مورد قلدری دیگران قرار بگیرد. بنابراین لازم است همین حالا برای درآوردن او از پیله انزوا چاره‌ای بیندیشید. در قدم اول سعی کنید رابطه خودتان را با او تقویت کنید و سپس زمینه لازم برای پیدا کردن دوستان خوب را برای او فراهم کنید.
فرق بین اطاعت سالم و اطاعت ناسالم (زور شنیدن) را به او یاد بدهید و به او بیاموزید که می‌تواند بدون مقابله به مثل و فقط با جرأت‌ورزی بیشتر، جلوی قلدری کردن زورگوها را بگیرد.
از او بخواهید که در چنین مواقعی از اولیای مدرسه کمک بخواهد.

• والدین قلدرها

طرف سوم این معادله والدین بچه قلدرها هستند که می‌توانند در پیشگیری از این اوضاع بسیار تأثیرگذار باشند:
با زبانی مهربان و قاطع با فرزندتان صحبت کنید و به او بگویید که رفتارش را تأیید نمی‌کنید.
سعی کنید علت قلدرمآبی او را بشناسید.
قوانینی را تعیین کنید و در قبال عمل به آنها، به فرزندتان پاداش بدهید.
دوستان او را بشناسید و اگر آنها را مناسب ندیدید، فکری بکنید. اولین کار آن است که رابطه خودتان را با فرزندتان تقویت کنید. و سپس او را با گروه‌های سالم‌تر آشنا کنید.
او را در مسیر شناسایی استعدادهایش بیندازید و در این مسیر از او حمایت کنید.
اگر فرزندتان به طور مداوم رفتارهایی مانند پرخاشگری، مقاومت در برابر انتظارات شما و هر منبع قدرت دیگری، مشکل در تمرکز و رفتارهای بی هدف، کینه‌ورزی و خصومت نسبت به دیگران، دروغگویی مداوم، فرار از مدرسه و... دارد، او را به روانشناس ارجاع بدهید.

تغذیه دانش‌آموز در یک روز

بر اساس این 6 اصل، رژیم غذایی یک دانش‌آموز باید از صبح تا شب حاوی سه وعده اصلی و حداقل دو تا سه میان وعده کوچک باشد که حتی‌المقدور یک یا دو میان وعده در زمان مدرسه مصرف شود.

 

اصول مهم تغذیه برای دانش آموزان

دانش آموزان در ایام مدرسه باید به دریافت مواد مغذی کافی در جهت بالا بردن بهره هوشی و افزایش توان جسمی خود توجه نمایند که در این راستا و از دیدگاه متخصصان تغذیه توجه به 6 اصل مهم برای آنان از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد: 

اصل اول: دریافت مواد غذایی مغذی. به این معنی که بیشتر دریافتی آن‌ها باید حاوی مواد غذایی سالم و طبیعی به جای انواع مواد غذایی سنتتیک و کارخانه‌ای باشد.

اصل دوم: تنوع در رژیم غذایی: به این معنی که وعده‌های غذایی هر روز آن‌ها با روز قبل متفاوت باشد.

اصل سوم: مصرف مواد غذایی سبوس‌دار مانند نان‌های سبوس‌دار در رژیم غذایی در جهت تأمین فیبر و ویتامین‌های مورد نیاز بدن.

اصل چهارم: دریافت کافی منابع پروتئین حیوانی و گیاهی که نسبت این دریافت در دانش آموزان باید نسبت 3 به 1 از پروتئین‌های حیوانی به گیاهی باشد به این معنی که به ازای یک نسبت منابع پروتئینی گیاهی 3 نسبت پروتئین‌های حیوانی مصرف نمایند.

اصل پنجم: دریافت منظم و روزانه منابع لبنی از جمله شیر، ماست، پنیر و یا بستنی در رژیم غذایی.

اصل ششم: توجه به دریافت کافی آب و مایعات. چون که از دست‌دهی آب می‌تواند توان جسمی و بدنی یک دانش آموز را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

بر اساس این 6 اصل، رژیم غذایی یک دانش‌آموز باید از صبح تا شب حاوی سه وعده اصلی و حداقل دو تا سه میان وعده کوچک باشد که حتی‌المقدور یک یا دو میان وعده در زمان مدرسه مصرف شود. 

وعده صبحانه دانش آموز

بر اساس تحقیقات انجام شده، صبحانه بهترین منبع تأمین انرژی، ویتامین‌ها و املاح مورد نیاز بدن دانش آموزان می‌باشد.

به همین دلیل توصیه می‌شود که صبحانه دانش آموزان متنوع باشد و ترجیحاً هر روز یک نوع صبحانه استفاده نمایند.

برای مثال صبحانه‌هایی مانند نان و پنیر، کره و عسل، کورن فلکس، ماست و میوه، پوره سبزیجات با مغزهای گیاهی از جمله بهترین انواع صبحانه‌ها برای دانش آموزان می‌باشند که والدین می‌توانند به تناوب در طول هفته این نوع صبحانه‌ها را برای فرزندان دانش‌آموز خود تهیه نمایند.

البته همان طور که تاکید شد، نوع صبحانه هر روز دانش آموز باید با روز قبل تغییر نماید و ترجیحاً در هفته حداقل 6 تا 7 نوع صبحانه مختلف برای او تدارک دیده شود.

وعده ناهار دانش آموز

مهم‌ترین منبع تأمین کننده انرژی مورد نیاز روزانه بدن دانش آموزان که می‌تواند انرژی تحلیل رفته آن‌ها را در طی روز جبران نماید، ناهار می‌باشد.

این نکته نیز نباید فراموش گردد که در طی روز دانش آموزان برای بالا بردن میزان تمرکز فکری خود حتماً باید آب بنوشند و هر زمانی که احساس کم شدن توان مغزی و یادگیری دارند، باید چندین جرعه آب بنوشند

ترکیب ناهار مصرفی باید در درجه اول حاوی منابع پروتئینی باشد که بهترین منابع پروتئینی بخصوص در دانش‌آموزان نوجوان منابع گوشت قرمز یا سفید می‌باشد.

بنابراین توصیه می‌شود که حداقل 3 تا 4 بار در هفته منابع پروتئین حیوانی در رژیم غذایی دانش آموزان موجود باشد.

به علاوه این که همراه مواد پروتئینی، مصرف یک نوع ماده نشاسته‌ای (نان یا برنج) توصیه می‌گردد.

مصرف ماست یا دوغ نیز برای تأمین منابع مهم ریزمغذی از جمله کلسیم توصیه می‌گردد.

به علاوه این که مصرف یک نوع میوه بعد از ناهار برای تأمین ویتامین‌ها و املاح مورد نیاز ضروری است.

میان وعده‌های دانش آموز

توصیه متخصصان تغذیه آن است که دانش آموزان در طی زمان حضور در مدرسه یک تا دو میان وعده سالم و مغذی استفاده نمایند.

در این راستا یکی از میان وعده‌ها می‌تواند میوه باشد و میان وعده دیگر می‌تواند مخلوطی از یک ترکیب پروتئینی و کربوهیدراته مانند شیر و کیک‌های غنی شده با کلسیم یا روی، بیسکویت‌های سبوس‌دار در کنار شیر، مغزهای گیاهی و بستنی باشد.

البته دانش آموزان می‌توانند یک عصرانه نیز در رژیم غذایی خود داشته باشند که این میان وعده می‌تواند سبک باشد مانند مصرف یک لیوان شیر با چند عدد خرما یا انجیر یا توت یا کشمش یا حاوی یک غذا باشد مانند ذرت و پنیر.

در هر صورت میان‌وعده عصر باید تأمین کننده انرژی، پروتئین‌ها و ویتامین‌های مورد نیاز بدن دانش‌آموز باشد.

این نکته نیز نباید فراموش گردد که در طی روز دانش آموزان برای بالا بردن میزان تمرکز فکری خود حتماً باید آب بنوشند و هر زمانی که احساس کم شدن توان مغزی و یادگیری دارند، باید چندین جرعه آب بنوشند.

وعده شام دانش آموز

تدارک یک وعده اصلی در شب که حاوی ترکیبات کربوهیدراته در کنار مواد پروتئینی باشد، برای تأمین قند مورد نیاز، برای تمرکز بیشتر دانش آموزان و برای درک بهتر مفاهیم درسی در شب و داشتن انرژی مورد نیاز برای روز بعد ضروری است.

به همین دلیل وعده شام آن‌ها باید حاوی ترکیبات سبزیجات و شیر و لبنیات بیشتری باشد.

به علاوه این که مصرف مواد غذایی پروتئینی گیاهی مانند عدس، لوبیا یا... و مواد نشاسته‌ای سبوس‌دار مانند ماکارونی سبوس‌دار یا نان سبوس‌دار در این وعده برای دانش آموزان می‌تواند مفید باشد.

البته دو نکته مهم در مورد شام نباید فراموش شود. یکی این که نباید مواد غذایی زیاد و با حجم زیاد در شام خورده شود، چون باعث مشکل خواب‌آلودگی بیشتر و یا بدخوابی در دانش آموز در طی شب می‌شود که همین امر مانع بالا رفتن راندمان یادگیری او در مدرسه در روز بعد خواهد شد.

در ضمن در مورد دانش آموزان ضروری است که وعده شام حتماً قبل از ساعت 9 شب مصرف شود.
 

---

منبع: دنیای تغذیه - فرزاد برهمندپور؛ کارشناس ارشد تغذیه و ارتقای سلامت

چه کار کنیم کودکمان از مهدکودک نترسد؟

 

وقتی کودک به مهد کودک می رود، او و خانواده اش مجبورند از هم جدا شوند. معمولاً کودکان چهار یا پنج ساله راحت تر به مهد می روند ولی کودکان کوچکتر با مهد رفتن مشکل دارند.

 

بهتر است مادران قبل از فرستادن فرزندشان به مهد کودک، با او صحبت کنند و بگویند قرار است در مهد چه اتفاقاتی برای او بیفتد. حداقل چند هفته قبل از فرستادن فرزندتان‌به مهد، او را آماده کنید.
اگر قبلاً کودک خود رابه مهد برده اید، از او دربارۀ آنجا سؤال بپرسید. اگر او تا به حال به آنجا نرفته است، در مورد ساختمان مهد و وسایلی که در آن وجود دارد، برای کودک حرف بزنید.
نام دوستانش را که به آن مهد می روند برایش بگویید و اگر آشنایی را نمی شناسید، به کودک بگویید او در آنجا می تواند دوستان زیادی پیدا کند. اگر مربی فرزندتان را می شناسید، اسمش را به او بگویید.
اگر فرزندتان زیر دو سال است، نمی تواند این مطالب را درک کند، بنابراین آماده کردن او برای رفتن به مهد کودک کار دشواری است.
در این شرایط نیز در مورد چیزهایی که کودک از آنها خوشش می آید، با او حرف بزنید. در روزهای اول، جدا شدن او از شما برایش مشکل است، بنابراین مربی مهد باید خیلی مراقب کودک باشد تا او به محیط جدید عادت کند. شما نیز باید برنامۀ کاری خودتان را به گونه ای تنظیم کنید که بتوانید فرزندتان را زودتر به خانه ببرید.
اولین روز مهد کودک، به فرزندتان بگویید قرار است او را به‌مهد ببرید و بگویید چه ساعتی او را به خانه بر می‌گردانید. اگر او سرویس دارد و با آن به‌مهد می رود، حداقل چند روز اول خودتان او را به مهدببرید.
روزهای اولی که او را به‌مهد می برید، باید تحملتان زیاد باشد. بسیاری از بچه ها نمی توانند به راحتی از مادرشان جدا شوند. وقتی فرزندتان می خواهد از شما جدا شود ممکن است گریه کند.
او را نترسانید و مجبورش نکنید دست از گریه کردن بردارد. او به حمایت های شما نیاز دارد. می توانید عروسک مورد علاقۀ کودک را به او بدهید تا از ترس یا نگرانی هایش کم شود. 
سعی کنید زودتربه مهد برسید تا بتوانید چند دقیقه ای در مهد کنار کودکتان بمانید. وقتی می خواهید از او جدا شوید خوراکی خوشمزه ای به او بدهید و یا عکس یا نقاشی جالبی را به او بدهید که او همراه خودش به کلاس ببرد.
اگر کودکتان گریه می کند، نباید یواشکی او را در مهد بگذارید و بروید. وقتی او متوجه شود شما رفته اید، شدیداً می ترسد. اگرچه دیدن گریه های کودکتان برای شما سخت است ولی لحظۀ جدایی باید با او خداحافظی کنید و او شما را ببیند.

به فرزندتان دلگرمی بدهید

شاید فرزند شما نگران این باشد که بخواهد مدت زیادی از کنار شما دور بماند، به خصوص اینکه در محیطی پر از همتایان و بزرگسالان قرار بگیرد که آنها را خوب نمی شناسد. به او دلگرمی بدهید که این تجربه خوب و مثبتی است و شما بعد از مدتی دنبالش می روید و او را به خانه برمی گردانید. همچنین باید به او اطلاع دهید که بعد از مهد کودک شما یا یکی از بزرگترهای مورداعتماد شما به دنبالش می آید. این باعث می شود که او بر این ترس غلبه کند که شما برای همیشه او را ترک کرده اید. 

دور ماندن از همدیگر را تمرین کنید

اگر فرزندتان زمان زیادی از شما یا خانه تان دور نمانده است، قبل از آنکه او را به مهد کودک بفرستید، سعی کنید قبل از روز اول مهد کودک مدتی از او دور بمانید. مثلاً او را نزد یکی از پدربزرگ و مادربزرگ ها یا اقوام دیگر بگذارید تا پس از چند بار تکرار این کار، او به ندیدن شما برای مدتی عادت کند. 

یک دورۀ انطباق را برنامه‌ریزی کنید

زمانی که کودکتان را می‌رسانید و همین‌طور موقعی که به‌دنبال او می‌روید، اجازه دهید یک دورۀ انطباق پنج دقیقه‌ای اتفاق بیفتد. زمانی که‌به مهد کودک رسیدید، به‌کودکتان اجازه دهید پنج دقیقه دیگر بازی کند و یا چیزی را به‌شما نشان دهد. 
موقع رفتن که فرا میرسد، از یک شاخص لذت‌بخش مانند غلغلک دادن گردن استفاده کنید، یا سوییچ خود را بالا نگه داشته و از زبان آن (با صدای بامزه‌ای) به‌کودک خود بگویید که اتومبیل منتظر شما و آمادۀ رفتن است.
- برای رانندگی در مسیر خانه، برنامۀ جالبی را تدارک ببینید.
هر روز کیسه‌ای از تنقلات مختلف مانند بیسکویت، غلات خشک، چوب شور و یا میوه در صندلی کودک خود قرار دهید. همانطور که در محوطۀ پارکینگ به‌طرف اتومبیل خود حرکت می‌کنید بازیهای خاصی مانند شمردن اتومبیل‌های قرمز و یا شمردن قدم‌های خود را با او اجرا کنید. چیزی را که کودکتان میتواند در خانه منتظر آن باشد، مانند خواندن کتابهای جدید و یا آمدن پدربزرگ برای شام را ذکر کنید.

چه‌ کارهایی نباید انجام دهید

- به‌شکایت ها توجه نشان ندهید.
اگر سخت تلاش کنید که او را متقاعد کنید همه چیز خوب است، ممکن‌است این کار شما فقط او را عصبانی کند. به‌جای آن، نگرانی را رها نموده و اطمینان داشته باشید که همه چیز روبه‌راه خواهد شد. بیشتر کودکان در عرض پنج دقیقه پس از رفتن والدین، گریه کردن را متوقف می‌کنند.
از مسئول مهد کودک بپرسید که آیا این مسئله در مورد کودکتان صحت دارد یا خیر. در صورتی که تمایل داشتید، زمانی که به‌سرکار رسیدید و یا به‌خانه برگشتید با مهدکودک تماس بگیرید تا اطمینان بیابید که کودکتان گریه کردن را رها کرده و با خوشحالی در حال بازی است.
 - عصبانی نشوید.
خشم‌تان، فقط کودکتان را بهانه‌گیر ساخته و حتی گریۀ او را بیشتر کرده و چیزی را حل نخواهد کرد. علاوه بر آن، عصبانیت شیوۀ ناخوشایندی برای شروع روز است.

---

منابع: انضباط بدون گریه / برترینها / کودک انلاین 

خاک بازی؛ مفید برای سلامت

 

یکی از بازی‌هایی که از قدیم میان کودکان ایرانی رایج بوده، خاک بازی است. دانشمندان دریافته‌اند که در خاک میکروب هایی وجود دارد که باعث ایجاد خوشحالی و از بین رفتن افسردگی می‌شوند.

 

غالب باغبان ها می گویند که مزرعه و باغ آنها جای بسیار آرام بخشی است و کار باغبانی باعث کاهش استرس و احساس شادمانی در آنها می شود.

هادی عبداللهی، متخصص طب سنتی با اشاره به یافته‌های اخیر دانشمندان درباره خاصیت ضدافسردگی خاک گفت: دانشمندان اخیراً متوجه وجود میکروبی در خاک شده‌اند که شباهت زیادی به داروی ضدافسردگی «پروزاک» دارد. 

این میکروب که در خاک زندگی می‌کند می تواند باعث تحریک ترشح «سروتونین» شود که کمبود آن ارتباط مستقیمی با افسردگی، استرس و بیماری های وسواسی و دوقطبی دارد.

تماس با این میکروب سطح «سیتوکنین» را در خون افزایش می دهد. این حالت سبب افزایش «سروتونین» در خون می‌شود. 

پژوهش ها نشان می‌دهد بازی با خاک نتایج بسیار خوبی روی سلامت و کاهش استرس بیماران سرطانی داشته است.

اثرات خاک بازی بر سلامت

تقویت سیستم ایمنی

تحقیقات نشان داده اند که بازی با خاک و گل کاملا خیس، سیستم ایمنی کودکان را تقویت می کند. در نتیجه آن ها کمتر مریض می شوند. در واقع این زندگی بیش از حد پاستوریزه موجب شده است کودکان کمتر با انواع میکروب ها مواجه شوند و در نتیجه بدن آنها قادر به تمایز سلول های خودی از سلول های مهاجم نیست و این موجب افزایش انواع آلرژی ها همچون آسم، اگزما و بیماری های دیگر شده است. همچنین بدن کودکان پس از مواجهه مداوم با یک میکروب، موفق به ساخت آنتی بادی لازم می شود، پس این شرایط را باید در اختیارشان گذاشت و از اینکه کودک به خاک دست بزند، هراس نداشته باشید.

ترشح شادی در مغز

دانشمندان طی تحقیقاتی، متوجه شدند که خاک بازی، موجب افزایش سطح سروتونین در مغز می شود. سروتونین، یک انتقال دهنده عصبی است،که بر خُلق، حافظه، یادگیری، اشتها، خواب و… تاثیر دارد. تاثیر بازی با خاک مشابه تاثیر داروهای ضد افسردگی است. بنابراین خاک بازی برای کودک و بزرگسال، شادی بخش و نشاط آور است.

ویتامین طبیعت

کمبود یا فقدان ارتباط با طبیعت در زندگی های مدرن امروزی ما، موجب اختلالات رفتاری بسیاری در بشر، به ویژه کودکان شده است. طبیعت برای انسان ها همچون یک ویتامین است و همانطور که بدن ما، روزانه به میزان معینی از سایر ویتامین ها نیاز دارد، هر روز به ویتامین طبیعت نیز نیاز دارد. فقدان این ویتامین در زندگی روزمره موجب اختلالات مربوط به کمبود توجه، افسردگی و چاقی در کودکان و بزرگسالان شده است.

خلاقیت، هوش و هوش هیجانی

گل و خاک جزء اسباب بازی های سازمان نایافته هستند. این نوع اسباب بازی ها روش مشخصی برای بازی کردن ندارند و می توانند تاثیر بسیار خوبی بر افزایش هوش، هوش هیجانی و پرورش خلاقیت در کودکان داشته باشند.

فراوری: نیره ولدخانی - بخش سلامت تبیان

---

منابع: 

روزنامه خراسان

کودک و نوجوان

بازگشت به مدارس در سراسر جهان

 

 

ماه سپتامبر شاهد بازگشایی مدارس در سراسر جهان است و بیشتر بچه های دنیا از هر طبقه ی اجتماعی به مدارس می روند. در این گزارش تصاویری از بازگشایی مدارس را خواهید دید.

جامعه شناسی رنگ‌ها

 

بعضی از رفتارهای فردی و اجتماعی نیز در انتخاب رنگ برای پوشش، اثر مستقیم دارد تاجایی که...

امروزه تنوع رنگی در جامعه نسبت به گذشته، ملموس‌تر شده؛ اما همچنان در کشور ما تنوع رنگی بسیار محدود است. خصوصا در خودرو، نمای شهری، لباس و ... . پس باید به این سوال پاسخ دهیم که چرا فکر تصور عموم جامعه بر این است که بعضی رنگ‌ها ممنوع یا جلف هستند؟ 
قابل توجه آنکه شخصیت‌ها، با رنگ‌هایی که در زندگی روزمره استفاده می‌کنیم در ارتباط است و بیانگر خصوصیات اخلاقی و رفتاری ما است.

رنگ‌های ممنوع!

یک جامعه رنگی، سرشار از امید، پویایی (تحرک) و شادی خواهد بود. همان طور که برخی اقدامات شهرداری مثل پل طبیعت و کاشی کاری دیوار پل ها که بازخوردهای مثبت زیادی داشته است و موجب روحیه شادتر و اعتماد به نفس ملی می شود.
متاسفانه بعضی از رفتارهای فردی و اجتماعی نیز در انتخاب رنگ برای پوشش، اثر مستقیم دارد. مثلا افراد زیادی به خاطر آلودگی هوا و نظافت مکان های عمومی مثل مترو، اتوبوس و نیمکت پارک ها، نمی توانند از رنگ های شاد و ملایم استفاده کنند. 

 کامل بودن پوشش مهم تر از رنگ پوشش است. بنابراین می‌توان از تمام رنگ‌ها برای پوشش استفاده کرد به شرطی که حجاب کامل باشد.

رنگ‌های تیره برای محیط کاری بهتر است، زیرا پوشیدن رنگ های شاد، شما را نزد همکاران سبک می کند و باعث می‌شود راحت‌تر با شما برخورد کنند که به نظرمن برای یک محیط کاری، چیز خوبی نیست. اما خودم خارج از محیط کاری، رنگ های شاد می پوشم. با این حال معتقدم کسی که از اول با لباس های رنگی در جامعه و محل کار حاضر شود به شرطی که حجابش کامل باشد، مشکلی برایش پیش نمی آید و عادی می شود، اما کسی که یک دفعه بخواهد به خودش برسد و رنگی بپوشد، متاسفانه مردم حرف در می آورند، مثلا می گویند: "فلانی دارد از همسرش جدا می شود".

آموزش و پرورش، شهرداری، خودروسازی و رسانه ها دست بکار شوند

براساس آمار منتشر شده 30 درصد افسردگی‌ها به دلیل استفاده از رنگ های سرد و خنثی مثل آبی، سبز، فیروزه ای، نقره ای، سفید، مشکی و خاکستری است. در این راستا، رنگ آمیزی مراکز آموزشی و درمانی، می تواند اثر مستقیم در کاهش افسردگی و خمودگی جامعه و افزایش سطح سلامت روانی داشته باشد. اما امروزه به این موضوع مهم توجه کمتری می‌شود که باید بر اساس روان شناسی رنگ ها عمل کنیم؛ آموزش و پرورش در رنگ آمیزی کلاس‌های درس و حیاط مدارس و روپوش دانش آموزان؛ شهرداری برای رنگ آمیزی نماهای شهری، با همراهی و همکاری صاحبان منازل و مغازه‌ها، از رنگ های گرم استفاده کنند یا در ابتدا برای ایجاد فرهنگ صحیح، الزاماتی را برای استفاده از رنگ های شاد و گرم تعیین کند تا از این طریق نشاط به مردم منتقل شود. ضروری است رسانه در این زمینه، هدایت فکری جامعه را بر عهده گیرد.
درباره برخی الزامات باید بگوییم که افراد تحت تاثیر محیط اجتماعی خود قرار دارند و استفاده از طیف‌های رنگی، به گروه خاصی مرتبط نیست. هر ساختاری که بتواند از رنگ های شاد استفاده کند، باید پیش قدم شود. مثل یونیفرم کارمندان کلینیک بیمارستان ها که از لحاظ روان شناسی، کار بسیار خوبی بود.
به نظر بانک ها هم جزء موسساتی هستند که در طی روز با مراجعان زیادی در ارتباطند و این موضوع می تواند گامی بزرگ در مسیر استفاده از رنگ های شاد و گرم باشد تا خُلق بالاتر، صبر بیشتر و روابط عاطفی سالم تری را در جامعه شاهد باشیم.
وقتی از چهار پسر بچه دبستانی پرسیدیم دوست دارید بزرگ شدید، ماشین چه رنگی بخرید؟ سه نفر آنها پاسخ دادند: آبی یخی و یک نفر هم صورتی پررنگ؛ اما وقتی به رنگ خودروهای موجود نگاه می کنیم، عمدتا رنگ های سفید، نقره ای و مشکی هستند. اگر هم یک نفر با دل و جرأت پیدا شود که بخواهد ماشین بنفش یا نارنجی بخرد، مردم با تعجب به او و ماشین نگاه می کنند. 
جدای از این موضوع، خودروسازها اعلام می کنند این رنگ سفارشی است و باید برای آن 3 میلیون بیشتر بپردازید و این خود مانعی برای تنوع رنگی در خودروهاست. درحالی که شرکت های خودرو سازی خارجی، خودروها را بدون هیچ سفارشی، در 36 رنگ تولید می کنند.

افزایش کیفیت رنگ‌ها سرنخی برای شروع

ضعف کیفیت رنگ ها برای نمای بیرونی ساختمان ها و خودروها، مانعی در مسیر جامعه رنگی و با نشاط است. بنابر قوانین نظام مهندسی، استفاده از رنگ‌های شیمیایی در نمای ساختمانی ممنوع است.
هنگام بارش باران، آب باران با آلودگی های هوا و گازهای گلخانه ای ترکیب و تبدیل به باران اسیدی می شود. در نتیجه رنگ ساختمان ها با باران اسیدی شسته و وارد فاضلاب شهری و وارد چرخه تصفیه آب می‌شوند. به این دلیل است که ما از آجر و سنگ برای نمای خارجی ساختمان ها استفاده می‌کنیم.

رابطه افزایش تنوع رنگی با گردشگری

یک کارشناس مردم شناسی درباره تنوع رنگی در جامعه می گوید: تنوع رنگی در محیط زیست علاوه بر سلامت افراد جامعه می تواند موجب جذب گردشگر شود. مثل مناطق ماسوله، اَبیانه، پالنگان و کندوان که رنگی بودن محیط آنها باعث شده است که جزء میراث ملی و جهانی ثبت شوند یا اُرسی های (شیشه‌های رنگی) شهر کاشان و یزد.
متاسفانه "قضاوت کردن" و "برچسب زدن" در فرهنگ زندگی ما شکل گرفته است و به خودمان اجازه می دهیم راجع به همه چیز نظر بدهیم. این رفتار همیشه در آیین ملی و مذهبی ما مورد نکوهش بوده است. چرا برخی تصور می‌کنند، خوب نیست یک دختر خانم چادری، کیف صورتی بیاندازد؟ این "خوب نیست" ها را از کجا می آوریم؟ چرا با این جمله "خوب نیست" برای خود و دیگران محدودیت های اَلکی می گذاریم، وقتی اشکال شرعی و قانونی ندارد.در حالی که رواج تنوع رنگی در جامعه اسلامی، نشان شادابی و سلامت افرادِ آن جامعه است و راه را بر عیب جویانِ جامعه اسلامی، می بندد و سخن شهید مرتضی مطهری را یادآور می شود که "حجاب مصونیت است نه محدودیت". کامل بودن پوشش مهم تر از رنگ پوشش است. بنابراین می‌توان از تمام رنگ‌ها برای پوشش استفاده کرد به شرطی که حجاب کامل باشد.

جامعه‌شناسی رنگ‌ها

طبق تحقیقات جامعه‌شناسی در نهایت رنگ‌ها، نه تنها افراد را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند. بلکه منجر به پیشرفت و یا رکود یک جامعه می‌شوند. با عدم جای‌گزینی صحیح رنگ در مکان خاص خود و به کارگیری نادرست آن در محیط‌های انسانی، صدمات روحی شدیدی بر انسان وارد خواهد آمد. 
"اصلاح املای کودک با خط قرمز توسط معلم" یا "چراغ قرمز هشداردهنده، برای رانندگان" یا "سفید بودن پاکت شیر"، "رنگ آبی یا سبز روشن دیوارهای کلاس درس یا کتاب‌خانه برای مطالعه بهتر" و "استفاده از پوشش سفید در عالم پزشکی و سبز برای بیماران" همه و همه مؤید این مطلب است که یک ارتباط تنگاتنگ بین نظام خلقت، انسان و طبیعت وجود دارد. ولی در ماورای این طبیعت، "حقیقت" چیز دیگری است.

کلام آخر

باتوجه به آنچه که اجمالا بیان شد، در می‌یابیم رنگ‌ها تاثیر فراوانی بر رفتار اجتماعی افراد داشته و گاه تغییرات عمیقی در واکنش‌های رفتاری آنها در جامعه به وجود میآورد. پس می‌توان با رعایت اصول رنگ شناسی، زمینه‌ی جامعه‌ای پویا و شاد را فراهم آورد.

---

منابع: باشگاه خبرنگاران جوان/فقه نیوز

بررسی نظام آموزشی ۹ کشور/ مدارسی که از شهریورماه دایر می‌شوند+جدول آموزشی کشورها

 

سال تحصیلی در اکثر کشورها بین 10 تا 15 شهریور آغازشده و کلاس‌های درس نیز معمولاً از ساعت 8 صبح برگزار می‌شود و حداکثر تا 15:30 به طول می‌انجامد.

 امروز اولین روز مهر است و مدارس ایران بازگشایی می‌شود.

اکنون دانش‌آموزان بعد از حدود 3 ماه تعطیلی اول مهر باز سر درس و مشق می‌نشینند؛ اما این اتفاق فقط راجع به ایران صدق نمی‌کند و در واقع بسیاری از کشورها یا به تازگی سال تحصیلی‌شان آغاز شده یا مانند ایران در آستانه سال تحصیلی و آموزشی هستند.

در زیر به بررسی سال تحصیلی کشوهای آمریکا، کانادا، آلمان، سوئد، ایتالیا و انگلیس، امارات، ترکیه و ژاپن می‌پردازیم.

این جدول را می‌توانید دانلود کنید:   برنامه آموزشی کشورها  

1. آمریکا

* شروع آموزش کودکان از قبل 6 تا پایان 17 سالگی 

کودکان در کشور آمریکا معمولاً مدرسه را از قبل سن 6 سالگی آغاز می‌کنند؛ آموزش و پرورش رسمی در آمریکا به طور کلی از سن 5، 6 سال تا 16 سالگی الزامی است که البته در برخی ایالت‌ها این سنین می‌تواند کمی متفاوت باشد.‌ تحصیل در مدارس به چند سطح تقسیم شده است. 

* طول دوره آموزش ابتدایی تا دیپلم 

در آمریکا تحصیلات مدرسه در سطح ابتدایی (سطح 5‌ -کودکستان) آغاز می‌شود، سپس با مدرسه راهنمایی (کلاس ششم تا هشتم ) ادامه یافته و در سالِ پایانیِ دبیرستان (کلاس نهم تا دوازدهم) به پایان می‌رسد.

دانش‌آموزان آمریکایی بعد از آموزش در دوره ابتدایی و دبیرستان فارغ‌التحصیل می‌شوند و مدرک دیپلم دریافت می‌کنند.

* شروع سال تحصیلی 

سال تحصیلی در ایالات متحده معمولا کوتاه‌تر از سال تحصیلی در کشورهای اروپایی است؛ بیشتر مدارس سال تحصیلی خود را با سیستم ترمیک سازماندهی می‌کنند؛ هر سال تحصیلی شامل دو ترم است.

شروع ماه سپتامبر برابر با آغاز سال تحصیلی در کشور آمریکا است و 26 ژوئن سال 2018 برابر با آخرین روز تقویم آموزشی مدارس است که برابر با 10 شهریور تا 5 تیرماه است. 

* ساعت شروع کلاس‌ها

کلاس دانش‌آموزان ابتدایی از 8:30 صبح شروع می‌شود و تا ساعت 15 و گاهاً 15:30 ادامه دارد؛ دانش‌آموزان دبیرستانی نیز از ساعت 7:30 صبح سر کلاس درس حاضر هستند و تا ساعت 14 یا 14:30 هیچ دانش‌آموزی حق ترک کلاس را ندارد.

در هر 45 دقیقه، دانش‌آموزان 5 دقیقه می‌توانند استراحت کنند و نیم ساعت هم برای ناهار آنها در نظر گرفته شده است؛‌ در زمان استراحت شیر به عنوان میان‌وعده به دانش‌آموزان داده می‌شود. 

2. کانادا

* شروع آموزش کودکان از سن 6 تا پایان 17 سالگی 

بر اساس قانون آموزش و پرورش در کانادا، کودکان از سن 6 تا پایان 18 سالگی باید به مدرسه بروند؛ کودکانی که مایل باشند می‌توانند آموزش مهد کودک را از سن 4 سالگی آغاز کنند تا با آمادگی کامل وارد مدرسه شوند. 

دوره آموزشی در کانادا نیز به دو دوره ابتدایی و متوسطه تقسیم می‌شود؛ دانش‌آموزان کانادایی دوره ابتدایی را در سن 6 سالگی آغاز می‌کنند و در 13 سالگی از این دوره فارغ‌التحصیل می‌شوند؛ آنها دبیرستان را در سن 14 سالگی آغاز می‌کنند و در ابتدای 18 سالگی نیز از این دوره فارغ‌التحصیل می‌شوند.

* ساعت شروع کلاس‌های درس 

کلاس‌ها در این کشور معمولاً 8 تا 9 صبح آغاز می‌شود و 14:30 یا 15:30 پایان می‌یابد؛ برنامه‌های ورزشی و فعالیت‌های فوق‌العاده برای بعد از ساعت آموزشی تدوین شده است ضمن اینکه لباس فرم در مدارس دولتی این کشور معنا نمی‌دهد و تنها در مدارس خصوصی دانش‌آموزان لباس فرم بر تن می‌کنند.

* برنامه تغذیه سالم برای حل معضل چاقی دانش‌آموزان 

تا مدتی قبل مدارس کانادا برنامه‌ای برای ناهار دانش‌آموزان نداشتند و روال اینگونه بود که اکثر دانش‌آموزان ناهار را همراه خود می‌آوردند و یا در نهایت از بوفه مدرسه تهیه می‌کردند؛‌ اما الان چندین استان کانادا مانند نیوفاندلند و لابرادور برنامه‌های ناهار سالم را در مدارس اجرا کرده‌اند تا بتوانند با تشویق کودکان به خوردن غذاهای سالم برای مشکل چاقی قدم بردارند.

* شروع سال تحصیلی 

سال تحصیلی از اوایل سپتامبر آغاز می‌شود و تا نیمه یا اواخر ژوئن ادامه دارد که برابر با 10 شهریور تا اوایل تیرماه است.

* برنامه‌‌ریزی برای تعطیلات تابستانی دانش‌آموزان 

کودکان با اینکه در تعطیلات تابستانی به مدرسه نمی‌روند اما اردوگاه‌های زیادی برای آنها تدارک دیده شده است؛ دانش‌آموزان می‌توانند در این اردوگاه‌ها انواع فعالیت‌های ورزشی را داشته باشند تا مانع خانه‌نشینی آنها و سرگرم شدنشان با وسایل الکترونیکی شود.

* آموزش اجباری 

تحصیلات تا سن 16 سالگی در تمام استان‌های کانادا اجباری است؛ در انتاریو تحصیلات اجباری تا پایان دوره متوسطه است. 

3. آلمان

* شروع آموزش مدرسه از سن 6 سالگی تا پایان 17 سالگی 

تمام دانش‌آموزان 6 تا 17 ساله آلمانی از صبح دوشنبه تا پایان وقت جمعه سر کلاس درس هستند و در تقویم آموزشی همه مدارس این کشور شنبه و یکشنبه روز تعطیل است. 

* شروع سال تحصیلی 

سال تحصیلی از اوایل سپتامبر آغاز می‌شود و تا نیمه یا اواخر ژوئن ادامه دارد که برابر با 10 شهریور تا اوایل تیرماه است.

* ساعت شروع کلاس در مدارس 

دانش‌آموزان به طور معمول رأس ساعت 8 صبح درس را آغاز می‌کنند و تا ساعت 13:30 در مدرسه هستند؛ برای هر 45 دقیقه آموزش 5 دقیقه وقت استراحت در نظر گرفته شده است. 

* مدارس دولتی انتخاب اول خانواده‌ها

اکثریت دانش‌آموزان آلمان در مدارس دولتی حضور دارند و کل نظام آموزشی این کشور برای همه نوع قشر کودکی حتی کودکان بی‌سرپرست و بی‌خانمان در دسترس است. 

4. سوئد

* شروع سن آموزشی کودکان از سن 7 تا 16 سالگی 

سن تحصیلی برای کودکان سوئدی از 7 سالگی شروع می‌شود و تا پایان 16 سالگی ادامه دارد؛ در واقع کودکان معمولا تحصیل در مدرسه‌ ابتدایی را در پاییز سالی که ٧ ساله می‌شوند، شروع می‌کنند؛ دوره‌ ابتدایی ٩ ساله است و آموزش سطح ابتدایی اجباری است. کودکان معمولا تحصیل در مدرسه‌ ابتدایی را در پاییز سالی که ٧ ساله می‌شوند، شروع می‌کنند. 

* یک سالگی سن شروع پیش‌دبستانی 

کودکان زیر 7 سال، از سن یک سالگی می‌توانند پیش‌دبستانی را آغاز کنند؛ پیش‌دبستانی‌ها محیطی را فراهم می‌کنند که رشد و یادگیری دانش‌آموزان را تحریک می‌کند. تمام کودکان قبل از وارد شدن به دوره اجباری تحصیلی باید پیش‌دبستانی را پشت سر بگذارند.

دوره‌ دبیرستان برای رشته‌های سراسری سه ساله است و تحصیل در دبیرستان اختیاری است.

* حق تحصیل برای پناه‌جویانی که به سوئد پناه برده‌اند

در سوئد حضور در مدرسه برای تمام دانش‌آموزان دوره ابتدایی اجباری است؛ حتی دانش‌آموزان دیگر کشورها حق تحصیل در مدارس سوئد را دارند،‌ صرفنظر از اینکه آنها قصد اقامت دارند یا می‌خواهند به کشور خودشان باز گردند.

پناه‌جویان نیز همانند سایر کودکان حق تحصیل در مدارس این کشور را دارند با این تفاوت که قانون حضور اجباری در مدارس برای آنها اعمال نمی‌شود. 

* ساعت شروع کلاس در مدارس 

دانش‌آموزان به طور معمول رأس ساعت 8:15 صبح درس را آغاز می‌کنند و تا ساعت 15:30 در مدرسه هستند؛ ضمن اینکه هر 45 دقیقه دانش‌آموزان 7 دقیقه استراحت می‌کنند.

* تاریخ آغاز سال تحصیلی 

شروع سال تحصیلی در کشور سوئد از آگوست استارت می‎خورد و تا پایان ژوئن ادامه می‌یابد که برابر با 11 مرداد تا 10 تیرماه است.

5. ایتالیا

* شروع سن آموزشی از 6 تا پایان 18 سالگی 

کودکان از ابتدای 6 سالگی در ایتالیا به مدرسه می‌روند و تا پایان 18 سالگی تحصیلات مدرسه را به پایان می‌رسانند تا برای ورود به دانشگاه آماده باشند؛ دانش‌آموزان ایتالیایی هنگام ورود به دانشگاه 19 ساله هستند و این در حالیست که سن رایج ورود به دانشگاه 18 سالگی است. 

* تحصیلات اجباری 

تا پایان 14 سالگی تحصیلات برای همه کودکان ایتالیایی اجباری است و همه کودکان این کشور باید تا آغاز 15 سالگی به تحصیلی بپردازند؛ دولت‌ها برای کاهش آمار بی‌سوادی تحصیلات را اجباری می‌کنند. 

* ساعت شروع کلاس‌های مدرسه 

دانش‌آموزان در ساعت 8 صبح در کلاس درس حضور دارند و تا قبل از ساعت 14 هیچ دانش‌آموزی حق ترک کلاس درس را ندارد. 

* تاریخ آغاز سال تحصیلی 

شروع سال تحصیلی در کشور ایتالیا بین 5 تا 15 سپتامبر است و نهایتاً 15 سپتامبر همه ایالت‌های ایتالیا کار خود را آغاز کرده‌اند؛ بین 7 تا 16 ژوئن نیز کلاس‌‌های آموزشی تمام مدارس به پایان رسیده است و بچه‌ها خود را برای تعطیلات تابستانی آماده می‌کنند. در واقع مدارس ایتالیا از 15 شهریور لغایت 25 شهریور آغاز می‌شوند و 17 خرداد تا نهایتا 27 خرداد تمام می‌شوند.

* فعالیت‌های آموزشی بعد از ساعت مدرسه 

دانش‌آموزان باید حداقل 30 ساعت درس رسمی را طی یک هفته آموزش ببینند؛‌ مدارس برای دانش‌آموزانی که مایل به فعالیت‌های غیردرسی هستند بعدازظهرها کلاس آموزشی کامپیوتر، موسیقی و ورزشی را فراهم می‌کند.

6. انگلیس

* آموزش کودکان از 5 تا پایان 15 سالگی 

تحصیل در کشور انگلیس از 3 سالگی آغاز می‌شود و به مدت 14 سال ادامه می‌یابد. دو سال اول دانش‌آموزان روزی دو و نیم ساعت به تحصیل مشغول می‌‌شوند؛ بعد از این دوره، 6 سال تحصیلات ابتدایی و 5 سال تحصیلات دبیرستانی انجام می‌پذیرد.

* تحصیلات اجباری 

آموزش تا پایان 16 سالگی برای دانش‌آموزان انگلیسی اجباری است و آنها تا قبل این سن، حق ترک مدرسه و تحصیل را ندارند؛  تقریبا تمام دانش آموزان پس از ترک مدرسه به دانشگاه می‌روند.

* تاریخ آغاز سال تحصیلی 

تقریبا همه مدارس کشور انگلیس بین یک تا 5 سپتامبر فعالیت آموزشی خود را آغاز می‌کنند؛ تعطیلات تابستانی نیز از 21 جولای آغاز می‌شود که آغاز آن برابر با 10 تا 15 شهریور است و پایان آن یک مرداد می‌شود. 

* ساعت شروع کلاس‌های مدرسه 

دانش‌آموزان در ساعت 8 صبح در کلاس درس حضور دارند و تا قبل از ساعت 14 هیچ دانش‌آموزی حق ترک کلاس درس را ندارد. 

* فعالیت‌های آموزشی بعد از ساعت مدرسه 

دانش‌آموزان معمولا 32 ساعت در هفته را صرف آموزش درس‌های رسمی می‌کنند؛ دیگر آموزش‌ها نظیر کلاس‌های کامپیوتر، موسیقی و ورزشی برای بعد ا ساعت مدرسه و در روزهای تعطیل تدارک دیده شده است.

7. امارات

* آموزش کودکان از 5 سالگی تا 17 سالگی

تحصیل ابتدایی در امارات از سن 6 سالگی آغاز می‌شود و تا 17 سالگی ادامه می‌یابد؛ سیستم آموزشی امارات مشتمل بر 4 مقطع آموزشی طی مدت زمان 14 سال است.

کودکان 4 تا 5 ساله‌ به کودکستان‌ها می‌روند، 6-11 ساله‌ها به مدارس ابتدایی، نوجوانان 12-14 ساله به مدارس مقدماتی متوسطه و نوجوانان  15-17 ساله در مدارس تکمیلی متوسطه حضور می‌یابند.

 ممکن است برخی مدارس برای ثبت‌نام دانش‌آموزان، علاوه بر دریافت مدارک مرسوم، اقدام به برگزاری آزمون ورودی نیز کنند.

* تاریخ آغاز سال تحصیلی 

اکثر مدارس امارات سال تحصیلی را در ماه سپتامبر آغاز می‌‌شوند و تمام مدارس دبی در ماه‌های جولای و آگوست تعطیل است؛ آغاز مدارس در این کشور برابر با 10 شهریورماه است. 

* فعالیت‌های آموزشی بعد از ساعت مدرسه 

مدارس دبی به دو دسته ملی و بین‌المللی تقسیم می‌شوند؛ مدارس ملی برای ساکنین اصلی و بومیان کشور امارات و مدارس بین المللی برای اتباع خارجی مانند آمریکایی‌ها، فرانسوی‌ها ، هندی‌ها، ایتالیایی‌ها و ... آماده شده‌اند به همین دلیل مدارس دبی دارای امکانات وسیع در زمینه ورزش و هنرهای خلاق هستند که بخش عمده‌ای از آنها برای بعد از ساعت آموزشی مدارس تدوین شده است. 

* ساعت شروع کلاس‌های مدرسه 

دانش‌آموزان در ساعت 8:30 صبح در کلاس درس حضور دارند و تا قبل از ساعت 14 هیچ دانش‌آموزی حق ترک کلاس درس را ندارد. 

8. ترکیه 

* شروع آموزش کودکان از سن 6 تا 17 سالگی 

 سیستم آموزش ملی ترکیه شامل دو قسمت اساسی به نام آموزش رسمی و آموزش غیر رسمی است؛ آموزش پایه برای دانش‌آموزان ترکیه‌ای از سن 6 سال آغاز می‌شود و در 17 سالگی به پایان می‌رسد و شامل آموزش پیش‌دبستانی، راهنمایی و متوسطه می‌شود. 

* شروع سال تحصیلی 

دانش‌آموزان ترکیه‌ای از اواسط ماه سپتامبر مدرسه خود را آغاز می‌کنند و سال تحصیلی‌شان تا اواخر ژانویه نیز به طول می‌انجامد که آغاز مدارس آنها برابر با حدود 25 شهریور ماه در ایران است. 

* دوره 4 ساله متوسطه 

در ترکیه مقطع متوسطه شامل 4 سال تحصیل در دبیرستان‌ها است؛ بعضی از دبیرستان‌ها علاوه بر این 4 سال، یک سال را نیز به آموزش زبان‌های خارجی می‌پردازند. 

* ساعت شروع کلاس‌های مدرسه 

دانش‌آموزان در ساعت 8:30 صبح در کلاس درس حضور دارند و تا قبل از ساعت 13:30 هیچ دانش‌آموزی حق ترک کلاس درس را ندارد. 

9. ژاپن

* شروع آموزش کودکان از پایان سن 6 تا 17 سالگی

براساس مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش، دوره پیش دبستانی از سن 4 سالگی شروع و تا پایان 5 سالگی به اتمام می‌رسد؛ دبیر شورای عالی آموزش و پرورش نیز سن آغاز رسمی تحصیل کودکان را 6 سال تمام اعلام کرده است. 

سیستم آموزشی در این کشور 12 ساله است و دانش‌‌‌آموزان تا پایان 17 سالگی مشغول تحصیل در مدرسه هستند. 

* ساعت شروع کلاس‌های مدرسه 

کلاس آموزشی در ژاپن از 8 صبح تا 15 بعدازظهر طول می‌کشد اما در روزهای مختلف متفاوت است؛ دانش‌آموزان ژاپنی معمولاً وقت آزاد و زنگ‌تفریح‌های بیشتری نسبت به سایر کشورها دارند. باشگاه‌های ورزشی حتی برای دانش‌آموزان ابتدایی گاهی بچه‌ها را صبح خیلی زود به مدرسه کشانده و باعث می‌شود تا 6 یا 7 عصر هم آنجا بمانند.

* شروع سال تحصیلی 

سال تحصیلی در ژاپن از اواسط ماه آوریل شروع شده و تا آخر مارس طول می‌کشد و به سه ترم تقسیم می‌شود که اولی از آوریل تا جولای، دومی از سپتامبر تا دسامبر و سومی از ژانویه تا مارس می‌باشد؛ آغاز مدرسه در این کشور برابر با تاریخ 25 فروردین ماه در ایران است. 

* ساعت ناهار در مدارس ژاپن

همه بچه‌های دبستانی و حدود 10 درصد از دانش‌آموزان دوره متوسطه در مدرسه غذا می‌خورند؛ دانش‌آموزان ژاپنی در کلاس درس غذای خود را صرف می‌کنند؛ ضمن اینکه هیچ بوفه یا کافه‌تریایی در مدارس ژاپن وجود ندارد و خود آنها به آماده کردن و سرو غذا کمک می‌کنند.

* قوانین مدارس ژاپن

بر اساس قوانین این کشور، دانش‌آموزان ژاپنی باید با فروتنی، خلاقیت، اطاعت، احترام و ادب خود دل معلم خود را شاد کنند.

* کلاس‌های تمیز در ژاپن

سوجی (پاکسازی مقدس) به زمان  15 دقیقه‌ای در روز گفته می‌‌شود که همه فعالیت‌های بچه‌ها متوقف شده و همه به تمیز کردن مدرسه کمک می‌کنند؛ معمولاً معلمین و مدیران هم کمک کرده و به بچه‌ها ملحق می‌شوند.

 

"موجودی که هرگز نمی میرد"

 "موجودی که هرگز نمی میرد"

گونه‌ای خاص از عروس دریایی تنها موجودی است که عمر جاودان دارد. این موجود پس از آخرین مرحله‌ی بزرگسالی، دوباره به نخستین مرحله‌ی زندگی خود باز می گردد.

شهری پر از کوله پشتی!

روزهای نخست شروع سال تحصیلی در تمام مقاطع مهم و تعیین‌کننده است. ولی این روزها برای دانش‌آموزان پیش‌دبستانی و دبستانی مهم‌تر است. چون ‌تازه می‌خواهند با دنیای جدیدی آشنا شوند که اگر نتوانند با آن ارتباط درستی برقرار کنند تاثیر بدی بر آنها می‌گذارد و چه بسا نسبت به درس و تحصیل هم بی‌علاقه شوند. بنابراین والدین باید مهارت‌هایی را برای برخورد صحیح در این هنگام با فرزندان خود کسب کنند؛ این‌که چطور باید خاطره خوبی از این دوران برای کودکان به جا گذاشت و چگونه آنها را به مطالعه و درس خواندن علاقه‌مند کرد؟

 

اضطراب جدایی

شروع هر کار مهم و خاطره‌ای که از آن به‌جا می‌ماند بسیار مهم و تاثیرگذار است. باید دقت کنیم که خاطره خوشی از آن به جا بماند. یکی از این خاطرات مهم نیز خاطره رفتن به مدرسه و شروع یادگیری، درس خواندن و مطالعه است. 

والدین باید توجه داشته باشند ‌که چون کودک می‌خواهد از شرایط بودن در خانه‌ای که کاملا به آن وابسته شده جدا شود باید به گونه‌ای صحیح و با آرامش با او برخورد شود. جدا شدن از والدین و محیط خانه بعضی کودکان را بیش از ‌حد آزار می‌دهد. ولی باید دلایل اصلی آن را تشخیص داد و آنها را از سر راه برداشت.

اضطراب جدایی از کجا می آید؟ 

عوامل مختلفی می تواند باعث بوجود آمدن اضطراب جدایی در فرزند شما بشود. اما مهمترین نقش را در میان این موارد مادر کودک بر عهده دارد. اولین مساله در بحث اضطراب توجه به وضعیت کودک از آغاز تولد تا دو سالگی است. کودکانی که در این مدت روابط عاطفی مناسبی با مادرشان داشته اند و از پشتیبانی عاطفی او در هر لحظه ای که احتیاج داشته اند بهره برده اند در سنین بالاتر کمتر به اضطراب جدایی مبتلا می شوند.  

مساله دیگر در بحث اضطراب، وابسته کردن بیش از حد کودک به مادر است. اگر شما در طول 6 سال گذشته دائما و در هر لحظه مواظب کودک خود بوده اید، به او چسبیده اید و اجازه نداده اید تا استقلال لازم را به دست بیاورد حالا جدا شدن از شما برای چند ساعت در طول روز برای او  سخت و دشوار خواهد بود.  

از سوی دیگر مادرانی که خود دچار استرس و اضطراب هستند یا دچار وسواس در رفتار هستند هم همین حالات را به کودک خود منتقل کرده و باعث بوجود آمدن اضطراب در کودک می شوند.   

برای تشویق کودک به یادگیری و ایجاد انگیزه در او باید خودمان هم اهل مطالعه و مشتاق یادگیری باشیم .مثلا برای این کار خیلی خوب است که هنگام خرید کلی برای خانه حتما سر‌ی هم به غرفه کتاب بزنیم و آن را جزو سبد مصرفی خانواده قرار دهیم.

 

استقلال کودک

برای کمک به استقلال کودک و گرفتن ترس‌های بیهوده از او باید کودک را بتدریج با محیط‌های بیرون از خانه بیشتر آشنا کنیم، مثلا او را چند ساعت تنها بگذاریم تا گاهی به تنهایی هم عادت کند. البته باز هم باید شرایط را از قبل برایش توضیح دهیم تا دچار ترس از تنها ماندن نشود. 

مثلا بهتر است ابتدا لحظات تنها ماندن ‌کودک در خانه بسیار کوتاه باشد و بعد بتدریج آنها را طولانی‌تر کنیم. تا برای تنها ماندن در مدرسه نیز کاملا آماده‌ شود. باید بودن در کنار دیگران و جدا شدن از محیط خانه و والدین را تجربه کند تا بتدریج وابستگی‌اش هم کمتر شود. 

البته کودک باید بداند همیشه این امکان وجود ندارد تا والدین و به ویژه مادر همیشه در اطرافش باشند، اما در عین حال باید اطمینان داشته باشد آنها از دور و به طور غیرمستقیم او را حمایت می‌کنند .ولی باید خودشان هم استقلال لازم را برای تنها شدن داشته باشند. 

ایجاد شوق و انگیزه برای یادگیری

بهترین کار این است که کودک را از قبل برای وارد شدن به محیط درس و مدرسه آماده کرد و اهمیت یادگیری و باسواد شدن را به او متذکر شد. البته باید سعی کنیم از اغراق و توضیحات غیرواقعی در این خصوص دوری کنیم. 

والدین می‌توانند به دور از پند و اندرز و نصیحت کودکان از خاطرات خوب خود برای کودک نیز بگویند. 

برای تشویق کودک به یادگیری و ایجاد انگیزه در او باید خودمان هم اهل مطالعه و مشتاق یادگیری باشیم .مثلا برای این کار خیلی خوب است که هنگام خرید کلی برای خانه حتما سر‌ی هم به غرفه کتاب بزنیم و آن را جزو سبد مصرفی خانواده قرار دهیم. 

ضمن این‌که کودک باید با مکان‌هایی مثل کتابخانه و حتی کتابفروشی آشنا شود. گاهی تماشای کتاب در کتابفروشی‌ها باعث می‌شود کودک علاقه بیشتری برای مطالعه و یادگیری داشته باشد. 

برای اشتیاق بیشتر کودک به خواندن کتاب و ایجاد انگیزه او به مطالعه می‌توانیم برایش توضیح دهیم که با رفتن به مدرسه خودش هم می‌تواند کتاب‌های مورد علاقه‌اش را بخواند. باید دقت کنیم در گفته‌های خود اهمیت علم و تحصیل را نادیده نگیریم. بعضی حرف‌ها ارزش تحصیلات و یادگیری را کم می‌کند. بنابر این نباید با هیچ زبانی ولو به شوخی هم چیز‌هایی گفت که کودک برداشت اشتباهی از آن داشته باشد.


امروز اولین روز مدرسه هاست ، بیایید برای فرزندانمان دعا کنیم تا امسال را با موفقیت و سلامتی پشت سر بگذارند و در این راه تمام تلاشمان را بکنیم که کمک حاشان باشیم.