راه کارهای ارائه مهیج و کاربرپسند در آموزش الکترونیک

در این مقاله چند راهکار جالب برای ارائه مفاد درسی در دوره های آموزش الکترونیک برای طراحان این دوره ها ارائه می کنیم.

هر طراح آموزشی خواهان جلب توجه مخاطب و داشتن ارائه آموزشی با بهره بالاست. طراحان تلاش بسیاری می کنند تا بتوانند دوره های آموزشی را برای کاربران جالب و قابل فهم کنند و مشارکت آنها در فرآیند آموزش را بالا ببرند. اولین موردی که به فکر هر طراح می رسد این است که اهداف دوره را درست تعریف کند. چرا که هدف دوره آموزشی، علت ایجاد دوره را تعیین می کند و به فراگیران کمک می کند تا  بهره کافی را از دوره ببرند.
مهم است که این اهداف به خوبی ارائه شوند. درک درست از هدف دوره به فراگیران کمک می کند تا متوجه شوند دقیقا از آن دوره آموزشی چه می خواهند. این اهداف همچنین به عنوان اساس دروس مورد نظر در دوره آموزشی، طراحی فعالیت های آموزشی و ارزیابی های آموزشی هستند.

7 راه برای ارائه مهیج دروس

در ادامه 7 شیوه برای ارائه بهتر را بیان می کنیم. یکی از ساده ترین راه ها استفاده از لیست های نشان گذاری شده است که ممکن است به عدم ارتباط بین دو مورد از لیست منجر شود. برای کاهش این شکاف ارتباطی و آموزش موثر مطمئن شوید فراگیران  به روشی غیر از روش همیشگی با درس ارتباط برقرار می کنند. فراگیران ممکن است از یک مدل همیشگی اسلاید در ارائه کلاسی خسته شده باشند، باید بگوییم: دیگر نسل لیست های نشان گذاری شده تمام شده است!

هر طراح آموزشی خواهان جلب توجه مخاطب و داشتن ارائه آموزشی با بهره بالاست. طراحان تلاش بسیاری می کنند تا بتوانند دوره های آموزشی را برای کاربران جالب و قابل فهم کنند و مشارکت آنها در فرآیند آموزش را بالا ببرند.

 

اجازه دهید چند راه موثر و بی نظیر برای داشتن ارائه بهتر به شما نشان دهیم:

1. به فراگیران دروغ بگوئید!

دروغ گویی اخلاقی توجه فراگیران را جلب می کند. اگر راجع به یک نکته کلیدی در درس خود دروغ بگویید، آنها سعی می کنند به شما ثابت کنند اشتباه می کنید و توجه شان به موضوع جلب شود.

2. اینفوگرافیک ها

حافظه تصویری قدرت ماندگاری بالایی دارد؛ از اینفوگرافیک ها برای ارائه نکات کلیدی درس استفاده کنید .می توانید از آیکون ها، متن و تصاویر استفاده کنید. شما می توانید چند شی را با یکدیگر ترکیب کنید تا فهم آن آسان تر باشد.

3. ویدئو

کلیپ های تصویری کوتاه و ویدئو ها برای نشان دادن مفاهیم بسیار مناسب هستند. می توانید از مسائل مورد نظر در درس فیلم تهیه کنید و به فراگیران نشان دهید.

برای داشتن دانشجویان فعال، باید روش های متفاوت آموزشی را امتحان کنید. در آموزش خود می توانید از انواع و اقسام تصاویر، متون، ویدئو ها و ... برای جلب توجه دانشجویان استفاده کنید.

4. داستان های موفقیت

از افراد و یا سازمان های موفق در زمینه درس مطالبی تهیه کنید و آنها را با فراگیران به اشتراک بگذارید. در بیشتر موارد، این مطالب بسیار جالب و آموزنده هستند و باعث می شود تا دانشجویان به درستی اهداف درس را یاد بگیرند.

5. توجه  دانشجویان را جلب کنید

روی نکات کلیدی مرتبط با موضوع  با انواع و اقسام ابزارهای متنی تاکید داشته باشید. می توانید متن را روشن تر از بقیه قسمت ها کنید یا اندازه قلم نوشتاری را بزرگتر کنید و یا زیر آن خط بکشید.

6. سناریو پردازی

برای رسیدن به هدف آموزشی یک سناریو در نظر بگیرید. سپس از نکات آموزش داده شده به عنوان راه حل استفاده کنید. به راحتی یک مساله طرح کنید و سپس فراگیران را به چالش پاسخگویی دعوت کنید، آنها باید بتوانند با استفاده از مطالب آموزشی آن مساله را حل کنند.

7. بازی سازی

به آموزش خود بازی اضافه کنید. بازی های هوشمندی که بتوانند به یادگیری دانشجویان کمک کنند. پازل ها و معما ها از انواع بسیاری برخوردارند که شما می توانید از آنها برای رسیدن به هدف آموزشی استفاده کنید.

نتیجه گیری:

برای داشتن دانشجویان فعال، باید روش های متفاوت آموزشی را امتحان کنید. در آموزش خود می توانید از انواع و اقسام تصاویر، متون، ویدئو ها و ... برای جلب توجه دانشجویان استفاده کنید.

استفاده از ابزارهای جدید و به روز می تواند علاوه بر جلب توجه فراگیران، آنها را به موضوع درس علاقمند کند و قدرت یادگیری آنان را افزایش دهد.

صرف ارسال متون درسی فراگیران را به دروس علاقه مند نمی شوند. شما می توانید بعد از هر پاراگراف از یک تصویر یا ویدئوی کوتاه استفاده کنید. شما همچنین می توانید از فیلم های با کیفیت و یا انیمیشن های مرتبط نیز در این زمینه بهره بگیرید. یک طراحی بصری زیبا قطعا به یادگیری بهتر فراگیران منجر خواهد شد.

   

منابع:
Present Course Objectives In An Engaging Way
How to handle an irate customer call scenario

معرفی چند ابزار برای ایجاد نقشه ذهنی

 آیا تاکنون از نقشه های ذهنی استفاده کرده اید؟ اگر نه، فرصت خوبی را از دست داده اید ! استفاده از ابزارهای نقشه ذهنی آسان است و به شما در بهره برداری درست  و فهم ایده ها، کشف مفاهیم با جزئیات دقیق و یافتن اشکالات برنامه ها کمک می کند .

کاربرد نقشه ذهنی چیست ؟

مهم ترین استفاده نقشه ذهنی کمک به تمرکز بهتر و فهم دقیق تر ایده هاست. از این ابزارها می توان برای  نوشتن داستان ها، طراحی وب سایت ها و برنامه ریزی استفاده کرد. نقشه ذهنی یک ابزار پیشران است، جایی که شما یک مفهوم مرکزی و کلیدی را به زیر شاخه ها تقسیم بندی می کنید. مثلا می توان این مقاله را به زیر شاخه های 1) نقشه ذهن چیست، 2) استفاده از نقشه ذهنی برای دانشجویان، 3) بهترین ابزارهای نقشه ذهنی و 4) نتیجه گیری تقسیم بندی کرد. بعد هم می توانیم برای همین زیر شاخه ها، مفاهیم  و به اصطلاح گره های بیشتری در نظر بگیریم. مثلا برای شاخه بهترین ابزارهای نقشه ذهنی، نام ابزارها را که در ادامه می آید، به عنوان گره در نظر می گیریم. 

نقشه ذهنی یک تکنیک ساده برای رسم نمودار، به جای نوشتن جملات است. نمودارهای نقشه ذهنی معمولا به فرمت یک درخت، با یک نقطه شروع در وسط هستند که بسته به گستردگی موضوع اصلی شاخه هایش ایجاد می شوند و دوباره و دوباره تقسیم به زیرشاخه می شوند. درخت یا از کلمات جداگانه و یا از جملات تشکیل می شود.

در واقع، می توان در همه جا و همه چیز از نقشه ذهنی استفاده کرد. وقتی می خواهید کاری را سازماندهی کنید یا بفهمید که آیا همه جوانب موضوع بحثتان را کاملا درنظر گرفته اید نقشه های ذهنی بهترین راه حل هستند. دانشجویان، می توانند  برای نوشتن یک مقاله، برای درنظر گرفتن همه موضوعات مورد نظرشان از نقشه ذهنی استفاده کنند، عناوین مقاله، بحث و تحلیل و منابع می توانند گره ها و زیرشاخه های نقشه ذهنی مقاله شما باشند.

وقتی می خواهید کاری را سازماندهی کنید یا بفهمید که آیا همه جوانب موضوع بحثتان را کاملا درنظر گرفته اید نقشه های ذهنی بهترین راه حل هستند

می توانید به جای یک لیست انجام کارها از نقشه ذهنی استفاده کنید. کلاس درس را در نظر بگیرید و تکالیف و وظایف و شرایط مربوطه را به عنوان گره های نقشه ذهنی بکشید.
هنگام کار روی پروژه های تیمی، برای تقسیم وظایف از نقشه ذهنی استفاده کنید. یک نقشه کلی بکشید، وظایف هر عضو را به صورت عناوین کلی، زیرشاخه بگیرید و آنها را تقسیم بندی کنید.

بهترین ابزارهای نقشه ذهنی

1. Coggle

یک افزونه مرورگر کروم! این افزونه سه مدل متفاوت بسته به اینکه برای چه کاری نیاز به نقشه ذهنی دارید در اختیار شما قرار می دهد. پشتیبانی از رنگ بندی متنوع از  دیگر ویژگی های این افزونه است. 

2. Lmindq

اگر می خواهید برای ایجاد نقشه ذهنی پول بپردازید، آن را صرف lmindq کنید! بهتر از  lmindq سراغ نداریم! امکانات بسیار زیاد و رابط کاربری همه پسند از ویژگی های این نرم افزار است.

3. Freemind

برای استفاده آفلاین Freemind بهترین گزینه است. این نرم افزار متن باز است و برای همین مثل بقیه متنوع نیست ولی برای شروع خوب است.

4. .MindMapple

Mindmapple هم گزینه خوب دیگری است، این مورد امکان استفاده از تصاویر را هم در نقشه ذهنی به شما می دهد. همچنین شما می توانید نقشه تان را از طریق گوگل درایو با سایرین به اشتراک بگذارید. همان طور که از اسمش پیداست، کاربران Mac هم می توانند از آن استفاده کنند.

5. Text2mindmap

برای کسانی که به سرعت نیازمند نقشه ذهنی هستند بهترین انتخاب است. ایده هایتان را تایپ کنید و نقشه ذهنی تحویل بگیرید. در زمان طوفان فکری جلسات، این ابزار بهترین گزینه است.

6. .Sketchboard

بیشتر یک بوم نقاشی است تا نقشه ذهنی، اما می توان از آن به عنوان صفحه طراحی نقشه ذهنی هم استفاده کرد. علاوه بر این، می توانیددر نقشه ذهنی تان خودتان نقاشی بکشید. اگر از تصاویر زیبا در نقشه های ذهنی تان استفاده کنید، آنها زیباتر به نظر می رسند.

نتیجه گیری

استفاده از نقشه ذهنی نیاز به آموزش ندارد! استفاده و طراحی یک نقشه ذهنی به سادگی نوشتن یک لیست چندتایی از کارهای روزمره است. نقشه های ذهنی دید متفاوتی از موضوعات و عناوین مرتبط با آنها به شما می دهد ضمن اینکه یک راه برای خلاصه سازی متون نیز به شمار می رود.

تمام روز می توان راجع به نقشه ذهنی صحبت کرد، اما تا زمانی که خودتان شروع به استفاده از این ابزارها نکنید، کاربردهای آن را متوجه نمی شوید. همین الان دست به کار شوید و نقشه ذهنی برای کلاس درس، مهمانی و یا سایر فعالیت های دیگرتان تهیه کنید!

  

منابع 
elearningindustry.com
www.mindomo.com
Best Mind Mapping Tools For Creative Students

تنبلی؛ آیا تنبلی هم انواع و اقسامی دارد؟

برخی از فراگیران آنلاین ممکن است هنوز به این ضرب المثل قدیمی پایبند باشند که : "کار امروز را به فردا میانداز" با این حال، به نظر می رسد کسانی هستند که همیشه تا آخرین لحظه برای تکمیل کار یادگیری خود صبر می کنند (یا به بیانی وقت تلف می کنند) در این مقاله، 5  مدل از انواع به تعویق انداختن کارها که هر حرفه ای آموزش الکترونیک باید بداند را توضیح می دهیم.

اهمال کاری دارای اثرات متنوع و گسترده ای است و می تواند انگیزه یادگیرنده، تعامل و مشارکت وی را کاهش دهد، و همچنین مانع رسیدن به اهداف او شود تنبل ها به جای این که از آموزش خود هیجان زده باشند، درست قبل از اتمام مهلت عجله می کنند و هرگز واقعا جذب موضوع نشده و از آن لذت نمی برند. در واقع، آنها ممکن است آنقدر صبر کنند که حتی نتوانند دوره آموزشی را به اتمام برسانند! به همین دلیل است که مسئولین آموزش الکترونیک بایستی از انواع مختلف اهمال کاری آگاه باشند، بدانند به دنبال چه صفاتی باشند و چگونه از طریق طرح درس آموزش الکترونیک بصری، برای جلوگیری از آن اقدام نمایند.

5 نوع  دانشجوی تنبل!

هیچ دو تنبلی مثل هم نیستند! با این حال، بسیاری از آنها را می توان در دسته های خاص با صفات خاص قرار داد اساتید آموزش الکترونیک می توانند از این دستورالعمل ها برای پیدا کردن چرایی تنبلی فراگیران دوره آموزش الکترونیک استفاده کنند.

1. بندباز زمان

این اهمال کاران برای هیجان و اضطراب تا لحظه آخر زندگی صبر می کنند. آنها از اضطراب، آدرنالین و استرسی که این صبر به ارمغان می آورد لذت می برند. بندباز زمان یک کله خر از نوع " تحت فشار می توانم به خوبی کار کنم" است. با این حال، این افراد ممکن است تمام انرژی خود را صرف یادگیری نکنند، آنها فقط مقدار کمی از وقت و توجه خود را به کار یادگیری اختصاص می دهند، که بدان معنی است که نتیجه نهایی آموزش الکترونیک آنان، واقعیت را منعکس نمی کند.

دسته ای از تنبل ها که "تنبل نگران" نام دارند اجازه می دهد تا ترس و اضطراب، آنها را از تکمیل کار یادگیری بازبدارد. ترس از شکست باعث می شود که تا لحظه آخر صبر کنند. دسته ای دیگر به نام بند باز زمان از نوع " تحت فشار می توانم به خوبی کار کنم" هستند. با این حال، این افراد ممکن است تمام انرژی خود را صرف یادگیری نکنند، آنها فقط مقدار کمی از وقت و توجه خود را به کار یادگیری اختصاص می دهند 

2. نگران

در طول زمان، همه نگرانی را تجربه می کنند، اما  "تنبل نگران" اجازه می دهد تا ترس و اضطراب، او را از تکمیل کار یادگیری بازبدارد. ترس از شکست باعث می شود که تا لحظه آخر صبر کنند،  آنها همچنین در مورد نظرات دیگران و اینکه در نظر همتایان چگونه به نظر می رسند نگرانند. این تنبل ها معمولا معتقدند که شرکت نکردن در کاری بهتر از تلاش کردن و شکست خوردن است. در بعضی موارد، آنها حتی ممکن است نتوانند تا پایان مهلت داده شده تصمیم گیری کنند این ها همگی ناشی  از نگرانی، اضطراب، و ترس است.

3. ساعت خوش

این نوع از تنبل ها دیدگاهی متفاوت به زمان دارند. آنها فکر می کنند همیشه زمان زیادی برای تکمیل کار یادگیری دارند، و نیازی نیست که نزدیکی انتهای مهلت زمانی نگران باشند. این امر منجر به تنش های غیر ضروری می شود، چرا که  آنها باید به جای تقسیم کار،  برای انجام کل کار در زمانی کوتاه عجله کنند. این فراگیران آنلاین ترجیح می دهند به جای از قبل برنامه ریزی کردن کارها، هر زمان کاری پیش آمد، سریعا انجام دهند. به عبارت دیگر، آنها برنامه ریزان و سازمانده گان موثری نیستند.
تنبل ها دیدگاهی متفاوت به زمان دارند! برخی همیشه می خواهند بهترین باشند و این باعث می شود آنها تبدیل به تنبل هایی شوند که برای هر مرحله فکر می کنند و زمان بیشتری برای کار خود در نظر می گیرند.  سوتیتر

4. آرمان گرا

برخی فراگیران آنلاین همیشه می خواهند بهترین باشند، و این باعث می شود آنها تبدیل به تنبل هایی شوند که برای هر مرحله فکر می کنند. آنها ممکن است برنامه های از پیش تعیین شده خوبی داشته باشند، اما تصمیم های جدیدی می گیرند و از نو هر مرحله از دوره های آموزش الکترونیک را تا زمانی که از مناسب بودن آن مطمئن شوند انجام می دهند. در برخی موارد، حتی ممکن است وظایف آموزشی را آغاز نکنند چون از نتیجه نامطلوب می ترسند.

5. زنبور عسل پرکار

برخی از تنبل ها هم هستند که به وظایف آموزشی بسیار علاقه دارند، فقط  زمان کافی در طول روز ندارند! آنها زمان کم می آورند و انقدر کار را  به تعویق می اندازند تا بتوانند مسائل مهم تر خود را انجام  دهند. آنان زنبور عسل های پرکاری هستند که ممکن است به تمرکز بر مدیریت زمان و مهارت های اولویت دهی بیشتر نیاز داشته باشند.

در مطلب بعد درباره نحوه برخورد با این تنبل ها و کاهش  اهمال کاری آنان صحبت خواهیم نمود. 
ادامه دارد...

   

.منابع :
elearningindustry.com/
eLearning Professionals Can Improve Their Time Management Skills 
Prevent Learner Procrastination In eLearning

مدرسه هراسی کودکان(1)

 

بعضی از کودکان رفتن به مدرسه را دوست ندارند و برای تعداد کمی از آن ها مدرسه آنقدر ترسناک و اضطراب زا جلوه می کند که به هیچ وجه علاقه ای به مدرسه رفتن ندارند. این کودکان به دلیل نگرانی از رفتن به مدرسه مریض می شوند، خود را به مریضی می زنند و به خاطر شکایت های جسمانی جزئی در خانه می مانند.

 

علائم اضطراب آنان به اشکال مختلف مانند سردرد، تهوع، گیجی، تب و... بروز می کند. گاهی اعتراض این کودکان با گریه و کج خلقی هایی که به رفتار پرخاشگرانه و مخرب تبدیل می شود، همراه است و معمولا زمانی که فشار برای رفتن به مدرسه از کودک برداشته می شود، این علائم ناپدید می شود.

 

اصطلاح «هراس از مدرسه» اصطلاحی جامع و فراگیر است. ریشه بیشتر این حالات همان ترس از ترک خانه است و اگر کودک را وادار به مدرسه رفتن کنیم، اضطراب او به هراس مبتدل می شود.

 

در واقع مدرسه نماینده دنیای خارج و نوعی واقعیت است که با واقعیتی که کودک در خانه تجربه کرده متفاوت است. کودکان «مدرسه هراس» مواجهه با این واقعیت را نمی توانند تحمل کنند. خودداری از رفتن به مدرسه طیفی دارد که یک سر آن گاهی مدرسه رفتن است و سر دیگر آن به زور مدرسه رفتن یا برای همیشه مدرسه نرفتن.

 

این امتناع در میان دختران و پسران به یک اندازه رایج است و عمدتا بین سنین ۵، ۶، ۱۰ و ۱۱ سالگی ظاهر می شود. ترس های مفرط و غیرمعقول از مدرسه معمولا برای اولین بار در دوره پیش دبستانی، کودکستان یا کلاس اول نمایان می شوند و در کلاس دوم به اوج خود می رسند، با این حال رفتار خودداری از رفتن به مدرسه می تواند در هر سنی رخ دهد و معمولا هم پس از یک دوره ماندن در خانه که طی آن کودک بیش از حد معمول، نزد پدر یا مادر خود بوده است ظاهر می شود.

 

واقعیت این است که درمان کودک مدرسه هراس بسیار با اهمیت است و والدین نباید نسبت به آن بی تفاوت باشند، چرا که مدرسه نرفتن تأثیرات بدی بر کودک و خانواده می گذارد. برای مثال موجب اختلافات خانوادگی و به هم ریختن خانواده می شود، مشکلات تحصیلی ایجاد می کند، تعاملات اجتماعی کودک را کم می کند و زمینه ساز بزهکاری، اضطراب و افسردگی می شود و عواقب اقتصادی دارد.

 

علل مدرسه هراسی

تشخیص این که کودکان به دلایل مختلف از حضور در مدرسه خودداری می ورزند اهمیت بسزایی دارد. بهره هوشی بیشتر این کودکان در حد متوسط یا بالای متوسط نشان می دهد که مشکلات تحصیلی علت بی میلی آن ها به مدرسه نیست. گاهی اوقات ترس از مدرسه، از اطلاعات محض از معلم یا دیگران و مقررات خارج از خانه، مقایسه شدن با کودکان نا آشنا و تجربه ترس از شکست ناشی می شود.

 

برخی کودکان به دلیل تمسخر، آزار، تهدید و زورگویی بچه های دیگر و مورد انتقاد قرار گرفتن یا تنبیه شدن توسط معلم از مدرسه می ترسند.

 

برای بسیاری از کودکان ترس از رفتن به مدرسه در واقع دور شدن از والدینشان (اضطراب جدایی) است. اکراه و امتناع از رفتن به مدرسه می تواند به دلایل مختلف باشد. در مواردی هم ترس کودک از این ترس شدید و غیرمنطقی ناشی می شود که تصور می کند در جمع، ارزیابی می شود یا خجالت می کشد، زیرا مجبور است در کلاس درس جواب دهد.

 

در برخی از کودکان مبتلا به مدرسه هراسی، مراسم صبحگاهی استرس زاست و اغلب این کودکان دچار هراس از مکان های بسته هستند. شاید به همین دلیل برای برخی از این کودکان لازم باشد که هر وقت احساس ضعف و سستی می کنند بتوانند کلاس را ترک کنند.

باسواد کیست؟

در تعریف سنتی سواد، توانایی خواندن و نوشتن است و یا توانایی به کاربردن زبان برای خواندن، نوشتن، گوش دادن و سخن گفتن، ولی در مفهوم نوین این واژه به سطحی از خواندن و نوشتن که برای ارتباط کافی است گفته می شود و یا سطحی که یک فرد بتواند مفهوم را بفهمد و انگاره ها و اندیشه هایش را تا جایی که بتواند در آن جامعه سهیم باشد، بیان کند.

تاریخ سواد به هزاران سال پیش باز می گردد، اما در اروپا پیش از انقلاب صنعتی که هنوز کاغذ ارزان و کتاب ارزان وجود نداشت ( و در میانه سده 19 در آموزشگاه ها توزیع شد) تنها درصد کمی از جمعیت این کشورها باسواد بودند. به دلیل تأکید برای یادگیری خواندن متن عربی قرآن، در 12 قرن گذشته بسیاری از مسلمانان از سطح بالایی از سواد برخوردار بوده اند.

سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (UNESCO) که به  طور خلاصه یونسکو نامیده می شود، یکی از سازمان های تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد است که درسال 1945 تشکیل شد. هدف این سازمان کمک به صلح و امنیت در جهان از راه همکاری بین المللی در زمینه های آموزشی و علمی و فرهنگی وتربیتی به منظور افزایش احترام به عدالت و قانون  مداری و حقوق بشر، بر پایه منشور سازمان ملل متحد است.

195 کشور عضو یونسکو هستند. مقر آن در پاریس پایتخت فرانسه است و دفترهایی در کشورهای مختلف دارد.

بر اساس تعریف یونسکو شخص باسواد فردی است که تمام پارامترهای زیر را در خود داراست:
 
1- سواد عاطفی: توانایی برقراری روابط عاطفی با خانواده، همسر و دوستان به نحو احسن
 
2- سواد ارتباطی: توانایی برقراری ارتباط و تعامل با تمامی اعضای جامعه، یعنی آداب معاشرت و روابط اجتماعی
 
3- سواد مالی: توانایی مدیریت اقتصادی درآمد، یعنی چگونگی پس انداز، سرمایه گذاری و مدیریت خرج
 
4- سواد رسانه: اینکه بدانیم کدام رسانه ها معتبر و کدام نامعتبر است. توانایی تشخیص وثوق اخبار و دیگر پیام های رسانه ای
 
5- سواد آموزش و پرورش : توانایی تربیت فرزندان به نحو احسن.

6- سواد رایانه: توانایی استفاده از مهارت های هفت گانه رایانه  ICDL مفاهیم پایه فن آوری اطلاعات و ارتباطات ، استفاده از رایانه و مدیریت فایل ها، واژه پرداز WORD، صفحه گستر Access، ارایه مطالب PowerPoint و اینترنت.

4 راه برای جلوگیری از اهمال فراگیران آموزش الکترونیک

از جمله مشکلاتی که دانشجویان و یادگیرندگان به خصوص فراگیران آموزشی با آن مواجه اند، اهمال کاری در انجام وظایف آموزشی است. هزاران سال است که اهمال کاری یا تعلل ورزی به معنای "عقب انداختن کار امروز به فردا" ایجاد مشکل کرده است. در این مقاله، چهار راهکار برای جلوگیری از اهمال کاری فراگیران را با شما به اشتراک می گذاریم. 

چگونه از اهمال فراگیران آموزش الکترونیک جلوگیری کنیم؟

 

 

4 راه ممانعت از تنبلی فراگیران در آموزش الکترونیک

از نظر روان شناسی اهمال کاری به آینده محول کردن کاری است که تصمیم به اجرای آن گرفته ایم. این رفتار نامطلوب و نکوهیده به تدریج در وجود انسان به صورت یک خصیصه شخصیتی در می آید. گزارش های خود فراگیران عنوان می کند که 80 تا 95 درصد دانش آموزان گرفتار انواع تعلل هستند و 50 درصد اهمال کاران به طور پایدار دچار مشکلاتی در انجام تکالیف و دیگر امور آموزشی خود می شوند. یکی از متغیرهایی که به نظر می رسد با اهمال کاری در ارتباط است ویژگی های شخصیتی افراد است. در مطلب قبلی در مورد انواع افراد تنبل و اهمال کار صحبت کردیم که به طور خلاصه شامل 5 دسته زیر تقسیم نمودیم
1. بندباز زمان : از اضطراب، آدرنالین و استرسی که این صبر به ارمغان می آورد لذت می برند - تحت فشار می توانم به خوبی کار کنم!
2. نگران: ترس از شکست باعث می شود که تا لحظه آخر صبر کنند، در مورد نظرات دیگران و اینکه در نظر همتایان چگونه به نظر می رسند نگرانند.
3. ساعت خوش: فکر می کنند همیشه زمان زیادی برای تکمیل کار یادگیری دارند، و نیازی نیست که نزدیکی انتهای مهلت زمانی نگران باشند.
4. آرمان گرا: همیشه می خواهند بهترین باشند، این باعث می شود تبدیل به تنبل هایی شوند که برای هر مرحله فکر می کنند.
5. زنبور عسل پرکار: به وظایف آموزشی بسیار علاقه مندند، فقط زمان کافی در طول روز ندارند! آنها زمان کم می آورند و آنقدر کار را  به تعویق می اندازند تا بتوانند مسائل مهم تر خود را انجام  دهند.

در ادامه 4 راهکار مناسب برای برخورد با اهمال کاران در آموزش الکترونیک صحبت می کنیم.

1. حذف موارد عمومی گمراه کننده

فراگیران دنبال چیزی هستند تا حواسشان را از درس پرت کند. برای مثال، نیم ساعت خود را در رسانه های اجتماعی فقط برای دور بودن از درس سپری می کنند. برای همین، شما باید این حواس پرت کن ها، مانند موزیک زمینه یا طراحی شلوغ صفحات را از طراحی دوره الکترونیک خود حذف کنید! اگر از ابزارهای اجتماعی مانند انجمن ها در دوره خود استفاده می کنید، بحث آنلاین را مدیریت کنید تا از توجه فراگیران به درس مطمئن شوید.

2. قرار دادهای تمرین ایجاد کنید

در برخی موارد، فراگیران تنها نیازمند توجه هستند. ایجاد یک قرارداد تمرین، به آنها در اجرای برنامه کمک می کند. آنها همچنین می توانند اهدافشان را شخصی سازی کنند و یک برنامه زمانی مناسب برای خود در نظر بگیرند. یک قرارداد تمرینی معمولا از موارد مهم و لیستی از منابع و فعالیت های آموزشی تشکیل شده که فراگیران آموزش الکترونیک از آن برای رسیدن به اهدافشان استفاده می کنند، قراردادها همچنین تعهد و انگیزه فراگیر را افزایش می دهد چرا که به این وسیله آنها می دانند برای فعالیت هایشان نتایجی در نظر گرفته شده، حتی اگر آن نتایج برای خود و اساتیدشان نا امید کننده باشد.

تنبل ها ممکن است متوجه نشوند که تنبلی می کنند. ممکن است متوجه نباشند که چرا کارها را به آخر وقت موکول می کنند. برای همین مهم است که باورها، تفکر، ارزش ها و مفروضاتشان را تحریک کنیم. باید آنها را به تحلیل دلایل تلف کردن وقت برای انجام دادن وظایفشان تشویق کنیم.

3. زمان استراحت در نظر بگیرید.

فراگیران آنلاین که کمی تنبل هستند، معمولا نیاز به زمان کوتاهی برای استراحت دارند. زمان استراحت باعث می شود مغز آنان فرصتی برای آماده شدن برای مرحله بعدی آموزش را داشته باشد. برای مثال، بازی کردن با بازی های مخصوص آموزش الکترونیک یا مشارکت در یک بحث آنلاین می تواند راه سرگرم کننده و هیجان انگیزی برای آرامش ذهنی فراگیران و آماده شدن برای فعالیت بعدی باشد.

تکنیک های یادگیری

یادگیری عبارتست از تغییر نسبتاً پایدار در احساس، تفکر و رفتار فرد که بر اساس تجربه ایجاد شده باشد.

پیشتر با یادگیری گفتاری، یادگیری شنیداری، یادگیری فردی، یادگیری اجتماعی و غیره آشنا شده اید، حال به تعریف روش های یادگیری می پردازیم.

همه پیشرفت های بشر امروزه به یادگیری وی مربوط می شود و  به این معنی می باشد كه انسان از طریق یادگیری، رشد فكری می یابد و از طرفی خود یادگیری نیز از رشد فكری تاثیر می پذیرد، نتیجتاً می توان این گونه گفت كه پیشرفت های بشری مدیون رویدادی به نام یادگیری می باشد.

سبک یادگیری 
بسیاری بر این باورند كه سبك های یادگیری بر خود یادگیری تاثیر می گذارند. اگر چه اصطلاح سبك های یادگیری به طرق مختلف تعریف می شود و تعاریف گوناگونی دارد و لی عمدتاً همه تعاریف بر این نكته تاكید می ورزند كه سبك های یادگیری شامل باورها، اعتقادات و رفتارهایی است كه افراد به كار می برند تا در یك مو قعیت معینی به یادگیری خود كمك كنند.

اصطلاح سبك های یادگیری كاملاً جدید است. نتایج مطالعات نشان می دهد افراد در چگونگی گرایش به یك تكلیف متفاوتند و این تفاوت ها صرفاً ناشی از هوش(هوش38845) و یا قابلیت های اجتماعی نیست. ( این سبك ها روش های ترمیمی برای پردازش و سازماندهی اطلاعات و پاسخ دهی به محرك های محیطی است.) برای مثال افراد خاصی به بیشتر موقعیت ها به سرعت پاسخ می دهند و افرادی دیگر به طور آهسته و تاملی، با وجود این كه ممكن است هر دو گروه اطلاعات و دانش یكسانی در ارتباط با آن تكلیف داشته باشند.
در حالی كه تحقیقات در مورد كاربردهای آموزشی هنوز هم در مراحل اولیه خود باقی مانده است، شواهد به دست آمده از تحقیقات گوناگون نشان می دهند كه دقت نظر در مورد سبك های یادگیری ممكن است در ارتباط با موضوعات متنوع آموزشی سودمند باشد. از این رو، مطالعات در مورد سبك های یادگیری و ارتباط با یادگیری، بخش عظیمی از روانشناسی امروز را به خود اختصاص داده است.
سبک یادگیری به اینکه یادگیرنده چگونه یاد می گیرد اشاره می کند.

آشنایی با سبک های مختلف یادگیری کمک می کند که دانش آموزان را بهتر بشناسید و در یادگیری و پیشرفت به آنها کمک کنید تا در امتحان ها به نتیجه های بهتری برسند و برای مطالعه و به خاطر سپردن دروس دچار سردر گمی و مشکل نشوند.

یادگیری فرآیندی چند مرحله ای است که طی آن مفاهیمی را فرا می گیریم و این فرآیند شامل جمع آوری، طبقه بندی و تحلیل اطلاعات هر موضوع می باشد.

یادگیری، روش های مختلفی دارد که برای شناخت روند یادگیری، بهتر است آنها را بشناسید، این روش ها عبارتند از:
روش دیداری: مطالب بیشتر از طریق مطالعه، دیدن نمودارها و اشکال در ذهن ثبت می شوند. روش شنیداری: اکثراً اطلاعات از طریق شنیدن به ذهن منتقل می شوند.
روش شهودی: اطلاعات بیشتر از طریق تجزیه و تحلیل روابط موجود بین موضوعات درسی آموخته می شوند.
روش انفرادی: مطالب بیشتر توسط خود فرد مطالعه کننده و به صورت انفرادی مطالعه می شوند.
روش جمعی: مطالب بیشتر از طریق بحث های بین گروهی آموزش داده می شوند.
روش اتفاقی: یادگیری مطالب در این روش هیچ نظم و قانونی ندارد.
روش پلکانی: مطالب در چندین مرحله و به صورت تدریجی آموزش داده می شوند.

نکته جالب این که، روش یادگیری حتی از قومیت، جنسیت، سن و نحوه تدریس اساتید نیز تأثیر می پذیرد، برای مثال افراد ساکن در آمریکای شمالی و یا آسیای شرقی عموماً روش یادگیری دیداری دارند و در مقابل، عرب ها اغلب روش یادگیری شنیداری دارند.

نکته جالب دیگر این که یادگیری پسران عمدتاً به روش دیداری و تصادفی می باشد ولی در دختران یادگیری بیشتر شنیداری می باشد، به این دلیل است که دختران بیشتر تمایل دارند مطالب درسی را از طریق شرکت در کلاس ها بیاموزند.

علت اصلی آن این است که تصاویر و اشکال، نیمکره راست مغز  آنها را بیشتر تحریک می کند. در کلاس های ادبیات، آموزگاران به این نتیجه رسیده اند که پسرها به حالت خیالی و سمبل های نویسنده توجه دارند و دخترها به جنبه های احساسی شخصیت ها بها می دهند.

سبک یادگیری بر اساس ادراک حسی
هر فردی برای یاد گرفتن از سبکی خاص یا تلفیقی از چند سبک استفاده می کند. ما هم باید بدانیم سبک یادگیری مان کدام است.

یادگیری دیداری
دانستید که سبک های یادگیری چهار بعد دارند. بعضی از دانش آموزان برای یادگیری بیش از کلمات، بر تصاویر و نمودارها تمرکز می کنند، آنها خودشان را در معرض آسیب جدی قرار داده اند زیرا اطلاعات کلامی و نوشتاری هم چنان مهم ترین انتخاب است. بهتر است یادداشت برداری را تمرین کنند و در جستجوی فرصت هایی برای توضیح اطلاعات به دیگران از طریق کلمات باشند.

دانش آموزانی که برای مرتب کردن اطلاعات و ارتباط با دیگران بیش از هر چیز تصاویر، ژس ها، رنگ ها و نقشه ها را ترجیح می دهند دارای یادگیری دیداری می باشند. هر اتفاق، جریان یا هر چیزی را راحت در فکرشان تصور می کنند و حسّ فضایی خوبی دارند که در جهت یابی به آنها کمک می کند.
علاقه زیادی به کشیدن تصاویر، یادداشت برداری سریع و خط کشیدن ( حتی بی هدف ) روی کاغذ و با رنگ را دارند. در موارد مختلف مثل لباس پوشیدن، معمولاً درک خوبی از هماهنگی رنگ ها، یعنی رنگ هایی استفاده می کنند که با هم جور در بیایند.

این د انش آموزان با مشا هده و ترکیب تصاویر، اطلاعات را بخاطر می سپارند آنها برای یادگیری بهتر باید یادداشت برداری و خلاصه نویسی کنند و مطالب مهم را با نوشتن به خاطر بسپارند.
معمو لا برای به خاطر آوردن مطلبی چشمان خود را برای تجسم آن در ذهن خود می بندند.

پس یک معلم برای تسهیل در فرایند یاددهی و یادگیری، به آگاهی از عملکرد های ذهن نیاز دارد.  مهارت های شناختی را هنگامی می توان بهتر آموزش داد که بر اساس الگویی از فکر کردن باشند. (از نظر علمی حافظه عنوانی است در مورد توانایی انسان در یادگیری، نگهداری، یادآوری و استفاده از آن اطلاعات در مواقع لزوم است.)
این دانش آموزان به طور کل مرتب و منظم می باشند و معمولا در کلاس درس نیمکت های ردیف جلو را اشغال می کنند.
این گونه افراد در تجسم اشیاء، طرح ها و نتایج در ذهن خود توانایی خاصی دارند. (درواقع، اکثر راهکارهایی که برای تدریس موفقیت آمیز پذیرفته می شوند، مجموعه ای از روانشناسی بنیادی و خردمندی عمومی هستند که با کوشش و خطا اصلاح شده اند. اما به هر حال یافته های جدید، قادر است همه ما را در جهات سازنده تری هدایت کند.)

تمایل به برداشتن یادداشت های مفصل و با جزئیات فراوان دارند. (هدف اصلی این روش، ایجاد مهارت دریافت درست اطلاعات و ذخیره سازی آن ها در حافظه، به منظور بازیافت و به کارگیری آن ها در فعالیت های مختلف علمی است.)
جذب کتاب های مصور (شرح روایت و بیان ماجراها به زبان تصویر و بعضاً با استفاده از دیالوگ ها، به زمان مصر باستان بر می گردد ) می گردند. 
نتیجه می گیریم که با توجه به متفاوت بودن یادگیری در دانش آموزان نمی توان آنها را با هم مقایسه نمود زیرا همه به یک روش مطالب را درک و فرا نمی گیرند و حتی برای مطالعه کردن روش های خاص خود را دارند. (خواه درست یا نادرست)
پس وقتی دانش آموزان در حال کسب مهارت یا دانش جدیدی هستند، اندیشیدن به "وضعیت یادگیری" شان یعنی میزان توانایی و آگاهی شان ازآن سودمند است. اگر یادگیرنده از نیاز خود آگاه نباشد، نمی تواند از پیش نهادهای کمکی استفاده کند.

 

شبکه های اجتماعی، از دیروز تا امروز

اواسط دهه ی 60 میلادی بود که نخستین ایده ها درباره "شبکه های اجتماعی" ارائه شد و حدود 30 سال بعد اولین شبکه اجتماعی به نام "SixDegrees" ، رسما راه اندازی شد. بعد از آن بود که شبکه های اجتماعی دیگر به سرعت فضای مجازی را در بر گرفتند و هر روز نام یک شبکه ی اجتماعی جدید به گوش می رسید.

در سال 2004، سایت های شبکه اجتماعی "فرنداستر" با 7 میلیون کاربر و "مای اسپیس" با 2 میلیون کاربر صاحب بیشترین کاربران در این حوزه بودند. در همین سال سایت شبکه اجتماعی "فیس بوک" توسط "مارک زوکربرگ" در خوابگاه دانشگاه هارواد راه اندازی شد. سال 2006، سال گسترش روز افزون کاربران و بازدیدکنندگان وب سایت های شبکه های اجتماعی بود. در این سال دسترسی عمومی مردم به "فیس بوک" آزاد شد. زیرا در دو سال قبل، این سایت تنها به صورت پایلوت در دانشگاه هارواد استفاده می شد، همچنین "توییتر" نیز در این سال پا به عرصه وب سایت های اجتماعی گذاشت. بعد از راه اندازی فیس بوک، ابتدا اکثر دانشجویان هاروارد و بعد از آن بسیاری از دانشگاهیان ایالات متحده و اینک تمام دانشگاه های معتبر و بزرگترین شرکت های دنیا و بزرگ ترین چهره های جهانی و جمعیت بسیار زیادی از مردم سرتاسر جهان عضو این شبکه اجتماعی هستند.(1)

این شبکه ها مزایا و معایب فراوانی هم دارند که در کشورهای مختلف با فرهنگ های متفاوت ، این مزایا و معایب نیز متفاوتند.

یکی دیگر از معایب این فضا، به خطر افتادن "حریم خصوصی" (Privacy) و سرقت اطلاعات افراد می باشد.

البته صرف نظر از مزایا و معایب این موج ارتباطاتی ، باید در نظر داشت که راه اندازی شبکه های اجتماعی در فضای مجازی ، همچون انقلابی در روابط میان فردی بود و با استقبال خیل کثیری از مردم سراسر جهان روبرو شد و این جریان  به نوعی تحقق نهایی "دهکده ی جهانی" بود زیرا به ارتباطات افراد ، سرعت و سهولت بخشید.
شبکه اجتماعی (Social Network) ، مجموعه ای از ارتباط و گردهم آیی مجازی است که ارتباطات را رو به سهولت گذاشته و به روند تبادلات میان فردی ، سرعتی غیر قابل تصور بخشیده. (البته هنوز برای این مهم تعریف واحدی ارائه نشده است.) 
 

"SixDegrees" اولین شبکه اجتماعی که در سال 1997 راه اندازی شد

در میدان رقابت شبکه های اجتماعی ، هر یک از شرکت ها می کوشیدند تا با ارائه ی خدماتی بیشتر و بهتر گوی سبقت را از دیگر ربوده و صدر نشین "شبکه های اجتماعی" شوند و به واقع شبکه اجتماعی  "فیس بوک" (facebook) تا چندی پیش بالاترین جایگاه را در این میان به خود اختصاص داده بود تا اینکه شبکه های اجتماعی تلفن همراه روی کار آمده و به تدریج جای این قول عظیم را گرفتند.

یکی از اولین شبکه های اجتماعی که در سطح جهان راه اندازی شد ؛ شبکه اجتماعی "فیس بوک" در سال 2004 میلادی بود که با استقبال زیادی روبرو شد و پس از آن به تدریج ، شبکه های اجتماعی دیگری از جمله  "توییتر" (Twitter) ، یوتیوپ (YouTube) ،"اینستاگرام" (Instagram) و "تلگرام" (Telegram) و ... راه اندازی شدند و چنان فراگیر گشتند که امروزه ، سیاستمداران جهان نیز با استفاده از این شبکه های مجازی ، سطح روابط خود را با مردم و هم تایانشان در عرصه سیاست ، گسترش می دهند.

معایب و مزایای شبکه های اجتماعی

شبکه های اجتماعی مجازی ، مزایا و معایبی دارند که گاه به علت عدم آگاهی از فرهنگ استفاده  و همچنین عدم تطابق این شبکه ها با فرهنگ بومی برخی کشورها ، مشکلاتی را به همراه دارند. یکی از مشکلات اصلی این شبکه ها ، عدم اطمینان از هویت افراد است زیرا از آن جایی که افراد تنها رابطه ای مجازی در فضای اینترنتی دارند نمی توان مطمئن شد که فرد مورد نظر شما هویت واقعی خود را معرفی نموده و یا خیر که این مهم خود بار منفی بالایی را داشته  و گاهی با مشکلات جدی و خطرناکی همراه شده است که به تدریج باعث کاهش اعتماد افراد در ایجاد روابط این فضا ، شده است.

متاسفانه به علل متعددی از جمله ؛ عدم اطلاع رسانی و سطح پایین سواد رسانه ای در کشور ما ، همواره در بدو ورود زیرمجموعه های جدید ارتباطاتی با مشکلات فراوانی مواجه شده ایم.

یکی دیگر از معایب این فضا ،  به خطر افتادن "حریم خصوصی" (Privacy) و سرقت اطلاعات افراد می باشد. هرچند اکثر شرکت های ارائه کننده شبکه های اجتماعی ، سعی کرده اند امنیت این فضا را افزایش دهند اما هنوز هم با مشکلاتی از قبیل هک و سرقت اطلاعات روبرو هستیم که خود باعث ناامنی این فضا گشته است.
"فردگرایی" (Individualism) ، دوری از جمع یکی از دستاوردهای شبکه های اجتماعی است. اکثر افرادی که در این قبیل شبکه عضو هستند از جمع گریزانند و تنهایی را به حضور در گروه ها و جمع ، ترجیح می دهند. این مسئله از لحاظ روانی مشکلات متعددی را دارد که مهم ترین آنها کاهش روابط اجتماعی و مخاطرات عمیق در بنیان های جامعه است به طوری که اگر جلوی این روند گرفته نشود به زودی باید منتظر نابودی بنیان های جامعه باشیم.
 

اینفوگرافی راهکارهای افزایش امنیت شبکه های اجتماعی

درست است که شبکه های اجتماعی مجازی ، معایب فراوانی دارند اما این مسئله نمی تواند باعث کم رنگ شده مزایای آن شود. باید اذعان داشت که این شبکه ارتباطات را سهولتی ژرف بخشیده اند و به گسترش دامنه ی ارتباطات (چه شغلی و چه میان فردی و دوستانه) ، کمک وافری کرده اند. از دیگر سو ؛ این شبکه ها زمینه ی ارتباطات تصویری را نیز ایجاد کرده اند که خود ، انقلابی در این جریان ایجاد نموده و با استقبال بی سابقه ی کاربران فضای مجازی روبرو شده است.
در واقع ، هر فردی می تواند در کشوری واقع در یک قاره به صورت آنلاین ، با فردی در کشوری که در قاره ای دیگر است ارتباط تصویری آنلاین داشته باشد. البته موضوع به همین جا ختم نمی شود زیرا طبق آخرین اخبار منتشره ؛ حتی عمل جراحی هم توسط پزشکان برخی کشورها بصورت آنلاین و از طریق شبکه های مجازی صورت می گیرد که شاید این موضوع تا چندی پیش ، حتی در مخیله ی انسان هم نمی گنجید.

مشکلاتی که گاه رنگ و بوی کنجکاوی بی دلیل می دهد و به هک کردن اطلاعات افراد و ورود به حریم خصوصی افراد ختم می شود و گاه پا را فراتر از این مسائل گذاشته و حتی در مواردی زیاد کار به اخاذی های مجازی و حتی قتل کشانده می شود.

شبکه های اجتماعی در ایران

یکی از اولین شبکه های اجتماعی که وارد ایران شد "فیس بوک" بود. که به چند دلیل از جمله ؛ متُد نوین آن در بحث ارتباطات و همچنین قابلیت های آن ، به سرعت محبوبیت بالایی را بین ایرانیان کسب نمود. با گسترش علم ارتبازات و پیشرفت های روز افزون آن ، طبیعی بود که ایران نیز بر موج این جریان و راه اندازی شبکه های اجتماعی سوار گردد اما آنچه که از اهمیت بالایی برخوردار بود نحوه استفاده کاربران از این ابزار ارتباطاتی جدید بود.

 متاسفانه به علل متعددی از جمله ؛ عدم اطلاع رسانی و سطح پایین سواد رسانه ای در کشور ما ، همواره در بدو ورود زیرمجموعه های جدید ارتباطاتی با مشکلات فراوانی مواجه شده ایم. مشکلاتی که گاه رنگ و بوی کنجکاوی بی دلیل می دهد و به هک کردن اطلاعات افراد و ورود به حریم خصوصی آنها ختم می شود و گاه پا را فراتر از این مسائل گذاشته و به دلیل عدم آگاهی های لازم و عدم تطبیق این ابزار با فرهنگ اصیل ایرانی ، فرد با اختلالاتی مواجه شده و حتی در مواردی زیاد کار به اخاذی های مجازی و حتی قتل کشانده می شود. که این مهم خود باعث ایجاد ناظری تحت عنوان "پلیس فتا" برای کنترل روابط این فضا گردیده است.

طبق آمار با ورود هر یک از شبکه های اجتماعی مجازی به ایران ، آمار کاربران این فضا چندین برابر می شود و طبیعی است که مشکلات حاصل از آن نیز افزایش می یابد. پس برای کاهش جرایم فضای مجازی و همچنین ترویج نحوه استفاده ی صحیح از این شبکه ها ، آموزش استفاده و فرهنگ سازی آن از ضروریات محسوب می شود.

قانون "پل طلایی" در روان شناسی روابط

 

اگر کسی در مذاکره به شما دروغ گفت و شما متوجه شدید که او دروغ می‌گوید، نباید این مسئله را مطرح کنید. به عبارتی، ما اصلا حق نداریم طرف مقابلمان را ضایع کنیم. چرا که در مذاکره، طرف مقابل، یا همکار من است یا دوست یا یکی از اعضای خانواده من. باید به یاد داشته باشیم که به‌ هر حال، می‌خواهم رابطه‌ام را با این فرد ادامه بدهم و اگر بخواهم دروغش را به رویش بیاورم، برای خودم نامطلوب خواهد بود. چرا که حرمت‌ها از بین می‌رود و دیگر به‌ سختی می‌توان رابطه را ادامه داد.

به همین دلیل در مذاکره مفهومی داریم به نام «پل طلایی». 

این مفهوم که یک قانون خیلی قدیمی ‌چینی است، می‌گوید اگر دشمن به شما حمله کرد و از پلی بر روی رودخانه‌ای گذشت، پل پشت سرش را خراب نکنید؛ چون وقتی دشمن بداند دیگر راه برگشتی ندارد، انرژی و تلاشش برای شکست دادن شما مضاعف خواهد شد. در عوض بروید و پل پشت سرش را از طلا بسازید تا اگر خواست عقب‌نشینی کند، احساس کند که روی این پل طلایی، حتی عقب‌نشینی هم افتخار است. 

پس ما، نه تنها نباید طرف مذاکره‌مان را ضایع کنیم، بلکه حتی موظف هستیم کمک کنیم که او خطایش را به شیوه آبرومندانه‌ای بپوشاند و عقب‌نشینی کند. 

 

در این صورت، رابطه قابل‌ ترمیم خواهد بود. مطرح کردن دروغ و خیانت دیگران، تنها در حالتی معنا پیدا می‌کند که تصمیم گرفته باشیم دیگر تحت هیچ شرایطی به دوستی و همکاری با آنان ادامه ندهیم.

نه تنها مثال های متعدد سیاسی و تجاری، بلکه حتی مثال های خانوادگی هم در این زمینه وجود دارد. 

وقتی مادری از فرزندش می‌پرسد که تو سیگار می‌کشی؟ فرزند هم می‌گوید نه؛ اصلا! مادر ممکن است یک لحظه اشتباه کند و بخواهد ثابت کند که من گیج نیستم! من زرنگم و واقعیت را می‌فهمم. با بیان واقعیت، اولین اتفاقی که می‌افتد این است که قبح این ماجرا در خانواده می‌ریزد. ولی زمانی که قبح این قضیه ریخته نشده است حداقلش این است که در ساعتی که فرزندشان در خانه است، به خاطر پنهان کردن از آنها سیگار نمی‌کشد. حتی اگر در خانه دیدند که ته سیگار افتاده، می‌توانند پل طلایی بسازند: «آن مهمانی که سیگاری بود چرا ته سیگارش را اینجا انداخته» که فرزند احساس کند هنوز حرمتی وجود دارد و باید مواظب باشد. 

سخت است که من چیزی را بفهمم و نگویم؛ ولی من می‌خواهم بچه‌ام تربیت شود نه اینکه شعور خودم را ثابت کنم! این خیلی خطرناک است که ما با اطرافیانمان به شکلی برخورد کنیم که چیزی برای از دست دادن باقی نماند.

 

 

اگر شما به من دروغ بگویید و من این دروغ را به روی شما بیاورم، شما مسلما به من نمی‌گویید: «من نمی‌دانستم تو متوجه می‌شوی من دروغ می‌گویم! پس از این به بعد من دیگر به تو دروغ نمی‌گویم!» بلکه با خودتان می‌گویید باید به این آدم دروغ‌های پیچیده‌تری گفت! پس شما با این کار آن فرد را تبدیل به یک آدم راستگو نمی‌کنید، بلکه او را به یک دروغ‌گوی حرفه‌ای‌تر تبدیل می‌کنید. بنابراین منی که کیف بچه‌ام را می‌گردم، در واقع امنیت ایجاد نمی‌کنم، بلکه باعث می‌شوم فرزندم سوراخ‌های بهتر و امن‌تری برای قایم‌کردن پیدا کند.

 

توصیه های برای تقویت حافظه

بی خوابی، بد خوابی، نگرانی و اضطراب، سوء هضم، یبوست مزاج، پرخوری، خوردن مواد مختلف به فاصله های کم، زیاد خوردن ماست ترش و دوغ، خوردن زیاد پنیر، سیب ترش، مقدار زیادی گشنیز هر کدام به طریقی فعالیت های فکری را دشوار یا حافظه و سرعت انتقال را موقتا کند می کند.
 
بر عکس خواب مناسب، استراحت، اطمینان خاطر، تغذیه مناسب و منظم، مزاج مرتب، مطالعه در زمان مناسب (نه بلافاصله بعد از صرف غذا) خوردن مقدار مناسبی از خرما یا کشمش، عسل و گردو به همراه پنیر، آجیل به مقدار کم، تنفس عمیق در هوای سالم و ورزش صبحگاهی، استفاده از شیر یا شیر کاکائو در صورت امکان، استراحت نیم ساعته در نزدیکی ظهر، بیدار ماندن بعد از نماز صبح یا بعد از طلوع آفتاب، خودداری از خواب نزدیک غروب آفتاب موجب نشاط و فعالیت مغز و افزایش حافظه و آمادگی برای کارهای فکری می شود.

خوردن صبحانه در ساعات اولیه بامداد (صبح نسبتا زود) به این مقصود کمک می کند. استفاده از مقدار کمی زنجبیل در غذاها (به جای ادویه دیگر یا همراه آنها) نیز مفید است.

برای تقویت حافظه، مصرف آنتی اکسیدان ها (مثل میوه و سبزی ها) که از سلول های بدن دفاع و آنها را تغذیه می کند، پیشنهاد شده است. آنتی اکسیدان ها همچنین از رسوب کردن چربی در رگ های خونی جلوگیری می کنند و باعث می شوند که خون به راحتی جریان پیدا کند و به مغز برسد.

مغز برای انجام فعالیت های طبیعی خود به استیل کولین نیاز دارد که منشأ آن از لسیتین می باشد. وقتی لسیتین از طریق غذا دریافت می شود طی مراحل جذب وهضم به کبد وارد شده، شکسته و کولین که جزئی از ساختمان لسیتین است از آن جدا می شود که از این کولین آزاد شده بسیاری از مواد حیاتی و ضروری بدن ساخته خواهد شد.

یکی از نقش های مهم کولین در ساختن استیل کولین است. استیل کولین اهمیت بسیاری برای فعالیت مغز و مرکز حافظه دارد و با بودن استیل کولین، مغز و مرکز حافظه توانایی ضبط و نگهداری صحبت ها، نوشته ها و دیده ها را خواهند داشت و تا زمانی که این ماده حیاتی یعنی استیل کولین ساخته شده از لسیتین به اندازه کافی به مغز برسد ما دچار فراموشی نمی شویم و برعکس در اثر کاهش مقدار استیل کولین به دنبال کمبود لسیتین، حتی به مدت کوتاه، قدرت حافظه کاهش یافته و فرد قدرت حفظ طولانی صحبت ها و دیده ها را از دست خواهد داد و یا مطالب و مسائل جدید را به سختی به خاطر می سپارد.

منابع غذایی لسیتین

استیل کولین اهمیت بسیاری برای فعالیت مغز و مرکز حافظه دارد و با بودن استیل کولین، مغز و مرکز حافظه توانایی ضبط و نگهداری صحبت ها، نوشته ها و دیده ها را خواهند داشت و تا زمانی که این ماده حیاتی یعنی استیل کولین ساخته شده از لسیتین به اندازه کافی به مغز برسد ما دچار فراموشی نمی شویم و برعکس در اثر کاهش مقدار استیل کولین به دنبال کمبود لسیتین، حتی به مدت کوتاه، قدرت حافظه کاهش یافته و فرد قدرت حفظ طولانی صحبت ها و دیده ها را از دست خواهد داد و یا مطالب و مسائل جدید را به سختی به خاطر می سپارد.

لسیتین درعدس، ذرت، شیر، زرده تخم مرغ، تخم آفتابگردان، جوانه گندم، بادام زمینی، آرد جو دو سر، کبد (جگر) گوساله و... وجود دارد ولی از همه بیشتر در لوبیای سویا یافت می شود. مقدار لسیتین موجود در لوبیای سویا بسیار بالاتر از لسیتین سایر مواد ذکر شده می باشد و به همین علت در سازمان بهداشت جهانی (WHO) سویا را، سلطان لسیتین معرفی کرده اند. به عبارتی کیفیت لسیتین گرفته شده از سویا از سایر ترکیبات بهتر و بالاتر می باشد.

 گزارش هایی وجود دارد که می گوید ویتامین های E,C,B و بتاکاروتن و منیزیم می تواند قدرت مغز را تقویت کنند. اما هیچ کس ثابت نکرده که قرص های حاوی این مواد بتوانند باعث تقویت حافظه و تمرکز شوند. در ضمن وقتی مقدار زیادی از این مواد در غذاهای طبیعی وجود دارند، چرا به سراغ قرص های آنها برویم؟

ویتامین C را به راحتی در مرکبات می توان یافت. بتاکاروتن در هویج، اسفناج و دیگر سبزیجات برگ دار سبز وجود دارد. قرص های ویتامینی و مکمل موارد مصرف خاصی دارند و هیچ وقت نمی توانند جای مواد غذایی را بگیرند.

به تازگی نظریه هایی مطرح شده که قابل توجه است. مثل مواد غذایی حاوی اسیدهای چرب امگا 3(مثل ماهی)، وین پوستین (که در یک گیاه وجود دارد) یا کولین (ماده مغذی اصلی موجود در لسیتین) دارای اثرات خاصی هستند و بر سلامت ذهن، تاثیرات مثبتی دارند و محققان در تلاشند ترکیبی از این مواد را در اختیار افراد بگذارند تا قدرت حافظه آنها تقویت شود.

فکر نکنید اگر غذای خاصی مصرف کنید، تمرکز و حافظه شما قدرت فوق العاده ای پیدا می کند. اگر امتحان یا مصاحبه ای در پیش دارید و دوست دارید حافظه و تمرکز شما قدرت خوبی داشته باشند، نکات زیر را به خاطر بسپارید:

- کارهای لازم را برای آمادگی خود، از قبل انجام دهید، سر فرصت و بدون عجله.

- شب قبل، خوب بخوابید.

- ورزش را در برنامه زندگی خود به طور منظم در نظر بگیرید.

- یک رژیم غذایی متعادل و حاول تمامی گروه های غذایی مصرف کنید. به هیچوجه از ماده غذایی خاصی به منظور تقویت حافظه استفاده نکنید؛ چون ممکن است وضعیت شما را بدتر کند. از غذاهای طبیعی و سالم در حد معقول استفاده کنید تا ذهن شما برای هر کاری آماده باشد.

در روایات پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند: سه چیز قوّه ی حافظه را افزایش داده و بیماری را از بین می برند: شیر، مسواک و قرائت قرآن.