راه های ارتباط مؤثر با فرزندان

 

*دیدن مسائل از نگاه فرزندان.

*توجه به آنان از طریق شناسایی توانایی ها و احترام  گذاشتن و دوری از سرزنش و توبیخ، و تذکرات شلاق  گونه و آمرانه و دم انتظارات بی جا از فرزندان و پرهیز از تکرار بیش از حد حرف ها .

                                                            تذکرات تکراری، سوهان روح فرزندان است.
در دوران کودکی رابطه والدین با فرزند رابطه عمودی  از بالا به پایین مشتمل بر امر و نهی و در برگیرنده دستورات مشخص از انظباط و رعایت موازین اخلاقی است، اما در دوران نوجوانی چارچوب این گونه روابط در هم ریخته و می بایست به رابطه افقی تغییر یابد به گونه ای که والدین خود را در سطحی مساوی نوجوان خویش قرار داده و از طریق هم دلی، تفاهم و درک وضعیت نوجوان مبادرت ورزند به طوری که نوجوان والدین را در کنار خود یافته وآن ها را در وضعیت بالاتر و دست نیافتنی احساس نکند.

 مهارت های گوش دادن و رفع موانع برقراری ارتباط
*برقراری تماس چشمی و نگاه کردن به صورت فرزندان و عدم  انجام دادن کار دیگران در زمان صحبت با آنان. (پرهیز از خواندن روزنامه، دیدن تلویزیون، انجام کار اداری در منزل، ظرف شستن و ....)

*صبر در گوش دادن و عدم قطع صحبت های آنان .

*تمرکز و درک کردن صحبت های نهفته و درونی فرزندان (اولویت به گوش کردن واقعی به  جای شنیدن سطحی)

*تشخیص نیازهای آنان و پرهیز از حل مسئله و مشکلات آن ها.

*عدم نتیجه گیری و قضاوت عجولانه نسبت به خواسته های فرزندان.

 خانواده هایی که فاقد ارتباط مؤثر با فرزندان هستند با شاخصه های زیر در فرزندان مواجه خواهند شد:
*احساس حقارت، کوچک بودن و حسادت.

*عدم خود باوری و اعتماد به نفس.

*بروز افکار منفی نسبت به خود و دیگران(ارزیابی منفی از خود).

*روحیه حساس دو جانبه (پرخاشگر،مجری بی چون و چرا).

*عدم توان تصمیم گیری منطقی.

*تابع فشار گروه همسالان.

*انزواطلبی و گوشه گیری.

*عزت نفس پایین و احساس بی ارزشی.

*بروز مشکلات عاطفی، خودنمایی و برقراری روابط سوء جنسی.

*خلق و خوی خشن و رفتار خصومت آمیز.

*ناامیدی.

*بی برنامگی و افت تحصیلی.

*عدم احساس مسوولیت نسبت به اعمال و رفتار خود و مقصر دانستن دیگران.

*احساس درماندگی و بی  علاقگی برای هر گونه پیشرفت.

*اقدام به فرار از منزل.

*اقدام به خودکشی.

 خانواده هایی که با فرزندان خود ارتباط مؤثر دارند فرزندان آنان دارای ویژگی های زیر می باشد: 
*احساس آرامش، شادی و رضایت داشته و برای خود و دیگران ارزش قایل هستند.

*دارای ذهنی خلاق هستند.

*با مشاهده موفقیت ها احساس غرور کرده و بر تلاش خود می  افزایند.

*نه هیجانی و نه ناامیدند.

*از خودشان انتظار واقعی دارند.

*به تأیید دیگران نیاز ندارند.

*به خودشان دروغ نمی گویند.

*باور دارند که مورد قبول و احترام دیگران هستند.

*نسبت به خود صریح و رو راست هستند.

*دریک کلام از اعتماد به نفس و عزت نفس بالایی برخوردارند.

کابوسی به نام "مشق شب"

در راستای مشق شب برای کودکان در مقاطع تحصیلی نظرات مختلف کارشناسی وجود دارد؛ برخی از کارشناسان مشق شب را تمرینی برای پرورش حس مسئولیت پذیری دانش‌آموزان می‌دانند و عده ای آن را عامل مهمی در تکرار و یادآوری مطالب آموخته شده در مدرسه و در نتیجه افزایش یادگیری در نظر می‌گیرند. تعدادی نیز با تاکید بر افزایش فعالیت والدین با تمرکز بر روی تکالیف درسی دانش‌آموزان آن را زمینه درگیری بیشتر والدین با تحصیل فرزندان می‌دانند. اما در مقابل نیز عده ای از کارشناسان آن را زمینه ساز دغدغه ذهنی و افزایش فشار روانی بر دانش آموزان و عامل ابتلا به اضطراب فراگیر می‌دانند. 

به عقیده برخی از روانشناسان تکالیف مدرسه به خصوص به شیوه سنتی آن نه تنها تاثیری بر یادگیری دانش آموزان ندارد بلکه دوران مدرسه را که قاعدتا باید دوران شیرین زندگی آنان باشد به تجربه ای تلخ بدل می‌سازند. 

در دهه 80 در خصوص تکالیف دانش‌آموزان بازنگری‌های جزئی صورت گرفت. در نمره‌دهی معلمان، انجام کارهای دستی و فعالیت‌هایی که به خلاقیت و پرورش فکری کودکان و نوجوانان منجر می‌شدند جای تکالیف خشک و یکنواخت مدرسه را گرفت. در اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 کتابهای "بخوانیم و بنویسیم" به عنوان تمهیدی نوین در تکلیف نویسی دانش‌آموزان اضافه شد و بعدتر پیک نوروزی دانش‌آموزان و تکالیف عید نیز از دایره تکالیف تعطیلات خط خورد. در آخرین نوبت نیز اجبار تکلیف نویسی دانش آموزان کلاس اول تا سوم دبستان نیز به کلی برداشته شد. حذف مشق شب کودکان کلاس اول تا سوم دبستان بهانه‌ای شد برای پرداختن به این موضوع که به راستی بودن یا نبودن مشق شب نه تنها در تحصیل دانش‌آموزان بلکه بر سبک زندگی آنان چه تاثیری دارد؟

جنبه‌های مثبت تکالیف درسی

به نظر کوپر (1989) تکالیف درسی وظایفی است که معلمان برای دانش‌آموزان تعیین می‌کنند تا آنها را در ساعت خارج  از مدرسه انجام دهند. این تعریف  مسئولیت‌های خانگی، فعالیت‌های فوق برنامه علمی (مانند ورزش و رفتن به باشگاه) و مطالعه آزاد در منزل، تماشای تلوزیون و کار با اینترنت را در بر نمی‌گیرد. تأثیرات  مثبت و منفی بیان شده در مورد تکلیف  درسی گسترده و غالباً شاگفت انگیز است.  بدیهی‌ترین تأثیر مثبت آن این است که تأثیر فوری بر حفظ و فهم مطالب دارد و تلویحاً، تکالیف مهارت‌های مطالعه و نگرش دانش آموزان را نسبت به مدرسه بهبود می‌بخشد و آنها می‌آموزند که یادگیری نه فقط در ساختمان مدرسه بلکه در هر جایی میتواند اتفاق بیفتد مزایای غیر علمی تکالیف درسی پرورش ویژگیهای رفتاری مسئولیت پذیری، مدیریت زمان و یادگیری مستقل، درگیر ساختن والدین در جریان کار مدرسه را در بر می‌گیرد.(1)

بسیاری از ما شیوه‌های مشق نویسی سنتی را به یاد داریم که بارها باید مطالب تکراری را به رشته تحریر در می‌آوردیم. مطالبی که اغلب مان بعد از تعطیلات تابستانی به ندرت به یاد می‌آوردیم. اما با این حال برخی از والدین آشکارا مخالفت خود را با مقایسه حجم تکالیف فرزندانشان و خودشان ابراز می‌کنند و آن را دلیلی بر تنبل شدن و ناتوانی فرزندانشان می‌دانند. آنها روحیه سخت کوشی و تلاشگری خود را مدیون آموزش و پرورش رسمی و سخت می‌دانند  و عقیده دارند آسان گرفتن بسیار بر دانش‌آموزان آنها را برای ورود به دنیای سرسخت بزرگسالان آماده نمی‌سازد.

 عده‌ای از والدین حذف تکالیف درسی را زمینه کاهش قدرت خود بر روی تحصیل فرزندان می‌دانند. اگرچه در پاسخ به این انتقادات به حذف مشق شب باید گفت پائولو فریره نظریه پرداز انتقادی حوزه آموزش و پرورش در انتقاد به سیستم سنتی مدرسه معتقد است: نقش شاگردان صرفا به حفظ و یادآوری و بازگویی جمله‌ها محدود می شود بی آنکه محتوای آن را ژرف کاوی کنند. آموزش به نوعی سپرده گذاری تبدیل می شود که در جریان آن شاگردان نقش بانکها و استادان نقش سپرده گذاران را ایفا می کنند. این همان مفهوم بانکی آموزش است که نقش شاگرد به عنوان دریافت کننده معلومات است. این نظام بانکی موجوداتی سازگار با محیط، رام و فرمانبر تحویل جامعه می‌دهد. باید یادآور شد جامعه نیازمند نه افرادی سراسر رام و تحت قدرت بلکه نیازمند افرادی خلاق و نوآور است که در جهت پیشرفت جامعه و نه حفظ ثبات آن با کژی‌ها و ناراستی‌های آن حرکت کنند.

به عقیده بسیاری تکالیف درسی نه به شیوه سنتی آن بلکه در صورتی که منجر به تقویت مهارت‌های یادگیری دانش‌آموزان و پرورش خلاقیت و ذهن آنان شود مهم‌ترین بخش یادگیری کودکان را تشکیل می‌دهد. تکالیفی که در منزل انجام می شود می تواند موجب افزایش خود نظم دهی و خود مدیریتی، سازماندهی بهتر زمان و تحقیق و جستجوی بیشتر شود و در نتیجه استقلال در توانایی حل مساله را تقویت کند. این مهارت‌ها و خواص، همان طور که برای حوزه‌های تحصیلی مناسب‌اند، در زمینه‌های غیرآموزشی زندگی نیز کاربرد دارند.

 فعالیت‌های بعد از مدرسه و تکالیف درسی مناسب گامی در راستای وسعت بخشیدن به افق فعالیت‌های آموزش و پرورش پویا بودن و مشارکت در کلاس درس به عنوان کانال ارتباطی خانه و مدرسه است که سبب تفکر و استدلال و ایجاد نگرش‌های جدید و اصلاح و برنامه‌ریزی و آگاهی معلمان از وضعیت آموزشی می‌شود.(2)

روی دیگر سکه مشق شب

تاثیرات منفی تکالیف درسی اطلاعات جالب‌تری را فراهم می‌کند. نخست گفته شده که هر فعالیتی تنها برای مدتی می‌تواند ارزشمند باقی بماند بنابراین اگر دانش آموزان برای صرف زمان بیشتری بر مطالب علمی ملزم شوند خسته می‌شوند. دوم تکلیف درسی مانع دسترسی دانش آموزان به اوقات فراغت و فعالیتهای گروهی می شود و سوم درگیر شدن والدین میتواند منجر به دخالت آنان در انجام تکالیف درسی شود. متفاوت بودن فنون آموزشی مورد استفاده معلمان و والدین باعث گیج شدن کودکان میشود و چهارم فشار تکالیف میتواند منجر به کپی و یا کمک گرفتن از دیگران در انجام تکالیف درسی، تشویق تقلب و ویژگی‌های رفتاری نامطلوب را به همراه داشته باشد. سر انجام بر این اساس استدلال می شود تکالیف درسی یکسان ساز خوب نیست  و نابرابری‌های اجتماعی موجود را برجسته می‌کند.(3)

تکالیف سنگین مدرسه منجر می‌شود که دانش آموزان درنیابند که هدف آموزش مدرسه‌ای، نه تنها حفظ کردن کامپیوتر وار  بلکه ایجاد زیربنایی برای شروعی موفقیت آمیز در زندگی است. بیشتر بچه‌ها چنین تصور می کنند که آنها فقط برای مدرسه درس می خوانند نه برای زندگی آینده و انگار مدرسه فقط برای این وجود دارد که زندگی را به آنها سخت کند. آنها می‌دانند که تکالیف درسی شان در آینده به دردشان نخواهد خورد و آن را با بی میلی تمام انجام می‌دهند. 

بر اساس گفته دانش آموزان مطالعه کتب غیر درسی، ورزش، گردش و و تفریح و تماشای تلوزیون از فعالیت هایی است که آنان علاقه مند به انجام آن هستند اما به خاطر حجم تکالیف خود نمی توانند به آن بپردازند. تکالیف شب می‌تواند در صورت عدم تناسب با با توانایی‌های کودکان به عنوان وسیله ای برای تشویق به دروغگویی، تقلب و سایر رفتارهای نامطلوب درآید. تحلیل نظریات گروه‌های ذی نفعه تکلیف شب را به عنوان عاملی در ایجاد جو خشونت در خانه و مدرسه معرفی می‌نماید.(4)

مشق شب در جهت پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی

همانگونه که گفته شد نمی‌توان مشق شب را نه به همان شیوه خشک و سنتی در نظر گرفت و نه می‌توان آن را از دایره آموزشی نوجوانان به کلی کنار گذاشت. پائولو فریره آموزش رسمی و سنتی را تعلیماتی منفی می‌داند كه خصوصاً در جوامع توسعه نایافته به صورت ابزاری برای سركوبی انسانها در آمده است. در روش فریره تعلیم و تربیت باید همراه با تجزیه و تحلیل واقعیت‌ها صورت بگیرد زیرا آموزش مرحله ای اساسی برای تصمیم گیری و تقسیم قدرت در جامعه است. آموزش و پرورش انتقادی روشی است كه به دانش آموزان اجازه میدهد تا منتقدانه جهانشان را درك كرده و به عنوان یك انسان در تغییر جهان خود دخالت سازنده داشته باشند. 

تمام وقت شدن از نگاه مسئولان و ذینفعان؛ پای منافع معلمان در میان است؟

طرح جدید آموزش‌وپرورش با عنوان "معلم تمام وقت" به زودی وارد فاز اجرا می‌شود و معلمان داوطلب این طرح به جای ۲۴ ساعت در هفته ۳۰ ساعت تدریس خواهند داشت؛ مسئولان این طرح را به نفع معلمان می‌دانند اما نگاه آنها به عنوان ذینفعان به طرح جدید چیست؟

مدت‌های طولانی است که معلمان نسبت به وضعیت معیشتی خود معترضند البته خودشان می‌گویند این اعتراض‌ها بیشتر مربوط به تبعیضی است که میان آنها با سایر کارکنان دولت وجود دارد و در شرایطی که معلم وظیفه خطیر تعلیم و تربیت نسل آینده را بر عهده دارد کمتر مطالبات و مشکلاتش شنیده می‌شود البته دغدغه آنها فقط به موضوع معیشت خلاصه نمی‌شود بلکه سال‌هاست در کنار اعتراض به مسائل معیشتی نسبت به افت کیفیت آموزش در مدارس هم هشدار داده‌اند.

وزرای مختلف آموزش‌وپرورش برای جبران این کاستی‌ها، طرح‌های مختلفی را در پیش گرفته‌اند که می‌توان مهمترین آن را در رتبه‌بندی معلمان خلاصه دانست، طرحی که تا به امروز وارد فاز اجرا نشده و هم‌اکنون توسط دولت در حال بررسی است. اخیرا نیز آموزش‌وپرورش طرح جدید "معلم تمام وقت" را درنظر دارد که از نگاه مسئولان این وزارتخانه می‌تواند در سفره معیشت معلمان هر چند کوچک تاثیری مثبت داشته باشد اما این نگاه مثبت در میان جامعه ذینفعان این طرح یعنی معلمان طرفداری ندارد، آنها همانند تصمیم‌گیران آموزش‌وپرورش به آینده تمام وقت شدن معلمان خوشبین نیستند و برای این استدلال دلایلی هم دارند.

بطحایی: 36 ساعت تدریس به جای 24 ساعت

وزیر آموزش وپرورش درباره جزییات این طرح گفته است" هم اکنون 6 ساعت اضافه تدریس در حکم معلمان لحاظ می شود که امتیازخوبی برای آنهاست و در سوابق خدمتی لحاظ و از سایر امتیازات بهره مند خواهند برد. طرحی را داریم که به تدریج به سمت تمام وقت شدن معلمان حرکت کنیم البته در گام نخست باید اعتبار مورد نیاز و انگیزه‌های لازم در معلمان تامین شود.البته نمی توانیم به معلمان اجبار کنیم به جای 24 ساعت در هفته 36 ساعت در مدرسه حضور داشته باشند بلکه با ایجاد انگیزه های لازم باید هر کدام از معلم ها به اختیار تمام وقت خواهند شد. درحال حاضر اجرای طرح 6 ساعت اضافه تدریس را آغاز کرده ایم."

مقصر اصلی؛ فضاسازی‌های فضای مجازی

علی الهیار معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش‌وپرورش هم با تاکید براینکه این طرح دارای چهار مزیت برای فرهنگیان و کاملا به نفع آنهاست، دلایل بدبینی معلمان به طرح تمام وقت شدن را ناشی از فضاسازی‌ها در فضای مجازی می‌داند که باعث شده است ابهاماتی درباره این طرح به وجود بیاید اما پس از اجرای طرح و بهره‌مند شدن معلمان از آن اثبات خواهد شد که کاملا به نفع آنهاست.

معلمان خوشبین نیستند

این نگاه خوشبینانه‌ای که در بین مسئولان آموزش‌وپرورش نسبت به منافع و مزیت‌های تمام وقت شدن معلمان حاکم است در میان معلمان به عنوان مخاطبان مستقیم این طرح دیده نمی‌شود و آنها چندان نسبت به آینده این طرح خوشبین نیستند اما اینکه چرا این نگاه در بین معلمان وجود دارد و آنها نسبت به اغلب تصمیم‌گیری‌های مسئولان آموزش وپرورش خوشبین نیستند، نیازمند بررسی بیشتری دارد که در این گزارش مجال آن نیست.

همچنین در رابطه با طرح معلم تمام وقت باید مشخص شود که آیا افزایش ساعت کار معلمان به نفع دانش‌آموزان و جریان آموزش در مدارس خواهد بود چرا که معلمان و دانش‌آموزان ذینفعان اصلی این طرح هستند از سوی دیگر این مسئله در افزایش توانمندی و کارایی معلمان چه تاثیر مثبتی خواهد داشت؟ آیا آنگونه که مسئولان اجرای آن را با سند تحول بنیادین در ارتباط می‌دانند، طرح معلمتمام وقت در شرایط فعلی که آموزش‌وپرورش با کمبود معلم مواجه است به واقع در راستای تحقق اهداف سند تحول بنیادین است یا هدف اصلی آن رفع کمبود معلم و رفع بخشی از کمبود اعتبارات آموزش و پرورش است که با اعتبار گرفتن از سند تحول اجرا می‌شود.

پای حرف معلمان

در اینباره نظرات تعدادی از معلمان را منعکس می‌کنیم تا بدانیم چه نگرشی نسبت به طرح تمام وقت شدن دارند؟

مشاور یکی از مدارس استان البرز معتقد است این طرح به دنبال آن است که کمبود معلم را جبران کند و در ظاهر داوطلبانه است اما به مرور زمان اجباری می شود.البته او برای این استنباطش به سخنان نمایندگان تشکل‌های صنفی اشاره می‌کند و چون آنها این طرح را رد کرده‌اند آن را طرح خوبی نمی‌داند.

معلمی که در یکی از هنرستان‌های تهران فعالیت می‌کند درباره طرح تمام وقت شدن می‌گوید: همه ادارات به کارمندان بدون اینکه یک دقیقه بیشتر از وقت اداری بمانند تا 120 ساعت اضافه کار میدهند که مبلغی حداقل یک میلیون می‌شود اما حالا که می‌خواهند چندرغازی به حقوق معلم اضافه کنند می‌گویند باید کل هفته را تدریس کنید، این طرح فقط بهانه‌ای است تا از معلم کار بیشتر بکشند و از زیر بار مالی استخدام معلم جدید شانه خالی کنند.

معلم دیگری از شهرستان‌های استان تهران به مزایای این طرح که از سوی مسئولان آموزش‌وپرورش ذکر شده اشاره می‌کند و می‌گوید اگر اینگونه باشد حتما از آن استقبال خواهم کرد اما نگرانی‌هایی وجود دارد که در صحبت با همکارانم و سایر معلمان آنها را می‌شنوم به عنوان مثال مسئولان به طور دقیق اهداف این طرح را بیان نکرده‌اند همچنین در سال‌های اخیر مشکل کمبود معلم را در آموزش‌وپرورش شاهد بودیم که باعث افزایش جمعیت دانش‌آموزان در کلاس‌های درس شده است و همین مسائل باعث می‌شود که این تصور ایجاد شود آموزش و پرورش برای رهایی از دو مشکل کمبود معلم و کمبود بودجه و اعتبارات دست به اجرای چنین طرحی می‌زند اما باز هم معتقدم تا زمانی که اجرا نشود و از نزدیک مزایا یا معایب آن را نبینم، نمیتوان قضاوت دقیقی داشت.

پذیرش تمام وقت‌شدن از سر ناچاری

البته برخی معلمان هم هستند که نسبت به این طرح نگاه مثبتی دارند و در قیاس با حق‌التدریس آن را دارای منافع بهتری می‌دانند.

یکی از معلمان استان لرستان در این باره عنوان می‌کند: طرح معلم تمام وقت از اضافه کاری ساده بهتر است چون قبلا فقط اضافه کار به معلمان پرداخت می‌شد اما در این طرح، مبلغ اضافه شده در حکم بازنشستگی لحاظ شده و سه ماه تعطیلات تابستان هم پرداخت می‌شود.

هر چند او می‌گوید که معلمان اگر از طرح تمام وقت شدن استقبال کنند از سر ناچاری است و بلایی مانند پرداخت یارانه بر سر این طرح می‌آید یعنی در سایه افزایش تورم رقمی که به حقوق معلمان اضافه می‌شود اصلا به حساب نخواهد آمد اما ساعت کار آنها به 30 ساعت می‌رسد.

تناقض وجود دارد

در بین معلمان صاحب‌نظر هم نظرات مختلفی درباره طرح معلم تمام وقت بیان شده است که اغلب آنها در نگاهی تقریبا همسو مخالف طرح جدید آموزش‌وپرورش هستند؛‌ علی پورسلیمان در گفت‌وگو با رادیو درباره طرح معلم تمام وقت گفته است "آقای بطحایی گفته‌اند به تدریج به سمت تمام وقت شدن معلمان حرکت می‌کنیم و البته در گام نخست باید اعتبار مورد نیاز تامین شود که این با صحبت‌های آقای الهیار تناقض دارد . مشخص نیست که بالاخره این طرح 30 ساعته است یا 36 ساعت؟ آیا اعتبارش تامین شده یا خیر؟ از طرفی آقای الهیار می‌گوید ما وارد محاسبات ریز نشده‌ایم، من فکر نمی‌کنم که این فرمول خیلی سخت باشد. 25 درصد فوق العاده شغل ویژه معلمان معمولا رقمی کمتر از 300 هزار تومان است اگر 25 درصد این مبلغ را حساب کنیم که به حقوق معلمان اضافه خواهد شد رقمی حدود 60 تا 70 هزار تومان است. از سوی دیگر باید توجه داشت در زمان وزارت مرحوم آقای پرورش حدود دو ساعت به تدریس معلمان که بیست و دو ساعته بودند، اضافه و ساعت موظف آنها 24 ساعت شد پس از آن دیوان عدالت اداری رای به برگشت داد اما متاسفانه وزارت آموزش و پرورش این را به صورت جمعی اعمال نکرد و معلمان در این زمینه احساس می‌کنند مغبون هستند."

گسترش سفره معلمان

اخیرا یار‌محمد حسین‌بر مدیرکل امور اداری وزارت آموزش‌وپرورش از افزایش حدود 700 هزار تومانی حقوق معلمان با بیش از 20 سال سابقه که به صورت مستمر 5 سال در طرح معلم تمام وقت همکاری کنند،‌خبر داده است که در حقوق بازنشستگی و پاداش پایان خدمت تاثیر به سزایی دارد او همچین یکی از اهداف طرح را گسترش سفره معلمان بیان می‌کند.

مدیرکل امور اداری وزارت آموزش‌وپرورش در ادامه صحبت‌‌های خود گفته است: طرح معلم تمام وقت مختص همکارانی است که هم‌اکنون ساعات حق‌التدریس دارند و این مسئله به آنها کمک می‌کند، مطالبات حق‌التدریس به موقع و همراه با حقوق پرداخت شود و در پاداش و حقوق بازنشستگی تاثیر مثبت داشته باشد.

وی معتقد است که نمی‌توان طرح معلم تمام وقت را با معیشت معلمان بی‌ربط دانست چون بر حقوق بازنشستگی و پاداش پایان خدمت آنها تاثیر مثبت دارد متاسفانه هم‌اکنون این تصور ایجاد شده است که هدف طرح افزایش ساعت کارمعلمان است در صورتی که ارتباطی با آن ندارد و به هیچ عنوان در آینده هم این مسئله را مشمول نمی‌شود. افزایش ساعت کار معلمان تابع قوانین خاص خود است. طرح معلم تمام وقت برای کمک به معلمان ارائه شده و هیچ ضرری برای آنها ندارد و از هر زاویه نگاه کنیم به نفع معلمان است.

مسئولان وزارت آموزش‌وپرورش می‌گویند هدف برای تمام افرادی که در آموزش و پرورش فعالیت می‌کنند، رعایت صلاح فرهنگیان است و اگر الان مسئولان وزارت آموزش و پرورش اقدام نوآورانه انجام می‌دهند این اقدامات در راستای خدمت به معلم هست یعنی نه قصد سیاسی در آن دنبال می‌شود و نه قصد دیگری که بخواهد با بی انصافی نقد شود اما در این رابطه باید به این مسئله اشاره کنیم که معلمان هنوز نمی‌دانند آیا علاوه بر 6 ساعت تدریس مازاد ، تعهدات دیگری هم در این طرح وجود دارد؟ مثلاً به این بهانه تابستان‌ها همانند کادر اجرایی مدارس معلمان مشمول طرح تمام وقت شدن را موظف به حضور در مدارس می‌کنند؟

با وجود توضیحات مسئولان آموزش‌وپرورش، هنوز بدنه معلمان چندان نگاه خوشبینانه‌ای به این طرح ندارند و تا زمانی که بی‌اعتمادی بدنه معلمان به مسئولان آموزش‌وپرورش حاکم باشد، بیشتر طرح‌های آنها مورد استقبال قرار نخواهد گرفت و باید بررسی شود دلایل این حجم از بی‌اعتمادی چیست؟ از سوی دیگر تا زمانی که معلم به عنوان مهمترین عنصر در نظام تعلیم و تربیت انگیزه کافی را نداشته باشد و برای ارتقای سطح توانمندی‌های او گامی برداشته نشود آموزش‌وپرورش همچنان در روزمرگی‌های خود گرفتار خواهد بود.