اصول درس خواندن

یکی از دلایل این است که اصولی درس نمی‌ خوانند. دانش‌ آموزی که نتیجه‌ مطلوب در آزمون نمی‌گیرد باید بررسی کند که مشکل کار کجاست.

آیا همه‌ کارهایی را که لازم است انجام می‌دهد؟

آیا تحلیل آزمون که مهم‌ تر از خود آزمون است انجام می‌ دهد تا مشکلاتش برطرف شود؟

آیا در منزل تست می‌ زند یا دوره می‌کند؟

آیا مفاهیم را در ذهنش تثبیت می‌ کند؟

اگر این موارد اصولی انجام شود، نتیجه‌ دلخواه به دست می‌آید. دانش‌ آموز باید بداند که برای کنکور و امتحانات نهایی و آخر سال درس می‌خواند، نه آزمون آزمایشی! دانش‌ آموز باید برنامه‌ اش را طوری تنظیم کند که موازی برنامه‌ آزمون پیش برود و بتواند خود را بسنجد. اگر در یکی دو آزمون برنامه موازی نبود، مشکلی نیست. وقتی درسی را می‌ خوانید باید تست آموزشی بزنید. برای آشنایی با تست‌ ها و تثبیت مفاهیم، باید تست زمان‌ دار بزنید تا به زمان‌ بندی عادت کنید و بتوانید مدیریت زمان داشته باشید. باید آخر هفته مرور کنید و برای مرور بهتر و تثبیت مفاهیم، تمرین تشریحی یا تست آموزشی حل کنید. باید خلاصه‌ نویسی انجام دهید. برای مرور‌ها می‌ توانید از خلاصه‌ نویسی استفاده کنید تا مرور سریع‌ تر انجام شود و بتوانید بیش‌ تر تمرین حل کنید.

ما در اصول درس خواندن دو نوع مرور داریم: ۱- مرور خودآگاه ۲- مرور ناخودآگاه

زمانی که تست می‌ زنید، چه زمان‌ دار و چه تست آموزشی، مرور ناخودآگاه انجام می‌دهید؛ پس برای هر مبحثی که در هفته می‌ خوانید باید دو بار مرور داشته باشید:‌ یک مرور با تست، یک مرور هم از خلاصه‌ ها در آخر هفته. در کنکور به حافظه‌ بلند مدت نیاز دارید پس هر چه بیش‌تر مرور کنید و تمرین داشته باشید، احتمال موفقیت بیش‌ تر خواهد شد. وسواس به خرج ندهید. هر درس را یک بار بخوانید و چهار بار مرور کنید (یک بار با تست، یک بار با مرور خلاصه‌ها، یک بار با آزمون و یک بار هم با تحلیل آزمون). این مرور‌ها باید طبق برنامه‌ ریزی اصولی باشد که چند ماه بعد هم دوباره مرور کنید. اگر تمام این کارها را اصولی و طبق برنامه‌ ریزی اصولی و منظم انجام دهید، فکرتان مشغول این نمی‌ شود که چرا نتیجه‌ آزمون شما خوب نشد. اگر طبق برنامه‌ ریزی اصولی پیش بروید دیگر جای نگرانی نیست.

روان شناسی گشتالت

روان شناسی گشتالت

همان گونه که مستحضرید اهمیت علم روان شناسی درکشورمان به صورت مدرن آن در چند دهه ی اخیر، بیش از پیش آشکار شده است. به عبارت دیگر می توان گفت برای حل قسمت عمده ای از مسائلی که بشر امروز با آن روبرو است باید از علم روانشناسی کمک گرفت.

در همین راستا کتاب روان شناسی سال سوم رشته ادبیات و علوم انسانی بیش از یک دهه است که در چرخه ی آموزش کشور قرار دارد.

گشتالت یک کلمه ی آلمانی است که در معنای کل به کار می رود. منظور از گشتالت این است که کل هر چیز از مجموع اجزای تشکیل دهنده ی آن فراتر است. مثلا کل یک درخت، چیزی بیش از مجموع شاخه ها، برگ ها، تنه و ریشه های آن دارد و آن ساخت و سازمان درخت است. یعنی اگر تمامی اجزای یک درخت را از یکدیگر جدا کنیم و در کنار هم قرار دهیم، درختی وجود نخواهد داشت در صورتی که اجزا فرقی نکرده اند. در مورد انسان و جنبه های مختلف نیز وضع به همین منوال است.

مثلا یادگیری یک کلیت است و نمی توان با کنار هم گذاشتن اجزای مختلف یادگیری، کل یادگیری را مشخص کرد. در مورد کل وجود انسان نیز نمی توان هوش، استعداد ها، علایق و رغبت ها، شخصیت، نگرش ها و ویژگی های هر فرد را به طور جداگانه اندازه گرفت و بر اساس نتایج آن ها در مورد کل یک فرد قضاوت کرد.

خدمات اولیه ی روان شناسی گشتالت در حوزه ی ادراک، مخصوصا ادراک دیداری بود. هر چند که ادراک شنیداری نیز نادیده گرفته نشد. بعد ها روان شناسی گشتالت اصول خود را به حوزه های یادگیری، تفکر و حافظه گسترش داد، به طوری که در اواسط دهه ی 1930 یک نظام روان شناسی کاملا رسمی بود.

همانند بسیاری از مکاتب دیگر که در اوایل قرن بیستم آغاز شدند، روان شناس گشتالت نیز میراثی غنی داشت. به نام ها و عقاید بسیاری می توان اشاره کرد که مهم ترین آن ها، امانوئل کانت، جان استوارت میل، فرانز برنتانو، کارل استامف، ارنست ماخ،کریستین فون اهرنفلس، ماکس ورتهایمر و ...

امانوئل کانت

کانت در سال 1781 یکی از مهم ترین آثار خود را به نام نقدی به خرد ناب منتشر کرد. کانت معتقد بود که دانش از احساس ها ناشی می شود، ولی اعتقاد داشت که ادراک ما فقط دانش جیز ها را به صورتی که آن ها به شکل پدیده ها برای ما ظاهر می شوند، در اختیارمان می گذارد، نه به صورتی که آن ها واقعا وجود دارند، به عبارت ساده تر ما پدیده ها را فقط به صورتی که ذهنمان تعیین می کند و می پذیرد درک می کنیم. و ذهن ما یک دوربین عکس برداری نیست که اتفاقات را عینا مشخص کند. بنابراین به اعتقاد او دنیا به صورتی درک می شود که برداشت ذهن ماست.

جان استوارت میل

میل عمدتا به تاریخ و نظریه ی سیاسی پرداخته نه روان شناسی. او و پدرش جیمز در یک جنبش فلسفی بریتانیایی قرن نوزدهم در گیر شدند که سود گرایی نام داشت. آن ها معتقد بودند که با سودمندی خود self و اقدامات سیاسی و قانونی می توانیم کسب لذت کرده و از درد اجتناب کنیم. جان استوارت میل احساس ها و اندیشه ها را به عنوان عناصر بنیادری ذهن پذیرفت و باور داشت ذهن منفعل و پذیراست اما به این نتیجه رسید که ذهن فعال است یعنی می تواند کاری بیش از پذیرفتن عناصری که بر آن منعکس می شوند انجام دهد. او تصورمی کرد که عناصر حسی می توانند آن چنان در هم ادغام شوند که نوعی شیمی ذهنی ایجادکنند. و بنا براین دیگر نمی توان عناصر جداگانه در این ترکیب جدید را متمایز نمود. از دست رفتن هویت عناصر اصلی، مانند شکل گیری یک ترکیب جدید در شیمی است. بنابر این هنگامی که یک احساس دوباره بر انگیخته می شود، اجزای دیگر این ترکیب نیز بازیابی می شوند.

فرانز برنتانو و کارل استامف

برنتانو و استامف مخالف عقیده استوارت میل بودن که ذهن منفعل است و صرفا تجربه ها را دریافت می کند. از این رو، بر عمل درک کردن یا حس کردن به جای تحلیل عناصر گوناگون تأکید کردند. گشتالتی ها قویا به این دیدگاه ضد تحلیلی اعتقاد دارند.

ارنست ماخ

ماخ تأثیر مستقیم تری بر روان شناسی گشتالت داشت. با این که او یک فیزیک دان بود تأکید داشت که احساس ها پایه ای برای کلیه ی علوم هستند.

دانستنی‌های جالب درباره فضا

انسان‌ها به لطف سرعت گرفتن فرآیند رشد تکنولوژی طی چند سال اخیر، توانسته‌اند طی مدت زمانی تقریبا کوتاه، به اطلاعات بسیار مفیدی پیرامون دنیای اطرافشان دست پیدا کنند. اکنون در مقایسه با صد سال پیش، بشر به مراتب بیشتر کائنات را شناخته و سیاره‌ها، ستاره‌ها و منظومه‌های زیادی را در دور دست‌ها رصد کرده است.

با این حال، کائنات به حدی وسیع است که می‌توان دانش و فهم کنونی انسان از کل حقایق آن را مثل قطره‌ای از آب اقیانوس دانست. اما، در بین بی‌شمار حقایق نجومی که دانشمندان تا امروز به آن‌ها پی برده‌ا‌ند، موارد حیرت‌آوری وجود دارد. در ادامه با چندین دانستی جالب درباره فضا آشنا خواهیم شد.

ابر فضایی غول‌پیکر با مزه تمشک

Sagittarius B2 نام ابری غول‌پیکر و متشکل از گرد، غبار و گاز بوده و در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. بیشتر ابر عظیم Sagittarius B2 از اتیل فرمیت تشکیل شده است. این ملکول ماده‌ای معطر بوده و مزه‌ای همانند تمشک دارد. داشتن عطری خاص، این قسمت از کهکشان راه شیری را تبدیل به یکی از خاص‌ترین قسمت‌های فضا کرده است.

پس اگر روزی موفق به شناور شدن در گوشه‌ای از ابر گسترده Sagittarius B2 شوید، به طور مستمر بو و عطرهای فوق‌العاده‌ای استشمام کرده و مزه تمشک زیر زبانتان خواهد چرخید!

سیاره‌ای ساخته شده از الماس

در سال 2017، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی سیاره‌ای کشف کرد که گفته می‌شود از الماس ساخته شده است! پالسارها (Pulsar)، ستاره‌هایی کوچک، مرده و بدون بار الکتریکی محسوب می‌شوند که تنها دارای حدود 20 کیلومتر قطر بوده و در هر ثانیه، صدها مرتبه به دور خود گردش کرده و در همین حین از خود پرتوهایی ساطع می‌کنند. سیاره‌ای کشف شده‌ای که دانشمندان آن‌ را ساخته شده از الماس خطاب می‌کنند، با پالسار PSR J1719-1438 همراه شده و تصور می‌شود کل آن، از کربنی بسیار متراکم ساخته شده است.

بزرگترین منبع آب (شناخته شده تا امروز) در سرتاسر کائنات، شبه اختر APM 08279+5255 است. شبه اخترها، اشیای بسیار فشرده‌ای هستند که ظاهری شبیه به ستاره داشته و درخشش فوق‌العاده زیادی دارند. گفته می‌شود شبه اخترها از سیاهچاله‌های بسیار بزرگ قدرت می‌گیرند.

بشر بدون شک در پی دستیابی به این معدن عظیم الماس خواهد بود، اما قرارگیری سیاره در فاصله چهار هزار سال نوری از زمین سبب می‌شود رفتن به آن، حفاری کردن و سپس آوردن گنجینه‌ای از الماس به سطح زمین، حداقل در حال حاضر غیر ممکن باشد.

سیاره‌ای ساخته شده از یخ، اما روی آتش

سیاره Gliese 436b یکی از آفریده‌های متناقض در کائنات بوده و به همین دلیل جزو منحصربه‌فردترین اشیای فضا به شمار می‌رود. بیشتر این سیاره از یخ تشکیل شده است، اما به طور حیرت‌آور، به نظر می‌رسد این یخ بر روی آتش قرار دارد!

سطح سیاره Gliese 436b دارای دمای سوزان 440 درجه سانتیگراد است، اما روی آن پوشیده از یخ است. دلیل این اتفاق را باید در نیروی گرانشی بسیار زیاد هسته سیاره جستجو کرد. این نیروی گرانشی بسیار بالا سبب می‌شود چگالی یخ موجود روی سیاره، بسیار بیشتر از یخی باشد که ما ساکنان کره زمین می‌شناسیم.

Gliese 436b در فاصله 33 سال نوری از زمین قرار داشته و دنباله آن به حدی وسیع است که سبب می‌شود پنجاه درصد ستاره مربوط به آن، در نور فرابنفش محو شود. این سیاره در حد و اندازه نپتون است، اما برخلاف این سیاره متعلق به منظومه شمسی، با ستاره‌اش فاصله بسیار کمی دارد. این فاصله به حدی کم است که گردش یک دور کامل Gliese 436b به دور ستاره‌اش، تنها دو روز و نیم به طول خواهید انجامید.

پالسار نابودکننده‌‌ی همراه خود

پالسار بلک ویدو (The Black Widow Pulsar) که نزد اهالی نجوم با نام Pulsar J1311-3430 شناخته می‌شود، نوعی ستاره خنثی است که به طور آهسته، ستاره همراهش را با پرتوافکنی‌های پیوسته گلوله‌باران می‌کند.

تب اختر یا پالسار، ستاره‌های نوترونی هستند که سرعت دوران بالایی داشته و به طور مستمر، پالس‌های مداومی از انرژی تابشی را در کنار خطوط میدان مغناطیسی ساطع می‌کنند. در برخی موارد پالسارها از خود پرتو ایکس منتشر خواهند کرد. آن‌ها در حقیقت باقی مانده‌ی هسته ستاره‌های منفجر شده محسوب شده و حجم کوچک اما چگالی بسیار بالایی دارند.

سیاره‌ای سرگردان در سرتاسر کائنات

کشف سیاره سرگردان CFBDSIR2149 در سال 2012، سر و صدای زیادی در جامعه نجوم به پا کرد. دلیل تعجب دانشمندان این است که سیاره‌هایی که ما با آن‌ها آشنایی داریم، همگی به دور یک ستاره گردش می‌کنند، اما CFBDSIR2149 فاقد ستاره بوده و به طور سرگردان در سرتاسر کائنات برای خود گردش می‌کند!

اندازه سیاره CFBDSIR2149 هفت برابر بزرگتر از سیاره مشتری تخمین زده شده است. برای مقایسه باید بدانید هزار و سیصد کره زمین درون سیاره مشتری جای می‌گیرند. دانشمندان معتقدند میلیون‌ها سیاره سرگردان در سرتاسر کائنات وجود دارد. در واقع آن‌ها عقیده دارند تعداد سیاره‌های این چنینی بسیار بیشتر از سیاره‌های دارای ستاره است!

سیاره‌ای بی‌رحم اما دارای ظاهری زیبا

رنگ آبی سیاره فراخورشیدی HD 189733 b، سبب پوشیده شدن محیط بی‌رحمانه و خشن آن شده است. در واقع آسمان این سیاره آبی به نظر می‌رسد. در زمان رویت این جسم، آن را اولین سیاره آبی رنگ خطاب کردند. سیاره HD 189733 b از دور شبیه به کره زمین دیده می‌شود، اما هرگز همچون آن مهربان نیست.

بر اساس اعلام ناسا، در صورت قدم زدن روی سطح سیاره HD 189733 b که جزو جالب ترین های فضا به شمار می‌رود، در معرض بادهایی با سرعت هشت هزار و پانصد کیلومتر در ساعت قرار خواهید گرفت! علاوه بر آن، باران‌های سیاره HD 189733 b شیشه‌هایی دندانه‌دار بر سرتان خواهد ریخت. شاید اکنون دلیل بی‌رحمانه خطاب کردن محیط این سیاره را درک کرده باشید!

HD 189733 b همانند سیاره مشتری در دسته‌بندی غول‌های گازی قرار گرفته و فاصله نزدیک آن با ستاره‌اش سبب شده دمای سطح سیاره به حدود هزار درجه سانتیگراد برسد. فاصله آن از سیاره زمین 63 سال نوری بوده و هر دو روز یک مرتبه، یک دور کامل حول خودش گردش می‌کند.

سیاره‌های قابل سکونت خارج از منظومه شمسی

دانشمندان تا امروز نزدیک به چهل سیاره شبیه به زمین کشف کرده‌اند که همگی به خاطر خاص بودن، جزو جالب ترین های فضا به شمار می‌روند. آن‌ها به خاطر داشتن شرایط مساعد برای زندگی همچون کره زمین، مستعد حیات بیگانه هستند.

ستاره‌های پرتاب‌شونده‌ی واقعی

شهاب سنگ‌ها، بعد از ورود به جو زمین آتش گرفته و این اتفاق سبب نورانی دیده شدنشان می‌شود. به همین دلیل به آن‌ها ستاره‌های پرتاب‌شونده (Shooting Stars) گفته می‌شود. جالب است بدانید چنین ستاره‌هایی، که در فضا پرتاب می‌شوند، واقعا وجود دارند!

آن‌ها ستاره‌هایی با سرعت حرکت بسیار بالا بوده و برای نخستین مرتبه در سال 2005 کشف شدند. بر اساس گفته‌های دانشمندان، ستاره‌های پرتاب‌شونده زمانی به وجود می‌آیند که یک سیستم متشکل از دو ستاره به وسیله یک سیاهچاله بسیار غول‌پیکر نابود می‌شود.

آینه‌های قرار گرفته روی سطح ماه

بسیاری از مردم نمی‌دانند باز آلدرین (Buzz Aldrin) و نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) در ماموریت Apollo سفر به ماه در سال 1969، یک یادگاری در تنها قمر کره زمین از خود بر جای گذاشتند. این یادگاری چیزی جز پنلی متشکل از صد آینه نیست.

دانشمندان اکنون از این آینه‌ها، به وسیله ساطع کردن لیزر و سپس دریافت بازخورد آن، فاصله کره زمین از ماه را اندازه‌گیری می‌کنند. این تنها آزمایش فضایی است که از زمان انجام ماموریت آپولو تا امروز همچنان در حال اجرا است.

بزرگترین منبع آب شناور در اطراف یک سیاهچاله

دانشمندان، آب را اصلی‌ترین دلیل به وجود آمدن حیات بر روی کره زمین می‌دانند. به دلیلی مشابه، آن‌ها همیشه در سیاره‌های دیگر در جستجوی این ماده است، چرا که وجود آن، احتمال وجود موجودات زنده روی سطح سیاره‌های دیگر را افزایش می‌دهد. اگر تا امروز تصور می‌کردید بزرگترین منبع آب سیاره خودمان است، سخت در اشتباه بوده‌اید.

بزرگترین منبع آب (شناخته شده تا امروز) در سرتاسر کائنات، شبه اختر APM 08279+5255 است. شبه اخترها، اشیای بسیار فشرده‌ای هستند که ظاهری شبیه به ستاره داشته و درخشش فوق‌العاده زیادی دارند. گفته می‌شود شبه اخترها از سیاهچاله‌های بسیار بزرگ قدرت می‌گیرند.

چگونه می‌توانیم کتاب خواندن را به عادت تبدیل کنیم؟

یکی از ویژگی‌های جوامع توسعه‌یافته فرهنگ کتابخوانی است. اما کتابخوانی چه زمانی می‌تواند در جامعه‌ای به عنوان فرهنگ رایج درآید؟ چگونه می‌توان کتاب خواندن را در میان افراد یک جامعه به عادتی روزانه بدل کرد؟ برای فرهنگ‌سازی و رواج یک عادت خوب در سطحی وسیع ابتدا لازم است از افراد آن جامعه آغاز کنیم. از آنجایی که کتابخوانی عادتی مبنایی است و در پس آن طرز نگرش و سایر رفتارهای روزمره‌ی فرد هم دستخوش دگرگونی می‌شود، در این مقاله 10 راهکار کتابخوانی در سطح فردی را مرور می کنیم:

1.   

مدت زمانی را به کتاب خواندن اختصاص دهیم: همانطور که غذا خوردن برای رشد جسم ضروری است، کتاب خواندن هم غذای روح است و لازم است در کنار سایر امور روزمره گنجانده شود. میتوان با حداقل زمانی که در روز می‌توانیم صرف کرد، آغاز کنیم. آغاز کردن یک کار شاید سخت باشد اما به مرور و با ملزم کردن خود، این چرخه ادامه پیدا می‌کند. با برنامه‌ریزی برای پر کردن وقت اضافی متوجه خواهیم شد که اوقات زیادی از روزمان هدر می‌رود. در ابتدا لازم نیست وقت اضافه‌ای صرف کنیم، پر کردن همان زمان‌هایی که طی روز در مسیر کار، در ترافیک یا جلوی تلویزیون می‌گذرانیم، کافی است. 

2.     

در گروه‌های ادبی عضو شویم: عضویت در گروه‌های ادبی مجازی یا حقیقی، حال و هوای کتابخوانی را در ما زنده می‌کند. شرکت در این گروه‌ها ضمن اینکه برای در دست داشتن برنامه‌ای هدفمند برای کتابخوانی مؤثر است، به ما امکان نقد و بررسی آثار را نیز می‌دهد. 

3. 

فهرستی از کتاب‌های مورد علاقه، تهیه کنیم: انتخاب یک لیست با در نظر گرفتن علایق شخصی یا توجه به آثار برتر در سطح جهان، کتابخوانی ما را هدفمند می‌کند. از این رو خوب است که برای هر سال تعداد مشخصی کتاب مطالعه کنیم. با در نظر گرفتن حداقل‌ها و تلاش برای دستیابی آنها، نسبت به وقتی که اهداف غیرممکن در نظر بگیریم، حس اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنیم.

 

همراه داشتن نسخه‌ی الکترونیک یا نسخه‌ی صوتی کتاب، در تلفن همراه در شرایطی که امکان همراه داشتن کتاب را نداریم هم راحت است و هم مفید.

4. 

کتاب‌هایی که جذابیت ندارند، زمین بگذاریم: یکی از موانع کتابخوانی، کتاب‌هایی هستند که صرفاً به این دلیل که شروع کرده‌ایم، از زمین گذاشتن‌شان می‌ترسیم. به همین خاطر است که گفته می‌شود که با گذشتن از فصل‌های ابتدایی کتاب در صورتی که کتاب با اهداف و سلایق شما سازگاری ندارد، بهتر است آن را کنار بگذارید. 

5.  

سعی کنیم از کتاب‌هایی که می‌خوانیم خلاصه‌ای تهیه کنیم:تهیه‌ی خلاصه و نوشتن طرز فکرمان نسبت به اثر و به مشارکت گذاشتن آن با دیگران هم برای خودمان و هم برای سایرین مفید است. سعی کنیم از جملات زیبای کتاب و یا بخش‌هایی که ممکن است بعدها برای ارجاع به اثر به کارمان بیاید، یادداشت‌برداری کنیم.

 

6.  

متناسب با کتاب‌های مورد علاقه‌مان، کتاب انتخاب کنیم: در فضای مجازی سایت‌هایی همچون گودریدز، بخشی دارد که به مخاطب، کتاب‌هایی پیشنهاد می‌کند که متناسب با کتاب‌های مورد علاقه‌ی پیشین اوست. نویسنده‌هایی که سبک یکسانی دارند یا موضوعات و ژانرهایی که مورد علاقه‌ی فرد هستند با توجه به امتیازی که به کتاب‌هایی که خوانده شده می‌دهد، ضبط می‌شود. 

7.     

به کتابفروشی یا کتابخانه برویم: رفتن به کتابفروشی‌ها و کتابخانه‌ها و دیدن و لمس کردن کتاب‌های تازه منتشر شده و مشورت گرفتن از اهل ادب، به ما در این مسیر انگیزه می‌دهد. 

8.  

در صورت نیاز به نسخه‌های الکترونیک یا نسخه‌ی صوتی مراجعه کنیم: همراه داشتن نسخه‌ی الکترونیک یا نسخه‌ی صوتی کتاب در تلفن همراه در شرایطی که امکان همراه داشتن کتاب را نداریم هم راحت است و هم مفید. در مترو و محیط‌های پر سر و صدا که تمرکز کردن ممکن نیست، گوش دادن به نسخه‌ی صوتی کتاب مورد علاقه‌مان آرامش‌بخش است. 

9.    

کتاب‌های تازه منتشر شده بخوانیم: خواندن کتاب‌هایی که به تازگی چاپ شده‌اند و نوشتن یادداشت بر آنها و یا توصیه کردن آن به دیگران به این دلیل که حس پیشرو بودن به ما می‌دهد، ما را در مسیر کتابخوانی باانگیزه می‌کند.

10. 

در محافل و دورهمی‌ها از کتاب‌هایی که می‌خوانیم صحبت کنیم:هیچ چیز به این اندازه نمی‌تواند کتاب خواندن را در سطح یک جامعه به یک عادت تبدیل کند. با صحبت کردن از کتاب‌هایی که می‌خوانیم و از موضوع آنها لذت بردیم برای دیگران هم سایرین را به کتاب خواندن دعوت می‌کنیم و دانسته‌هایمان را با دیگران قسمت می‌کنیم و هم احتمال اینکه مطالبی که برای آنها گفته‌ایم را فراموش کنیم، کم می‌کنیم. 

سنجش هوش و استعدادیابی چیست؟

تعریف تربیتی هوش
به اعتقاد روانشناسان تربیتی، هوش کیفیتی است که مسبب موفقیت تحصیلی می‌ شود و از این رو یک نوع استعداد تحصیلی به شمار می‌رود. آن ها برای توجیه این اعتقاد اشاره می‌ کنند که کودکان باهوش نمره‌ های بهتری در دروس خود می‌گیرند و پیشرفت تحصیلی چشم گیری نسبت به کودکان کم هوش دارند. مخالفان این دیدگاه معتقدند کیفیت هوش را نمی‌ توان به نمره‌ ها و پیشرفت تحصیلی محدود کرد، زیرا موفقیت در مشاغل و نوع کاری که فرد قادر به انجام آن است و به گونه کلی پیشرفت در بیشتر موقعیت های زندگی بستگی به میزان هوش دارد.

تعریف تحلیلی هوش
بنابه اعتقاد نظریه پردازان تحلیلی، هوش توانایی استفاده از پدیده‌ های رمزی و یا قدرت و رفتار موثر و یا سازگاری با موقعیت های جدید و تازه و یا تشخیص حالات و کیفیات محیط است. شاید بهترین تعریف تحلیلی هوش به وسیله «دیوید وکسلر»، روان شناس امریکایی، پیشنهاد شده باشد که بیان می‌کند: هوش یعنی تفکر عاقلانه، عمل منطقی و رفتار موثر در محیط.

تعریف کاربردی هوش
در تعاریف کاربردی، هوش پدیده‌ ای است که از طریق تست های هوش سنجیده می‌شود و شاید عملی‌ ترین تعریف برای هوش نیز همین باشد.

 

 

ادامه نوشته

عواقب نخوردن صبحانه در بچه مدرسه ای‌ها

خوردن صبحانه برای کودکی که آماده‌ی رفتن به مهدکودک و مدرسه می‌شود، بسیار مهم است و مادران عزیز باید به این وعده‌ی غذایی اهمیت ویژه‌ای دهند.

مصرف صبحانه به کودکان کمک می‌کند تا فراگیری بهتری داشته باشند. انرژی و مواد مغذی مصرف‌شده می‌تواند باعث افزایش تحرک و فعالیت بدنی و درنهایت نشاط در کودکان شود.

بچه‌ی صبحانه نخورده در ساعت 9 الی 10 صبح به میزان قابل‌توجهی دچار افت قند خون می‌شود. استعداد یادگیری او به‌ویژه در درس‌هایی که به تفکر و اندیشه نیاز دارند کاهش می‌یابد. چنین دانش‌آموزی ممکن است دچار افت تحصیلی و بیزاری از مدرسه نیز بشود.

بهتر است صبحانه در محیطی باصفا و آرامش‌بخش با حضور افراد خانواده صرف شود. باید بدانیم در دوران کودکی علاقه و بی‌علاقگی به غذاهای مختلف به‌سرعت تغییر می‌یابد و این دوست داشتن غذا تحت تأثیر دما، ظاهر، رنگ و طعم غذا، همچنین موقعیت مکانی و زمانی غذا خوردن است.

داشتن صبحانه‌ی کامل و خوب مستلزم رعایت ضوابطی در منزل است. به‌طور مثال خانواده‌ها لازم است زمان خواب شبانه و خوردن شام را طوری تنظیم کنند که بچه‌ها صبح، به‌موقع و باکمال میل صبحانه بخورند. تحرک مختصر مثل نرمش صبحگاهی، پیاده‌روی یا دوش گرفتن به افزایش تمایل مصرف صبحانه کمک خواهد کرد.

میان وعده به‌طورکلی باید ماده‌ی غذایی مناسبی را برای میان وعده‌ی کودک انتخاب کنیم. این ماده باید ارزش غذایی کافی داشته باشد و رضایت بچه را تأمین کند؛ بدآموزی نداشته باشد؛ ازنظر بهداشتی ایمن باشد؛ و با بودجه‌ی اکثریت خانواده‌ها تناسب داشته باشد.

نکته‌ی حائز اهمیت دیگر آن است که غذای تهیه‌شده توسط مادر، نه‌تنها سالم‌تر است، بلکه انتقال‌دهنده‌ی مهر مادری نیز هست.

نان و پنیر و خیار، نان و پنیر و گردو، انجیر خشک، نخودچی، انواع مغزها (مثل گردو، بادام، فندق و...)، میوه‌ها به‌خصوص سیب، نان شیرمال، کیک و کلوچه مواد مناسبی برای میان وعده در زنگ تفریح مدرسه و مهدکودک هستند.

ازجمله عناصر و مواد موردنیاز کودک در این سنین که باید به آن توجه شود، عبارت‌اند از:

 آهن کودکان به علت رشد سریع همراه با افزایش هموگلوبین و میزان کل آهن بدن، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کم‌خونی ناشی از کمبود آهن قرار دارند. توانایی یادگیری در کودکان مبتلابه کمبود آهن کاهش می‌یابد و کم‌خونی سبب کاهش توانایی این کودکان می‌شود، چراکه اکسیژن کم‌تری به سلول‌ها می‌رسد. پیش‌گیری از کم‌خونی ناشی از کمبود آهن در کودکان باید در مصرف کافی مواد غذایی آهن‌دار متمرکز شود. مصرف مقداری گوشت قرمز بدون چربی راحت‌ترین راه رساندن مقدار بیشتر آهن به یک کودک است.

نان و پنیر و خیار، نان و پنیر و گردو، انجیر خشک، نخودچی، انواع مغزها (مثل گردو، بادام، فندق و...)، میوه‌ها به‌خصوص سیب، نان شیرمال، کیک و کلوچه مواد مناسبی برای میان وعده در زنگ تفریح مدرسه و مهدکودک هستند.

متأسفانه تعدادی از بچه‌ها تمایلی به خوردن تکه‌های گوشت ندارند که در این موارد بهتر است گوشت چرخ‌کرده جایگزین شود. به‌علاوه باید به خاطر داشت که مصرف منابع حاوی ویتامین C جذب آهن را افزایش می‌دهد. پس خوردن لیموترش، پرتقال یا گوجه‌فرنگی به همراه غذا به علت غنی بودن ازنظر ویتامین C به جذب آهن موجود در غذا کمک می‌کند.

مصرف چای بعد از غذا، از میزان جذب آهن می‌کاهد. بهتر است چای از حدود نیم ساعت قبل از غذا تا دو ساعت بعد از غذا مصرف نشود.

کلسیم برای تشکیل مواد معدنی، مینرالیزاسیون و رشد بافت استخوانی در کودکانی لازم است و باید به مقدار کافی در برنامه‌ی غذایی وجود داشته باشد. جذب کلسیم به عواملی مثل میزان پروتئین، ویتامین D و فسفات بستگی دارد. کودکان به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، 4-2 بار بیشتر از بزرگ‌سالان به کلسیم نیاز دارند.

شیر و فرآورده‌های لبنی، منابع اصلی کلسیم هستند. برای بچه‌هایی که یکی از این فرآورده‌ها را استفاده نمی‌کنند باید انواع دیگری از همان گروه را جایگزین کرد، به‌طور مثال اگر بچه‌ای شیر نمی‌خورد، باید به او ماست بدهید. پنیر نیز غذای مناسبی برای افزایش هوش دانش آموزان است، البته بهتر است پنیر را شب مصرف کرد، یا صبح‌ها به همراه گردو و بادام استفاده کنید، زیرا مصرف پنیر به‌تنهایی در صبح عکس‌العمل‌های عصبی را قدری کند می‌کند؛ این امر به دلیل تغییر نسبت کلسیم به فسفر یونیزه در پنیر است.

ویتامین D برای جذب کلسیم و رسوب آن در استخوان‌ها موردنیاز است. چون این ماده از تأثیر آفتاب بر بافت‌های زیرپوستی به دست می‌آید، میزان مورداحتیاج رژیم غذایی بسته به موقعیت جغرافیایی فرد و مدت‌زمانی که در معرض آفتاب قرار می‌گیرد، متفاوت است.

کمبود روی سبب اختلال در رشد، کم‌اشتهایی و کاهش حس چشایی می‌شود. بهترین منابع روی؛ گوشت و غذاهای دریایی هستند. 

 پس لازم است شما والدین گرامی:
- به بچه‌ها نشان دهید که صبحانه یک وعده غذایی ارزشمند است. توضیح دهید که چرا صبحانه برای آنها مفید است و بگویید که صبحانه خوردن یک وعده غذایی اختیاری نیست.

- هر روز صبح یک وقت برای دور میز نشستن و صبحانه خوردن با بچه ها تعیین کنید تا بدانید کی باید از خواب بیدار شوید و کی باید بچه ها را بیدار کنید.

- حتی می توانید بچه ها را برای تهیه مواد صبحانه با خود به خرید ببرید تا در انتخاب صبحانه سهمی داشته باشند. در این صورت برای خوردن آن اشتیاق خواهند داشت.

- همواره به کودکتان حق انتخاب بدهید و بگذارید خودش صبحانه مورد علاقه اش را انتخاب کند. از این رو، سعی کنید چند نوع غذا روی میز صبحانه باشد تا کودک براحتی حق انتخاب داشته باشد.

- راهکار دیگر ترغیب فرزندتان این است که در کنارش نشسته و همراه او صبحانه میل کنید. مطمئن باشید کودک با مشاهده شما که در حال خوردن صبحانه ای سالم هستید، گرایش بیشتری به صبحانه خوردن پیدا کرده و اهمیت این وعده غذایی مهم را درمی یابد. 

- اگر همیشه برای صبحانه نان و پنیر و کره آماده می کنید، یکبار صبحانه ای غیر از صبحانه های سنتی درست کنید، مثل املت قارچ، تخم مرغ با سبزی ها... یا هر چیزی که بچه ها دوست دارند!

توصیه های ایمنی

به بهانه نزدیک شدن سال تحصیلی در ادامه نکاتی مرتبط با سلامت جسمی دانش آموزان عزیز ارایه می گردد...


*توصیه های ایمنی1
بچه ها میدانید که شما در سن رشد هستید؟می دانید که استخوان های بدن در این سن شکل میگیرد ومحکم می شود؟

اگر کارهای روزانه را به روش صحیحی  انجام دهید، در آینده بدنی سالم و قوی خواهید داشت.
یکی از کارهایی که در انجام دادن آن باید دقت کنید"حمل بار" است. وقتی کیف مدرسه را حمل می کنید، باید از هر دو دست کمک بگیرید. مدتی کیف را با دست راست و مدتی هم با دست چپ بگیرید.
اگر کیف شما دسته بلندی دارد و آن را روی دوش خود می اندازید، گاهی آن را روی شانه راست و گاهی روی شانه چپ بیندازید. به این ترتیب شانه شما به سمت چپ یا راست خم نمی شود و در نتیجه، استخوان بندی شما که در حال رشد است، به شکل صحیحی محکم می شود.

*توصیه های ایمنی2
حتماً تا به حال دیده اید که بعضی بچه ها وقتی می خواهند تکالیف درسی خود را انجام دهند، یا برنامه تلویزیون را تماشا می کنند ، روی زمین می خوابند. این طوری مجبور می شوند گردن خود را به طرف بالا نگه دارند که به این شکل، خیلی هم زود خسته می شوند . از همه مهم تر این است که با این کار به استخوان بندی بدن خود آسیب می رسانند، زیرا گودی کمر و فاصله بین مهرههای گردن بیشتر می شود.
برای انجام چنین کارهایی، روی زمین بنشینید و حتماً به جایی تکیه دهید. حتماً دقت کنید که کمر و پشت تان صاف باشد.البته اگر صندلی در اختیار دارید، بهتر است از آن استفاده کنید. زیرا نشستن طولانی مدت روی زمین، به کمر و زانوهای شما فشار می آورد.

*توصیه های ایمنی3
بچه ها! برای نشستن روی صندلی، باید چند نکته را رعایت کنند:

1*قسمت های شانه تا پایین کمر باید کاملاً به صندلی تکیه داده شوند. اگر پشت صندلی در قسمت کمر خالی می ماند، یک بالش کوچک در آنجا قرار دهید. 
2*باید سر به طرف بالا و گردن صاف باشد. زانو ها کمی بالاتر از لبه صندلی و کف پا کاملاً روی زمین قرار بگیرد.  اگر صندلی بلندتر است و پا به زمین نمی رسد، حتماً جسمی زیر پا بگذارید.
 

*توصیه های ایمنی4
بازی با "انگشت" خطرناک است!

بعضی از بچه ها عادت دارند با انگشتان دست و حتی پای خود بازی کنند. گاهی هم آنها را آن قدر به طرف داخل یا خارج فشار می دهند تا صدا بدهد. آیا می دانستید که این کار به ظاهر ساده، در آینده باعث مشکلات جدی می شود.

بچه ها! اگر انگشتان دست یا پا را بیش از حد بکشید تا صدا بدهند، در بزرگسالی دچار بیماری مفاصل(آرتروز) خواهید شد که درد زیادی هم دارد. پس به یاد داشته باشید که از هر نوع فشار دادن و به صدا در آوردن انگشتان و مفاصل بدن خود جداً بپرهیزید.
 

*توصیه های ایمنی5
خطر بازی با پرندگان 

بچه ها! اگر دوست دارید با  پرندگان بازی کنید، هرگز از فاصله نزدیک به چشم آنها نگاه نکنید؛ چون پرندگان به اشیای متحرکی که در اطرافشان می بینند، به سرعت نوک می زنند. چون چشم انسان هم برای پرندگان مانند یک جسم جالب و متحرک به نظر می آید، دوست دارند به آن نوک بزنند که در آن صورت، قرنیه چشم پاره می شود و چشم آسیب می بیند. حتی ممکن است باعث نابینایی شود.

 *توصیه های ایمنی6
بچه ها! آیا می دانید که "چشم" حساس ترین عضو بدن انسان است و به مراقبت ویژه نیاز دارد. 
یکی از بازی هایی که در آن بچه ها از ناحیه چشم لطمه زیادی خورده اند، "فوتبال" است. حتماً می دانید که اگر توپ با ضربه محکمی به چشم بخورد، می تواند پرده قرنیه چشم را پاره کند. حتی ممکن است انسان را برای همیشه نابینا کند.

پس مراقب باشید که هرگز ضربه محکمی به صورت و چشم شما نخورد تا همیشه چشمانی سالم و زیبا داشته باشید.

 *توصیه های ایمنی 7  
بچه ها! اگر گرد و خاک وارد چشمتان شد و چشمتان به خارش افتاد، هرگز آن را فشار ندهید و به طرف داخل نمالید، زیرا این کار باعث می شود که ذرات ریزگرد و خاکی که وارد چشم شده است، سطح آن را بخراشد. و در نتیجه، میکروبها از راه این خراش های بسیار کوچک وارد ساختمان داخلی چشم شوند و آن را دچار عفونت و بیماری کنند.

بعضی بچه ها به موادی مانند عطر گل ها، خاک و ... حساس هستند و چشم آنها در مواقعی دچار خارش شدید می شود. در این موارد هم نباید چشم را با دست مالید و یا فشار داد.

بچه ها! هر وقت چشم شما دچار خارش شد، فقط آن را آب خنک و پاکیزه بشویید. اگر خارش آن  بیشتر شد ( در حالت حساسیت یا آلرژی) می توانید یک قطعه کوچک یخ را روی پلک چشم خود قرار دهید.

10 دلیل موفقیت مدارس فنلاند

 

 فنلاند به دلیل اصلاحات متعدد در نظام آموزشی، شناخته شده است. این کشور با بهره گیری از رویه های معقول و محیط های آموزشی جامع که هدف برابری آموزشی را جایگزین شناسایی برترین ها می کنند، نظامی آموزشی برقرار کرده که به عنوان یکی از کارآمدترین ها تلقی می شود.

به گزارش ایرنا، عوامل مختلفی در دستاوردهای نظام آموزشی فنلاند نقش دارند که حاصل تجربه، آموزش و اصلاحات متعدد است. بررسی ها نشان می دهد که 10 عامل مهم موجب پیشی گرفتن نظام آموزشی این کشور از سایر کشورها و موفقیت آن در دستیابی به اهداف شده است.

1- استفاده نکردن از آزمون های استاندارد

فنلاند از آزمون های استاندارد استفاده نمی کند. تنها استثنای این رویه آزمونی موسوم به National Matriculation Exam است که یک آزمون داوطلبانه در دوره دبیرستان محسوب می شود. آزمون های استاندارد که گاهی به صورت آزمون های چهار گزینه ای نیز برگزار می شوند، امتحاناتی هستند که در آنها تمام داوطلبان در شرایط یکسان برای پاسخگویی به سوالات قرار می گیرند و تقریبا همه چیز از قبل مهیا است. تمام دانش آموزان فنلاندی بر اساس یک سیستم نمره دهی اختصاصی سنجیده می شوند که توسط معلم آن ها تدوین شده است.

2- عدم پاسخگویی معلم ها

در فنلاند تمام معلم ها باید مدرک کارشناسی ارشد در رشته مربوطه داشته باشند تا بتوانند به عنوان معلم مشغول به کار شوند. دوره های تربیت معلم یکی از سخت ترین و دقیق ترین دوره های آموزشی در کشور محسوب می شوند. همچنین هیچ سیستمی در فنلاند برای ارزیابی عملکرد معلم ها وجود ندارد. در واقع به زعم مسئولین بلندپایه آموزش در این کشور، پاسخگویی زمانی لازم است که احساس مسئولیت کمرنگ می شوند و نظام آموزشی فنلاند مانع این امر است.

3- تاکید بر همکاری به جای رقابت
در فنلاند فهرست برترین مدارس وجود ندارد و محیط آموزشی این کشور جای رقابت نیست، بلکه در آن همکاری رواج دارد.

4- اولویت داشتن اصول

سال ها قبل نظام آموزشی فنلاند نیازمند اصلاحات ساختاری بود. برنامه ای که برای این منظور تدوین شد، شامل بازگشت به اصول بود. هدف این اصلاحات دستیابی به نمرات عالی یا بالابردن سطح نمرات نبود، بلکه ایجاد محیط و امکانات آموزشی برابر برای همه بود. از دهه 1980 میلادی اصول زیر در نظام آموزشی فنلاند جایگاه ویژه ای یافت:

- آموزش، ابزاری برای تعدیل نابرابری اجتماعی است

- تهیه غذای رایگان برای تمام دانش آموزان

- تسهیل دسترسی دانش آموزان به خدمات پزشکی

- ارائه مشاوره فیزیولوژیکی

- راهنمایی اختصاصی فردی

کار فردی در یک محیط عمومی عادلانه، روش آموزش فنلاندی ها است.

5- شروع مدرسه در سن بالاتر

فنلاندی ها در مقایسه با بسیاری از کشورهای صنعتی دیرتر به مدرسه می روند. سن شروع مدرسه در این کشور 7 سالگی است. دوره آموزش اجباری در این کشور 9 سال است و پس از کلاس نهم یا 16 سالگی، ادامه تحصیل به تصمیم شخصی نوجوانان بستگی دارد.

6- ارائه پیشنهادات شغلی به جای رفتن به دانشگاه

در فنلاند پس از دوره دبیرستان یک دوره آموزشی سه ساله وجود دارد که دانش آموزان را برای رفتن به دانشگاه آماده می کند. اما دانش آموزانی که مایل به ادامه تحصیل در دانشگاه نیستند، می توانند وارد یک دوره سه ساله حرفه ای شوند که آن ها را برای مشاغل مختلف آماده می کند.

7- خواب بیشتر

بر اساس تحقیقات اخیر، زود بیدار شدن برای سلامت دانش آموزان مضر است. به همین علت دانش آموزان فنلاندی اولین کلاس درس را حدود ساعت 9 تا 9:45 صبح آغاز می کنند و بین ساعت 2 تا 2:45 بعد از ظهر مدارس این کشور تعطیل می شوند. ساعات تدریس مدارس طولانی تر و مدت زمان استراحت بین کلاس ها نیز بیشتر است.

8- تدریس توسط یک معلم

تعداد معلم ها و دانش آموزان در فنلاند کمتر از سایر کشورها است. معمولا دانش آموزان فنلاندی حدود شش سال تحصیلی را با یک معلم سپری می کنند. در این دوران معلم جایگاه یک مربی همراه یا یکی از اعضای خانواده را به دست می آورد. بدین ترتیب اعتماد دوجانبه و پیوندی برقرار می شود که بر اساس آن هردو طرف یکدیگر را به خوبی می شناسند و به هم احترام می گذارند.

9- فضای آرام تر

در مدارس فنلاند استرس کمتری وجود دارد، گروه بندی های غیرضروری حذف شده است و دانش آموزان توجه بیشتری از مسئولین مدرسه دریافت می کنند. دانش آموزان زمان های مختلفی را برای خوردن، فعالیت های خلاقانه و آرامش در اختیار دارند. در طول روز بازه های زمانی 15 تا 20 دقیقه ای برای بلند شدن، نرمش و هواخوری دانش آموزان پیش بینی شده است. برای معلم ها نیز اتاق هایی در نظر گرفته شده است تا در آن استراحت کنند و با سایرین روابط اجتماعی داشته باشند.

10- کاهش تکالیف و فعالیت های خارج از مدرسه

میزان تکالیف و فعالیت های خارج از مدرسه در فنلاند از هر جای دیگر جهان کمتر است. دانش آموزان این کشور هرشب تنها نیم ساعت را صرف انجام امور مربوط به مدرسه می کنند. این دانش آموزان تمام دانش لازم را بدون نیاز به تحمل استرس ناشی از تلاش برای بهترین بودن، در محیط مدرسه می آموزند و بدون نگرانی درباره نمرات می توانند به عنوان یک انسان آموزش ببینند و رشد کنند.

آیا پیاده روی موجب افزایش خلاقیت می شود؟

پیاده روی سلامت ذهنی را افزایش می دهد و بر خلاقیت تاثیر مثبت دارد.

اگر در حل یک مشکل توانایی کافی ندارید، می توانید پیاده روی کنید.به جای نشستن کمی راه بروید تا خلاقیت شما افزایش پیدا کند.

بررسی ها نشان داده است که پیاده روی برای داشتن این تاثیر حتما نباید در فضای باز انجام شود و می توان آن را در فضای بسته نیز انجام داد. پیاده روی، تنها ورزشی است که کمتر کسی می تواند از انجام دادن آن به دلایل واهی فرار کند.

 همچنین پیاده روی باعث بهتر شدن حافظه و تمرکز می شود.

 پیاده روی در طبیعت نیز برای ذهن مفید بوده و موجب افزایش خلاقیت می شود. .آرامش طبیعت و ذهن آزاد و رها باعث رشد خلاقیت می شوند.

 اگر شمابه طبیعت دسترسی ندارید ، با نگهداری گل و گیاه در خانه و فضای زندگی خود ، طبیعت را برای خود هدیه بیاورید.

منابع:

ایسنا، سلامت دات لایف

دانش‌آموزان را به فعاليت سوق دهيد نه گوش دادن!

ما باید فراتر از اين ایده برويم که تدريس كامل و بي نقص، تدريسي است كه در ان اكثريت دانشجويان يكسري مطالب آموزشي را دريافت كنند. چنین آموزش هایی برای برخی از دانش آموزان موثر خواهد بود، اما ...

دیوید گوبلار مدرس دانشگاه آيوا در مقاله اي با عنوان Your Students Learn by Doing, Not by Listening  از شيوه ي جديدي در آموزش سخن مي گويد. اين شيوه نه تنها در تحصيل و آموزش افراد در مدرسه و دانشگاه بلكه در شيوه تربيتي والدين نيز به شدت تاثير گذار است. در واقع اتكا به اين شيوه مي‌تواند سرچشمه ي بسياري از تغييرات در عرصه هاي مختلف زندگي فردي باشد. 

گوبلار؛ آموزش را به سطح بالاتري ارتقا مي‌دهد. آموزشي كه در آن ذهنيت افراد تغيير پيدا كند و افراد تنها به دريافت يكسري اطلاعات اكتفا نكنند، بلكه با اين شيوه آموزشي در جريان عمل قرار مي گيرند و مجري آموزش مي‌شوند و دست به ايجاد ابداعات و ابتكارات مي‌زنند. با اين شيوه آموزش است كه دانشجو بودن از يادگيري و گوش دادن به سخنراني استادان به درگير شدن با مطالب و فعاليت و ابداع نسخه‌هاي خاص تغيير جهت مي‌دهد. در ادامه با اين شيوه آموزش بيشتر آشنا مي‌شويد. 

گوبلار در ابتداي يادداشت خود به مقاله جديدي از نیویورک تایمز ارجاع مي‌دهد. نتایج جالب اين مطالعه‌ي جدید بيانگر آن است كه "کیفیت رژیم و نه  كميت آن" کلید کاهش وزن است. بر اساس اين مطالعه، تمرکز بر مصرف زیاد سبزیجات و غذاهای فرآوری نشده استراتژی بهتري از شمارش کالری است. در اين مطالعه حدود 600 نفر يكي از اين دو نوع رژيم را انتخاب كرده بودند و تحت نظر قرار گرفته بودند. با این حال، نزدیک به پایان مقاله، متوجه نكته‌اي غيرعادي شدند: افراد در هر دو گروه کالری مصرفي شان کمتر از آن مقدار كالري بود كه مي توانستند مصرف كنند. ناگهان ادعا در مورد کیفیت در برابر كميت مشکوک به نظر رسید.

بهترین یادگیری دانش آموزان زمانی است که خودشان چيزي را کشف کنند

گوبلار در ادامه عنوان مي‌كند: هم زمان با اين كه روند اين تحقيق را مطالعه مي كردم؛ متوجه شدم نكته كليدي در مورد رژيم غذايي نيست بلكه در مورد آموزش و تعليم است. گاهی اوقات نگرانم که کلمه تدریس ما را به سمت دانشگاه و مدرسه گمراه کند. متعاقبا وقتي تنها تدريس را در مدارس و دانشگاه‌ها خلاصه كنيم؛ وظيفه ما به عنوان اساتيد دانشگاه نيز اين مي شود كه علوم جديد را در سر دانشجويان‌ فرو كنيم. اما تجربه به من نشان داده؛ بهترین یادگیری هنگامی رخ می دهد که دانش آموزان خودشان چيزي را  یاد بگیرند و کشف کنند و این دقيقا همان  چیزی است که در این مطالعه رژيم‌هاي غذايي اتفاق افتاد.

از نظر نويسنده، علوم پایه تغذیه تغییر نکرده است: افرادی که کالری بیشتری مصرف می‌کنند نسبت به سوخت و ساز بدن وزن‌شان زياد مي‌شود. اما فقط گفتن اين موضوع به مردم براي كاهش وزن كفايت نمي‌كند. اگر اين طور بود؛ همه در BMI ايده‌آل بوديم. پس محققان مطالعه‌ به گونه‌اي متفاوت عمل كردند. آنها به مردم آموختند که چگونه عادت‌های غذايی را در خود ايجاد كنند  که به طور طبیعی  كالري كمتري مصرف كنند. 

شرکت کنندگان در کلاس‌ها برای یادگیری عادات غذایی سالم در دو ماه اول یک بار در هفته ، و به مرور كمتر در كلاس‌ها شركت مي كردند. اندازه كلاس كوچك بود (حداكثر 22 دانشجو)، و مربيان بر «تغييرات پايدار شيوه زندگي و نه تنها رژيم غذايي موقت» تمركز كردند. 

علاوه بر اين، بر اساس بازخورد اوليه، محققان شيوه آموزش خود را تغيير دادند. آنها سعي كردند كلاس‌ها و مطالب فشرده و متراكم ارائه نشود و جنبه تعليم و آموزشي نداشته باشيد بلكه بيشتر تعاملی‌تر باشد. مربیان کمتر سخنرانی کردند و سعي كردند کلاس‌های خود را بر محور فعالیت مخاطبان قرار دهند. به عنوان مثال هركس دستور پخت غذايي خود را تهيه مي‌كرد و با اين كار عملا حضوري فعالانه در جريان برنامه پيدا مي‌كردند.

دانش آموزاني در تحصيل موفق ترند که خودشان یاد می گیرند

با اين اوصاف دانش آموزاني در دوره‌های تحصيلي خود موفق ترند که خودشان یاد می گیرند.  همانطور که شرکت کنندگان در این مطالعه نيز به صورت عملياتي خودشان را در فرآيند تعليم قرار دادند. آنها ذهن خود را درباره چگونگی غذا خوردن و رفتارشان تغییر دادند. ما اساتيد در دانشگاه و حتي مدرسه، نيز به دنبال دست يافتن به اين فرآيند هستيم و سعي مي‌كنيم دوره های آموزشی طراحی كنيم که به دانش‌آموزان و دانشجويان  کمک كند تا در اين فرآيند آموزش قرار بگيرند و خودشان ياد بگيرند و نه كسي به آنها ياد بدهد.

تغيير ذهنيت افراد كار بسيار سختي است

از نظر اين استاد دانشگاه تغيير ذهنيت افراد كار بسيار سختي است. وي در ادامه مي گويد: در دوره  آموزش سخنرانی من و دانشجويانم متفق القوليم كه تغيير ذهنيت افراد كار سختي است و افراد غالبا در برابر پذيرش اشتباهاتشان مقاومت مي كنند. زماني كه هنر متقاعد‌‌سازي را آموزش مي دهم؛ چالش‌هايي را كه به عنوان معلم با آنها روبه رو شده ام؛ به خاطر مي آورم. 

به ندرت، کتاب یا سخنرانی اي؛ مردم را به متفاوت فکر کردن دعوت می کند

تدریس، تغییر ذهن دانش آموزان نیست؛ به این معنی که آنها را متقاعد سازيم که موضع دیگری در مورد برخی مسائل داشته باشند. اما تدریس موفق باعث تغییر ذهنيت می شود. دائما سعی میکنم به دانش آموزان کمک کنم که تصورات غلط خود را کشف و بر این اساس آنها را اصلاح کنند.گرچه متقاعد کردن برای سخنراني مهم است؛ هدف مشخص نوشتن و صحبت کردن، متقاعد کردن خوانندگان و مخاطبان استدلال ماست. باید اعتراف کنیم که حتی بهترین نویسندگان اغلب اوقات در متقاعد کردن خوانندگان ناکام می مانند. به ندرت، کتاب یا سخنرانی اي؛ مردم را به فکر کردن متفاوت دعوت می کند.

دانشجويانم در این ترم موظف بودند سخنراني با موضوع" .... ذهن من را تغییر داد" ارائه دهند. دانش آموزان مجبور بودند در مورد چیزی بنويسند که تفکرشان را به طور قابل توجهی تغییر داده بود و تجزیه و تحلیل کنند که چرا و چگونه چنين تغييري در آنها رخ داده است. در نهايت اين طور به نظر مي رسيد كه حتي فكر كردن به مثالي مناسب در اين زمينه براي بسیاری از دانش آموزان دشوار بوده است. اما همه اينها به معناي آن نيستند كه آموزش يا متقاعدسازي غيرممكن است.

اغلب، به دانش‌آموزانم می‌گویم، تنها چیزی که می‌تواند ذهن ما را تغییر دهد، چیزی است که از خودمان می گذرد. در مطالعه جاما، محققان در تغییر عادات غذا خوردن شرکت کنندگان موفق بودند؛ چراكه فقط به گفتن اصول تغذيه سالم اكتفا نكردند و فراتر از آن را به مخاطبان خود آموزش دادند. اين محققان نوعی استراتژی یادگیری فعال را که همه ما باید در کلاس‌هاي درس استفاده کنیم، به کار بردند.

تدريس به شیوه های قدیمی برای اکثر دانش‌آموزان اين شيوه كارساز نيست

ما باید فراتر از اين ایده برويم که تدريس كامل و بي نقص، تدريسي است كه در ان اكثريت دانشجويان آموزش ببينند و يكسري مطالب آموزشي را دريافت كنند. چنین آموزش هایی (كه شايد بهتر باشد آنها را سخنراني بنامیم) برای برخی از دانش آموزان موثر خواهد بود. اما برای اکثر دانش آموزان اين شيوه كارساز نيست و بايد مخاطبانمان را به عمل وادار كنيم و در جريان يادگيري قرار دهيم. 

چگونه خلاقیت و نوآوری دانش آموزان را شکوفا کنیم؟

چنین شيوه آموزشي کار ساده ای نیست. اما همانطور که مطالعه جاما نشان می دهد، با برنامه ریزی کافی، تخصص و انعطاف پذیری، قابل دستیابی است. این کافی نیست که تنها به دانش آموزانمان بگوييم كالري كمتري بخورند بلكه بايد آنها را در آشپزخانه تنها بگذاريم تا خودشان پخت و پز كنند و دستور غذايي خاص خود را ابداع كنند. در چنين فرآيندي است كه نه تنها فرآيند آموزش آنها تكميل مي شود بلكه خلاقيت و نوآوري آنها شكوفا مي شود.

زنده کردن دایناسورها امکان پذیر است!

مدتی پیش با مطرح شدن صحبت‌هایی در مورد همسان‌ سازی یا همان ساخت موجودی زنده از طریق اطلاعات ژنتیکی جاندارانی مانند ماموت‌ها، جنجال‌های زیادی به پا شد؛ در این رابطه،‌ جالب است بدانیم که بسیاری از متخصصان و صاحب‌نظران به توانایی تکنولوژی و دانش مدرن در زنده کردن دایناسورها و اجداد بدوی انسان ایمان دارند و معتقدند که همسان‌ سازی چنین موجوداتی امکان‌پذیر است!

یکی از این صاحب‌نظران فیزیکدان معروف، دکتر میچیو کاکو (Michio Kaku) بوده که همیشه به خاطر اظهارنظرهایش در مورد موضوعات هیجان‌انگیز و علمی تخیلی، معروف است.

کاکو که هم اکنون در یکی از دانشگاه‌های نیویورک آمریکا تدریس می‌کند، در مصاحبه‌ای جدید گفته است که عملی کردن ایده فیلم‌هایی مانند پارک ژوراسیک و همسان‌ سازی موجودات از طریق اطلاعات ژنتیکی ممکن است، اما در حوزه‌های مختلف، این کارهای علمی چالش‌های خاص خود را به وجود می‌آورند.

زنده کردن دایناسورها و انسان‌های نخستین

به کمک ابر کامپیوترها می‌توان به توالی ژنتیکی دایناسورها دست یافت و از طرف دیگر، شباهت بافت‌های نرم استخوان ران این جانداران ماقبل تاریخ به بافت‌های مشابه در مرغ‌ها، قورباغه‌ها و خزندگان، به عملی شدن ایده کمک بزرگی می‌کند.

در حالی که کاکو و سایر دانشمندان تقریبا نظر مشابهی در مورد شبیه‌سازی ژنتیکی ماموت‌ها و سایر موجودات ماقبل تاریخ دارند، بحث همسان‌ سازی نئاندرتال‌ها که به عنوان انسان‌های بدوی شناخته می‌شوند و ده‌ها هزار سال پیش نسل آن‌ها منقرض شده، کمی جنجالی‌تر است.

مجسمه‌ای از یک نئاندرتال

یک متخصص ژنتیک از دانشگاه هاروارد به نام جوج چرچ (George Church) در مورد این موضوع گفته است که با توجه به پیشرفت‌های کنونی دانش سلول‌های بنیادی و در اختیار داشتن توالی کامل ژنوم نئادرتال‌ها، تنها چیزی که برای همسان‌ سازی این انسان‌های نخستین لازم داریم یک زن ماجراجو و شجاع برای فراهم کردن بستر خلق نئادرتال است!

با این وجود چرچ مستقیما دانشمندان دیگر را تشویق نمی‌کند که سریعا چنین کاری را انجام دهند و همانند بسیاری از صاحب‌نظران، این پژوهشگر معتقد است که تحقیقات بیشتری در حوزه اخلاقی و سایر حوزه‌های مربوط به این موضوع باید انجام شود.

از طرف دیگر، همانطور که اشاره شد چنین ایده‌ای منتقدان خاص خود را دارد؛ از زمان مطرح شدن ایده همسان‌ سازی نئاندرتال‌ها در سال 2013 توسط چرچ، دانشمندان دیگری مانند آرتور کپلان (Arthur Caplan) مشکلات مختلف اخلاقی این کار را مورد توجه قرار داده‌اند و از شباهت‌های چنین اقدامی به برده‌داری صحبت کرده‌اند.

در مورد زنده کردن دایناسورها و سایر موجوداتی که میلیون‌ها سال پیش نسلشان منقرض شده، موضوع کمی پیچیده‌تر می‌شود؛ با اینکه مشکلات اخلاقی کمتری در این رابطه وجود دارد، همانطور که کاکو گفته همسان ‌سازی چنین موجوداتی بسیار سخت‌تر از نئاندرتال‌هاست، اما نمی‌توان گفت که این ایده هرگز عملی نمی‌شود.

کاکو معتقد است که به کمک ابر کامپیوترها می‌توان به توالی ژنتیکی دایناسورها دست یافت و از طرف دیگر، شباهت بافت‌های نرم استخوان ران این جانداران ماقبل تاریخ به بافت‌های مشابه در مرغ‌ها، قورباغه‌ها و خزندگان، به عملی شدن ایده کمک بزرگی می‌کند.

پس از رسیدن به این توالی، ابزار لازم برای زنده کردن دایناسورها فراهم می‌شود. در گذشته تحقیقاتی در مورد هزینه و زمان لازم برای انجام این کار صورت گرفته و بر طبق اظهارات کاکو، با وجود مخالفت بسیاری از دانشمندان در مورد شبیه‌سازی نئادرتال‌ها، شاید در آینده نزدیک شاهد ساخت ورژنی واقعی از پارک ژوراسیک و همسان سازی موجودات باستانی، بدون چالش‌های اخلاقی باشیم.

---

منبع: گجت نیوز

بزرگ‌ترین هواپیمای جهان

بزرگ‌ترین هواپیمای جهان به نام استراتولانچ (Stratolaunch) تنها چندماه دیگر اولین پروازش را به انجام خواهد رساند.

این پرنده که طبق طرحی از پاول اَلِن (Paul Allen) - یکی از شرکای مؤسس شرکت مایکروسافت - تولید شده، بال‌هایی عریض‌تر از طول یک زمین فوتبال دارد و با دو کابین خلبان، 28 چرخ و شش موتور جت 747 تجهیز شده است.

از این هواپیما برای حمل راکت‌های حامل ماهواره و سرنشین آن به لایه فوقانی جو زمین و سپس پرتاب به سمت فضا استفاده خواهد شد.

در سی و چهارمین کنگرۀ فضا در کلرادو، شرکت سازندۀ استراتو اعلام کرد، این پرندۀ غول‌پیکر در تابستان امسال اولین پروازش را به انجام خواهد رساند.

این هواپیما طی ماه‌های گذشته، دو مرحله آزمایشی حرکت فرودگاهی را پشت‌سر گذاشته و توانسته است حداکثر سرعت‌ 41 و 46 کیلومتر در ساعت را به ثبت برساند. البته طبق اعلام شرکت سازنده، استراتو هنوز باید آزمایشات فرودگاهی بیشتری را پشت‌سر بگذارد.

طبق گفتۀ این شرکت، استراتو باید بتواند در آزمایش‌های فرودگاهی بعدی سرعت‌های 128 و 138 کیلومتر در ساعت را به ثبت برساند.

برای درک بهتر این اعداد، می‌توان هواپیماهای بوئینگ معمولی را در نظر گرفت که باید در هنگام تیک آف سرعتی بین 190 تا 241 کیلومتر در ساعت داشته باشند.

علاوه بر حمل محموله‌های فضایی به لایۀ فوقانی جو، این پرنده می‌تواند برای حمل موشک‌های کوچک جاسوسی، معروف به "یخ سیاه"، مورداستفاده قرار گیرد. کریستیان داونپورت (Christian Davenport)، گزارشگر ویژۀ صنایع فضایی و موشکی، در مقاله‌ای که در اوایل سال 2018 در نشریۀ واشنگتن ‌پست منتشر شد، از این راز پرده برداشت.

این گزارشگر در راستای نگارش کتابی درمورد رقابت‌های فضایی میان سرمایه‌داران بزرگ حوزۀ فناوری - از جمله ایلان ماسک (Elon Musk) مدیرعامل شرکت‌های تسلا (Tesla)، اسپِیس ایکس (Space X) و جف بزوس (Jeff Bezos)، مؤسس شرکت‌های آمازون و بلو اوریجین (Blue Origin) -  مصاحبه ای با پاول اَلن ترتیب داد.

طی این مصاحبه که تابستان سال گذشته انجام گرفت، اَلن اعلام کرد می‌خواهد از استراتولانچ به‌عنوان یک قالیچۀ پرندۀ غول‌پیکر استفاده کند که می‌تواند در مقایسه با فناوری‌های کنونی، حمل سرنشین و ماهواره به فضا را با سرعتی بالاتر و هزینه‌ای کم‌تر به انجام برساند.

در گزارش ویژه‌ای که واشنگتن پست منتشر کرد، به نقل از اَلن نوشته شده است: «دوست دارم شاهد خلق سامانه‌ای باشم که یکبارمصرف نیست و می‌تواند عملیات حمل‌و‌نقل هوافضایی را به‌صورت هفتگی و از یک ایستگاه فرودگاهی به انجام برساند».

موشک جاسوسی موسوم به "یخ سیاه" می‌تواند به بدنۀ استراتو متصل و هرجا که فضای کافی وجود داشته باشد، از بدنۀ این پرنده جدا شود. بعد از اتمام این عملیات، استراتو می‌تواند بلافاصله به فرودگاه بازگردد و خود را برای پرواز بعدی آماده کند.

درمورد حمل سرنشین توسط این هواپیما، آلن اظهار داشت: «هیچ چیز غیرممکن نیست و ما هنوز از تمام استفاده‌های احتمالی این هواپیما بی‌خبریم، اما تصور می‌کنم چنین امری در آیندۀ نزدیک محقق خواهد شد. در حال حاضر واقعیت امر این است که بیشتر عملیات فضایی، جهت ارسال ماهواره یا محموله به فضا انجام می‌شوند و البته ارسال ماهواره به فضا برای دریافت امواج مخابراتی و تلویزیونی در سرتاسر دنیا حائز اهمیت حیاتی‌ست».

استراتو به‌قدری بزرگ است که به دو بدنه با دو کابین جداگانه نیاز دارد. هدف اصلی آخرین آزمایش فرودگاهی استراتو که در ایستگاه هوافضای کالیفرنیا انجام گرفت، سنجش قدرت هدایت و ترمز این پرنده در سرعت‌های مختلف بود. اندازۀ عظیم این هواپیما آن را برای حمل و پرتاب موشک‌های فضایی مناسب می‌سازد.

ماهواره‌ها و سایر فضاپیماها همواره از یک ایستگاه فضایی و با استفاده از حجم بسیار عظیمی از سوخت و انرژی به فضا پرتاب شده‌اند. اما هواپیمای استراتولانچ با حمل موشک فضاپیما به لایۀ فوقانی جو، امکان پرتاب آسان‌تر و به‌صرفه‌تری را فراهم می‌سازد.

وزن خالص استراتولانچ در حدود 250 تُن و به گونه‌ای طراحی شده است که بتواند در هنگام برخاست، وزنی اضافی بالغ بر 400 تُن را نیز تحمل کند.

این هواپیما با کمک 28 چرخ بر روی زمین حرکت می‌کند و با شش موتور بوئینگ 747 تجهیز شده است. ابعاد این هواپیما به قدری بزرگ است که اگر در مرکز یک زمین فوتبال قرار بگیرد، هر کدام از بال‌هایش تا 4 متر بعد از دروازه‌ها امتداد خواهند داشت.

پروازهای این هواپیما برای سال‌های 2016 و 2017 برنامه‌ریزی شده بود، اما تأخیر اجرای این طرح باعث شد این پروازها به تابستان امسال موکول شوند. آزمایش سوخت‌رسانی هر شش مخزن سوخت هواپیما در 19 سپتامبر 2017 با موفقیت به پایان رسید. هر یک از این شش مخزن به‌صورت جداگانه پُر شدند تا عملکرد سوخت‌رسانی و عدم نشتی آن‌ها بررسی شود.

علاوه بر آزمایش سوخت‌رسانی، مهندسین طرح آزمایش سیستم کنترل پرواز هواپیما را نیز آغاز کرده‌اند.

این هواپیما در ژوئن 2017 توسط پاول اَلن رونمایی شد. در رونمایی اولیۀ هواپیما اعلام شد، طول بال‌های آن جمعاً 117 متر و بزرگ‌ترین پرنده‌ای‌ست که تاکنون به دست بشر ساخته شده است.

در سال 2011، هزینۀ انجام این طرح بالغ بر 300 میلیون دلار تخمین زده شد، اما تا به امروز اطلاعی از هزینۀ واقعی پروژه در دست نیست.

بعد از این‌که استراتو به ارتفاع مناسب برسد، محمولۀ خود را رها خواهد کرد. متعاقباً موتورهای موشک رها شده روشن و حرکت او به خارج از جو آغاز می‌شود.

در سال 2016، شرکت سازندۀ استراتولانچ قراردادی با شرکت اوربیتال (Orbital) که پرتاب‌کنندۀ موشک‌های کوچک به فضا بود، منعقد کرد. این قرارداد نشان از آینده‌نگری پاول اَلن برای استفادۀ تجاری از این پرنده داشت؛ به نحوی که بتوان از این هواپیما برای تسهیل و تسریع ارتباطات اینترنتی، عکس‌برداری‌های ماهواره‌ای، داده‌های اقلیم‌شناسی و سایر خدمات ماهواره‌ای استفاده کرد که در مدارهای نزدیک به زمین انجام می‌شوند.

از این جهت می‌توان گفت خط‌مشی پاول اَلن با رویکرد رقبایی ماندد شرکت اسپیس ایکس با مدیریت ایلان ماسک، یا شرکت بلو اوریجین با مدیریت جف بزوس متفاوت است. هدف نهایی ایلان ماسک، فرستادن انسان به مریخ است. بزوس نیز در حال تولید راکت‌های کم‌هزینه‌ای ا‌ست که بتوانند بیش از یک‌بار مورد‌استفاده قرار گیرند و هزینۀ بسیار بالای عملیات فضایی را کاهش دهند. ریچارد برانسون (Richard Bronson)، مالک شرکت ویرجین گالاکتیک (Virgin Galactic) نیز بر توسعۀ گردشگری فضایی و تولید فضاپیماهای کوچک متمرکز شده است.

مزیت رویکرد اَلن نسبت به سایر رقبا، قابلیت استفاده از هواپیما جهت پرتاب موشک به فضا و به این ترتیب، کاهش تأثیر متغیرهای آب‌وهوایی ا‌ست.

شرکت استراتولانچ به‌دنبال ارائه خدمات حمل موشک‌های مدار نزدیک به صدها شرکتی ا‌ست که در زمینۀ فعالیت‌های مخابراتی، تصویربرداری و داده‌رسانی ماهواره‌ای فعالیت می کنند - از جمله شرکت‌های تسلا و گوگل.

شرکت استراتولانچ با سرعت بالای ارسال موشک و دقت بالا در جایگذاری موشک در مدار تعیین‌شده، از مزیت رقابتی بالایی نسبت به سایر شرکت‌های فعال در این عرصه برخوردار خواهد شد.

منبع : Dailymail

جاده الکتریکی سوئد چگونه کار می‌کند

سوئد در آستانه برنامه این کشور برای عملیاتی کردن حمل و نقل بدون سوخت تا سال 2030، یک خط جاده الکتریکی افتتاح کرد که امکان شارژ خودکار کامیون ها را حین رانندگی در این جاده میسر می سازد.

بر اساس اطلاعات موجود از پروژه ی مذکور، هنگامی که خودروها از سطح این جاده عبور می کنند، شارژ خواهند شد. در این مسیر انرژی الکتریکی از طریق رساناهای کارگذاری شده زیر جاده انتقال می یابد. به عبارت دیگر خودروها از روی راه آهنی الکتریکی عبور می کنند و انرژی مورد نیاز باتری تأمین می شود. زمانی که خودرو متوقف گردد، سیستم مقدار انرژی دریافتی را محاسبه کرده، هزینه های خودرو و رانندگان را محاسبه کرده، برای آنها ارسال می کند.

جاده های یاد شده نیاز به تأسیس جایگاه های شارژ را از بین می برند؛ همچنین با کوچک تر شدن حجم باتری ها، هزینه های تولید نیز کاهش پیدا می کند.

هانس سل (Hans Säll)، مدیر اجرایی طرح یاد شده گفت:

هیچ گونه مدار الکتریکی در سطح جاده وجود ندارد؛ بلکه به مانند پریز روی دیوار، دو شیار وجود داشته و تأسیسات 5 سانتیمتر زیر آنها قرار گرفته اند. برقی که در این جاده جریان دارد یک ولت است؛ در نتیجه کاربران می توانند حتی با پای برهنه روی آن راه بروند.

سازندگان توضیح می دهند، ریل های مذکور تا 90 درصد تولید کربن را کاهش می دهند. همچنین 75 درصد کم هزینه تر از سوخت های فعلی هستند.

محققان توضیح دادند، بودجه ای 9.5 میلیارد دلاری برای تأسیس 20 هزار کیلومتر جاده ی الکتریکی در نظر گرفته شده است. اگر فرض شود خودروهای الکتریکی با باتری های کوچک هزینه ای مشابه با وسایل نقلیه امروزی دارند، در کمتر از سه سال، هزینه های یاد شده، پرداخت می شوند.

به گزارش ایرنا، سوئد در آستانه برنامه این کشور برای عملیاتی کردن حمل و نقل بدون سوخت تا سال 2030، یک خط جاده الکتریکی افتتاح کرد که امکان شارژ خودکار کامیون ها را حین رانندگی در این جاده میسر می سازد.

این جاده 1.25 مایلی (2 کیلومتری) که میان فرودگاه استکهلم و یک تاسیسات تدارکاتی کشیده شده است، در واقع بخشی از یک برنامه بزرگتر برای الکتریکی کردن 12 هزار و 400 مایل ( 20 هزار کیلومتر) از بزرگراه های این کشور است.

هدف از این فناوری حل بزرگترین مشکل خودروهای الکتریکی یعنی شارژ آنها در مسافت های طولانی است.

در این جاده الکتریکی، انرژی از دو لبه ریلی که در آن تعبیه شده است و از طریق یک بازوی متصل به پایین خودرو که شبیه یک تراموا یا قطار الکتریکی است، به خودرو منتقل می شود.

این بازو زمانی که کامیون خط عوض می کند، به طور خودکار قطع و سپس دوباره یک خط الکتریکی متفاوت وصل می شود.

با این فناوری، میزان مصرف انرژی کامیون کنترل می شود و صورتحساب آن همانند صورتحسابی که در زمان شارژ خودرو در ایستگاه شارژ تهیه می شد، برای رانندگان ارسال می شود.

به گفته محققان، شارژ باتری های خودرو حین رانندگی باعث کوچک و ارزان تر شدن باتری های خودرو می شود زیرا دیگر نیازی به شارژ مجدد نخواهند داشت.

این جاده در حال حاضر برای کامیون ها طراحی شده است اما در آینده قادر به شارژ خودروها و اتوبوس ها نیز خواهد بود.

دلایل کمرنگ شدن رابطه فرزند و والدین

چرا نوجوانان از پدر و مادرشان فاصله می‌گیرند؟

ایجاد برخی محدودیت‌های غیرقابل توجیه، محیط خشن، نبود رابطه دوستانه بین والدین و فرزند، ترس از والدین و... از جمله مهم‌ترین دلایل کمرنگ شدن ارتباط میان فرزند و والدین است.

ورود اینترنت و شبکه‌های ماهواره‌ای به خانه‌ها در سال‌های اخیر سبک زندگی‌ها را تغییر داده است به طوری که برخی نوجوانان تا حدی از فضای سنتی خانواده دور شده‌اند و به انزوا یا به سمت گروه همسالان نا‌شناس کشیده است. هر چه فرزند به دوره نوجوانی نزدیک‌تر می‌شود از خانواده بیشتر کناره‌ می‌گیرد و به سمت گروه همسالان جذب می‌شود.
در این وضعیت والدین احساس نگرانی می‌کنند به طوری که سعی دارند تا ارتباط فرزند با دوستان خود کم‌رنگ شود، همین اختلاف نظر‌ها موجب بروز پدیده‌ای با عنوان شکاف بین فرزند و والدین می‌شود. «محمد پیروی خامنه»، رفتار‌شناس، در این باره توضیح می‌دهد.

* چرا در دوره نوجوانی ارتباط با خانواده کم رنگ می‌شود؟
+ ایجاد برخی محدودیت‌های غیرقابل توجیه، محیط خشن، نبود رابطه دوستانه بین والدین و فرزند، ترس از والدین و... از جمله مهم‌ترین دلایل کمرنگ شدن ارتباط میان فرزند و والدین است. کسانی که در سن نوجوانی قرار دارند همسالان خود را عاقل‌تر از والدین خود می‌دانند بر این اساس پاسخ سؤال‌های خود را در گروه دوستان جستجو می‌کنند.

* عواقب کم‌رنگ شدن رابطه والدین با فرزندان چیست؟
+ افسردگی، افزایش روحیه ضد خانواده، پرخاشگری وستیزه‌جویی نتیجه این برخوردهاست؛ هر چه این رابطه با شکاف بیشتری باشد این عکس‌العمل‌ها بیشتر است تا جایی که این موضوع موجب می‌شود تا فرد به سوی گروه همسالان کشیده شوند و در این زمان افراد سودجو از خلأ نبود ارتباط فرزند با والدین استفاده می‌کنند و فرد را به بیراهه می‌کشند. به طوری که در باندهای فساد، قاچاق مواد مخدر، اعتیاد و.. وارد شده و در همین مراکز است که ممکن است رفتارهای پرخطر جنسی نیز از سوی بچه‌ها امتحان می‌شود. البته نباید نقش ارزش‌های دینی را نادیده گرفت زیرا با کم‌رنگ شدن اعتقادهای مذهبی، زمینه بسیاری از فساد‌ها فراهم می‌شود.

* تعداد فرزندان چه تأثیری در بهبود روابط خانوادگی دارد؟
+ متأسفانه در سال‌های اخیر تک فرزندی در کشور رواج یافته در کنار آن اشتغال والدین نیز به دلیل مشکلات مالی جدی و همه‌گیر شده است این اتفاق‌ها به طور ناخودآگاه کودک را مجبور می‌کند برای فرار از تنهایی به سمت گروه‌های همسالان نا‌شناس برود. دهه‌های قبل این خلأ توسط پدر بزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، بچه‌های همسال فامیل و خواهر و برادر پر می‌شد اما امروز این روابط وجود ندارد و در کنار آن ورود اینترنت و شبکه‌های مجازی به داخل خانه‌ها و پر شدن وقت بچه‌ها به استفاده از این وسایل باعث بروز آسیب‌های زیادی شده است، حداقل آسیب این فضا پر کردن تنهایی در فضای مجازی با دوست‌های مجازی است. برخی از بچه‌های امروز خیلی با آدم‌های حقیقی ارتباط خوبی ندارند.

* وظیفه پدر و مادر‌ها در این میان چیست؟
 پدر و مادر‌ها باید توجه داشته باشند که سن نوجوانی دوره‌ای بحرانی است و باید با فرزندان خود رابطه دوستی برقرار کنند؛ اما عملاً شاهد این اتفاق نیستیم، والدین خسته از روزمرگی‌ها توان صبر در برابر پرخاشگری بچه‌ها را ندارند و اوضاع هر روز بد‌تر می‌شود. والدین باید در شبانه روز ساعاتی را به صحبت کردن با بچه‌ها اختصاص دهند، پای صحبت‌های فرزندان خود بنشینند در این صحبت‌ها بچه‌ها مهارت‌هایی را یاد می‌گیرند که به هیچ عنوان از طرق دیگر به آن دست نمی‌یابند . والدین بدانند که بیشتر نوجوانان مهارت‌های زندگی را آموزش ندیده‌اند و به راهکارهای مقابله با مشکل آشنایی ندارند بنابراین راه‌های انحراف برای آنان باز است.

پس والدین باید از جایگاه مدیری سختگیر به دوستی مهربان تغییر مسیر دهند تا بتوانند اعتماد فرزندان خود را جلب کنند سپس آموزش و پرورش و رسانه‌ها می‌توانند با آموزش‌های مهارت ارتباط در این زمینه به میدان بیایند. این را نیز در نظر بگیرید که بهتر است پسر با پدر و دختر با مادر خود رابطه خوبی داشته باشد و از هم‌جنس خود مهارت‌های مختلف بیاموزد اما متأسفانه گاهی اوقات پدر‌ها با وجود روحیه پرخاشگری ارتباط کمتری با فرزندان خود به خصوص پسر برقرار می‌کنند که ادامه این روند به صلاح نیست. اگر پدر مادر‌ها می‌دانند که مثلا فرزندشان با دوست نابابی ارتباط دارد نباید خواستار قطع رابطه او شوند.

بهتر است آنان با یک بزرگ‌تر یا دوست نوجوانی که روی فرزندشان تاثیر می‌گذارد صحبت کنند تا با فرزندشان همراه شود. بهتر است والدین دوست فرزند خود را بشناسند و به این کار وقت کافی اختصاص دهند، به‌طور خلاصه نکته‌ای که در مورد دوستان نوجوان باید مورد توجه قرار دهید این است که نوجوان خودش دوستانش را انتخاب می‌کند و والدین هیچ تاثیری در این انتخاب ندارند. آن‌ها می‌توانند به طور غیرمستقیم بر انتخاب‌های فرزند خود اثر بگذارند پس باید بسیار هوشمند باشند.

---

منبع : آفتاب 

کشف فرمولی برای عدد پی (π)

دانشمندان در سال ۲۰۱۵ برای اولین بار به چیز شگفت‌انگیزی دست یافتند؛ فرمولی کلاسیک برای «عدد π» که در دنیای فیزیک کوانتومی پنهان شده بود. «عدد π» نسبت میان محیط یک دایره و قطر آن است و در علم ریاضی اهمیتی والا دارد. اما این اولین‌بار بود که دانشمندان در هنگام استفاده از مکانیک کوانتومی برای مقایسه سطح انرژی یک اتم هیدروژن به نهفتگی آن در فیزیک پی بردند.

چرا این اکتشاف هیجان انگیز بود؟ خب، زیرا از پیوند ویژه و ناشناخته میان ریاضی و فیزیک کوانتومی پرده برداشته است. «تمار فریدمن» یکی از محققان ارشد و ریاضیدان در دانشگاه روچستر آمریکا گفت: «این واقعا فوق العاده است که یک فرمول کاملا ریاضی متعلق به قرن هفدهم نشانه هایی از نوعی سیستم فیزیکی داشته باشد که ۳۰۰ سال بعد از کشف شده است.»
این اکتشاف زمانی به عمل آمد که «کارل هیگن» فیزیکدان ذرات در دانشگاه روچستر مشغول تدریس در کلاس مکانیک کوانتومی بود و نحوه استفاده از یک روش مکانیک کوانتومی موسوم به «اصل تغییر» را برای تقریب زدن حالات انرژی یک اتم هیدروژن توضیح میداد. او در حین مقایسه این مقادیر با محاسبات قراردادی به یک روند غیرعادی در نسبت‌ها پی برد. او از فریدمن درخواست کرد تا در بررسی این روند به وی کمک کند و آنان خیلی زود فهمیدند که روند مذکور نمودی از فرمول والیس برای «عدد π» می باشد. هیگن افزود: «ما دنبال فرمول والیس برای عدد پی نمی گشتیم و ما به طور تصادفی از وجودش آگاه شدیم.»
فریدمن نیز بیان کرد: «ما به طور کامل شگفت‌زده شدیم. وقتی فرمول والیس را از معادلات مربوط به اتم هیدروژن بدست آوردیم، من از خوشحالی بالا و پایین می پریدم.» از سال ۱۶۵۵، شواهد زیادی برای اثبات فرمول والیس ارائه شده است، اما قبل از این، همه آن فرمول‌ها ریشه در دنیای ریاضی داشتند. «کِوین نادسون» محقق و ریاضیدان می گوید: «این تقریبا مثل یک جادوست. اینکه یک فرمول برای عدد پی در درون مکانیک کوانتومی اتم هیدروژن پنهان شده باشد، بسیار متحیر کننده و جالب است. این در طول ۸۰ سال گذشته به صورت یک راز باقی مانده بود. من از افشای آن خیلی خوشحالم.» احتمالا پیوندهای رازآلود دیگری هم وجود دارد که بین مکانیک کوانتومی و ریاضی محض برای خود جا باز کرده اند.

ام آر آى (MRI) چیست؟

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی که با عنوان «تصویربرداری رزونانس مغناطیسی هسته‌ای»(MRI) نیز شناخته می شود، یک روش اسکن برای تهیه تصاویری دقیق از بدن انسان است.

 در این اسکن از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی قوی برای تهیۀ تصاویری از آن دسته از بخش‌های بدن استفاده می شود که با پرتو ایکس، سی تی اسکن یا فراصوت قابل مشاهده نیستند. برای مثال، این روش ِ عکس‌برداری به پزشکان کمک می کند تا داخل مفاصل، غضروف، رباط، ماهیچه‌ها و تاندون‌ها را مشاهده کنند؛ با این کار، تشخیص آسیب‌ های ورزشی به سهولت انجام می پذیرد.
از «ام آر آی» برای بررسی ساختارهای داخلی بدن و تشخیص انواعی از اختلالات نیز استفاده می شود که از جمله آنها می توان به سکته، تومور، آسیب‌های نخاعی، مالتیپل اسکلروسیس و مشکلات بینایی اشاره کرد. این روش کاربرد وسیعی در اندازه‌گیری عملکرد و ساختار مغز دارد. «دکتر کریستوفر فیلیپى» رادیولوژیست تشخیصی در بیمارستان دانشگاه شور نیویورک خاطر نشان کرد: «آنچه که ام آر آی را به روشی قدرتمند تبدیل می سازد، این است که شما بافت نرم و جزئیات آناتومی را در اختیار دارید.» بزرگترین مزیت «ام آر آی» در مقایسه با سایر روش‌های تصویربرداری مثل سی تی اسکن یا پرتو ایکس این است که فرد در معرض خطر تابش قرار نمی گیرد.
در حین انجام ام آر آی از فرد خواسته می شود تا روی یک میز متحرک دراز بکشد که فرد را درون محفظه دونات مانند دستگاه حرکت می دهد. سپس آن ها قسمت مشخصی از بدن مورد اسکن قرار می گیرد. این دستگاه میدان مغناطیسی قدرتمندی در اطراف فرد ایجاد خواهد کرد و امواج رادیویی به سمت بدن نشانه خواهند رفت. فرد،میدان مغناطیسی یا امواج رادیویی را احساس نخواهد کرد و این پروسه بی درد می باشد. اما شاید صداها و نویزهاى زیادی در حین اسکن تولید شود. به همین منظور، غالبا به افراد هدفون داده می شود تا به موسیقی گوش دهند یا از گوش‌گیرهایی برای انسداد صدا استفاده می کنند. شاید یک تکنسین در حین انجام آزمایش، دستورالعمل‌هایی را به شما گوشزد کند. شاید به برخی افراد نوعی محلول از طریق درون سیاهرگ داده شود. این رنگ مایع می تواند مشکلات خاصی را مهم نشان دهد؛ مشکلاتی که شاید در طول اسکن تشخیص داده نشوند.

کودکان و سایر افرادی که از قرار گرفتن در جاهای تنگ هراس دارند، داروهایى را دریافت می کنند تا در حین اسکن آرامش خود را حفظ کرده یا به خواب بروند زیرا فرد باید تا حد امکان آرام و بی حرکت بماند تا عکس های واضحی گرفته شود. هرگونه حرکت می تواند باعث تار شدن عکس بشود. برخی بیمارستان مجهز به دستگاه ام آر آی‌های باز هستند که به جای دستگاه‌های سنتی که مانند لوله تونل مانندی می باشند، از بخش های جانبی باز هستند. لذا افرادی که از ماندن در فضاهای بسته دچار ترس و اضطراب می شوند، دستگاه‌های باز را ترجیح می دهند. بنا به گزارش آکادمی پزشک خانواده آمریکا، فرآیند اسکن می تواند بطور میانگین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه به طول انجامد. رادیولوژیست به عکس‌ها نگاه کرده و گزارشی را به همراه نتایج آزمایش به پزشک شما ارسال می کند.
بدن انسان عمدتا از آب تشکیل شده است. مولکول‌های آب حاوی هسته هیدروژن‌ اند که در یک میدان مغناطیسیهم تراز می شوند. اسکنر ام آر آی یک میدان مغناطیسی بسیار قوی اعمال می کند (تقریبا ۰٫۲ تا ۳ تسلا). این اسکنر یک جریان فرکانس رادیویی هم ایجاد می کند که خود این کار باعث تولید یک میدان مغناطیسی متغیر می شود. پروتون ها انرژی را از میدان مغناطیسی جذب کرده و اسپین‌های خود را حرکت می دهند. وقتی میدان خاموش شود، پروتون‌ها به تدریج به اسپین عادی خود باز می گردند؛ فرایندی که انحراف مسیر یا تغییر محور نامگذاری شده است. فرآیند بازگشت باعث ایجاد یک سیگنال رادیویی می شود که با گیرنده‌های درون اسکنر اندازه‌گیری شده و به یک عکس تبدیل می گردد.

اسکن ام آر آی، ساختار آناتومی مغز انسان را نشان می دهد.

پروتون‌ها در بافت‌های مختلف بدن با سرعت‌های مختلفی به اسپین‌های عادی‌شان باز می گردند؛ پس، اسکنر می تواند بافت‌های مختلف را از هم تشخیص بدهد. اسکنر را می توان طوری تنظیم کرد تا کنتراست‌هایی میان بافت‌های مختلف بدن ایجاد کند. میدان‌های مغناطیسی دیگری برای تهیه عکس‌های سه بعدی استفاده می شوند که از زوایای مختلف قابل مشاهده‌اند. اشکال بسیاری از ام آر آی وجود دارد، اما «ام آر آی انتشار و کنشى» دو مورد از متداول‌ترین تکنیک‌ها هستند.

ام آر آی انتشار
این نوع تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، چگونگی پخش مولکول‌های آب را در بافت‌های بدن اندازه می گیرد. فرآیندهای بیماری خاصی از قبیل سکته یا تومور می توانند این پخش را با محدودیت روبرو سازند؛ این روش برای تشخیص فرآیندهای مذکور استفاده می شود. این روش ام آر آی به مدت پانزده تا بیست سال مورد استفاده قرار گرفته است.

ام آر آی کُنشى
علاوه بر تصویربرداری ساختاری، ام آر آی در نمایان کردن فعالیت کارکردی مغز هم کاربرد دارد. ام آر آی کُنشى یا کارکردی، تغییرات موجود در جریان خون بخش‌های مختلف مغز را اندازه‌گیری می کند. همچنین از آن برای مشاهده ساختارهای مغز و تعیین اینکه کدام بخش‌های مغز در مدیریت فعالیت‌ های حیاتی نقش دارند، استفاده می شود. از این روش میتوان برای ارزیابی آسیب مغزی یا آسیب ناشی از بیماری آلزایمر نیز استفاده کرد.  fMRI در علم عصب‌شناسی هم کاربرد ویژه‌ای دارد چرا انقلابی در نحوه مطالعه مغز ایجاد کرده است.

امنیت ام آر آی
برخلاف سایر شیوه‌های تصویربرداری مثل پرتو ایکس یا سی تی اسکن، ام آر آی از تابش یونیزه استفاده نمی کند. ام آر آی کاربرد وسیعی در تصویربرداری از جنین در طول بارداری دارد و هیچگونه عوارض جانبی هم بر جنین وارد نمی شود. راهکارهای پزشکی می توانند خطراتی را در پی داشته باشند و جوامع پزشکی استفاده از ام آر آی را بعنوان نخستین مرحله تشخیص بیماری توصیه نمی کنند.
از آنجا ام آر آی از آهنرباهاى قوی استفاده می کند، هر نوع کارگذارى مواد فلزی مثل مفاصل مصنوعی، دریچه‌های قلب مصنوعی، ضربان‌ساز، حلزونی گوش، قطعات فلزی، پیچ یا میله میتواند خطرآفرین باشد. مواد کارگذارى شده می تواند حرکت کرده یا در میدان مغناطیسی داغ شود. بیماران بسیاری که دستگاه ضربان‌ساز داشتند، با انجام اسکن ام آر آی جان خود را از دست داده‌اند. بیماران باید قبل از انجام اسکن در خصوص هرگونه ایمپلنت پرس و جو شوند. بیشتر ایمپلنت‌ های امروزی با ام آر آی سازگارند.


منبع: http://bigbangpage.com

آموزش شکست در غالب بازی به کودکان

بازی با شکست

دوست داشتنی ترین هدیه ای که والدین می توانند به فرزندان خود هدیه دهند این است که در ارتباط تربیتی خود با آنها فرصتی ایجاد کنند تا فرزندانی مسئول، همیار و متکی به خود پرورش دهند.

رعنا کودکی نق نقو و لجوج است. علی رغم توانایی های هنری زیادی که در زمینه نقاشی و حتی بازی های خلاق دارد، در مواجهه با هر شکستی به شدت گریه می کند، جیغ می زند و حتی کلمات رکیک بر زبان می آورد.
او آن قدر این رفتارها را در برابر هر شکستی انجام می دهد تا مادرش بالاخره از کوره در رفته و او را تنبیه کند.
متاسفانه رعنا به همین شکل در حال بزرگ شدن است و مادرش هنوز نتوانسته به او بیاموزد که شکست هم جزیی از جریان زندگی است....
البته فریبنده این است که گوش به فرمان فرزندان باشیم، برایشان دلسوزی کنیم و هر جا لازم شد سریع دست به کار شویم و کمکشان کنیم تا اوقاتشان مکدر نشود و از همه مهم‌تر مانند مادر رعنا دائما تنش و بداخلاقی تحمل نکنیم.

شاید وقتی بتوانیم یک جنجال و بداخلاقی بزرگ را سریع جمع و جور کنیم بسیار احساس موفقیت کرده و تصور کنیم که آن قدر فرزندمان و روحیتاتش را می شناسیم که سریع می توانیم واکنش سنجیده و گزیده ارایه دهیم.

اما اشتباه نکنید. بهترین هدیه ای که والدین می توانند به فرزندان خود ارایه دهند این است که با ارایه جسارت و ارتباط مثبت، اطمینان آنها را پایه گذاری کرده و با اتخاذ صبر و شکیبایی هر چه بیشتر، به زیر و بم های پدر و مادر بودن خود کمک کنند.

به نمایش گذاشتن بی لیاقتی

برخی از کودکان وقتی با مشکلی مواجه می شوند، اولین واکنشی که از خود نشان می دهند، به نمایش گذاشتن بی لیاقتی است. البته به نظر می رسد این کودکان، کودکانی مایوس و دلسرد هستند و کوشش می‌کنند کاری کنند تا سایرین توقعی از آنها نداشته باشند. امکان دارد این دست کودکان در حیطه های مختلف و یا در حیطه ای خاص این سبک از رفتار را از خود نشان دهند.

اما نکته مهم اینجاست که نوع واکنش والدین به این سبک رفتاری کودک بسیار مهم است. برای مثال اگر والدین هم زود مایوس شده و تسلیم شوند(یعنی به سرعت مسئولیت کودک را خودشان بر عهده بگیرند) کودک نیز یاد می گیرد که یا پاسخ انفعالی دهد و یا اینکه اصلا پاسخی ندهد. در مقابل به والدین توصیه می شود که در مواجهه با کودکی این چنینی، از سرزنش و نکوهش خودداری کرده و در مقابل بر نقاط مثبت و توانمندی های هر چند کوچک و کم اهمیت وی تمرکز کرده و آن را گوشزد کنند.

شیفتگان موفقیت

پیروزی و موفقیت، دلخواه همه انسان‌ها در هر سن و جنسیتی است. همه ما دوست داریم همیشه در صدر باشیم و اوضاع و امور وفق مرادمان باشد. اما واقعیت زندگی این طور نیست. شکست و پیروزی جنبه‌های مختلف و طبیعی زندگی ما انسان‌ها هستند و کنار آمدن با شکست‌ها و دوباره مستحکم ایستادن جز تعالیم و آموزش‌های مهمی است که همه والدین باید به آن توجه خاص داشته باشند.

اما متاسفانه رفتار برخی از والدین به گونه ای است که فقط ترغیب کننده موفقیت و صدر نشینی در فرزندانشان بوده و طبیعی است که کودکی با این روحیه، وقتی با کوچکترین عدم موقیتی مواجه می شود یا دلسرد می شود و یا واکنشهای عصبی جدی از خود نشان می دهد.

فرزندان ما از سنین پایین باید بیاموزند که قبول شکست نشانه ضعف نیست و هر رقابتی که برنده دارد طبعاً بازنده‌هایی نیز خواهد داشت. آموزش شکست خوردن و روبه رو شدن با آن یکی از مهم ترین رسالت‌های پدر و مادری است. اندوخته ای که تا پایان عمر همراه آنها خواهد بود و قطعاً راه های رسیدن به موفقیت های بزرگ تر را برای کودکان ما هموار خواهد کرد.

اگر تا به این مرحله از باور رسیده اید به شما این اطمینان را می دهیم که نیمی از راه را طی کرده اید. اگر می بینید فرزندتان مانند رعنای ماجرای ما با مشاهده هر شکست کوچکی کل فضای خانه را پر تنش می کند و یا زود سرد و مستاصل می شود و دست از تلاش بر می دارد و یا شروع به نمایش بی لیاقتی می کند، این نکته را حتما مد نظر داشته باشید و سعی در اجرای آن داشته باشید. به خاطر داشته باشید لازم نیست برای فرزندتان یک سخنرانی مفصل درباره ضرورتِ شکست ترتیب بدهید درعوض بهتر است مراقب پیام‎هایی باشید که فرزندتان درباره موفقیت و شکست در خانه دریافت می‌کند:

- کودک شما باید دلگرم شود، نه آنکه برای رسیدن به سر حد کمال مرتبا ترغیبش کنید

- وقتی ما سعی می‌کنیم بهتر و بالاتر از بقیه باشیم، ناخواسته این پیام را به فرزندمان می دهیم که به جای ارزش قایل شدن برای دیگران، به خودبزرگ بینی و بالابردن وجهه شخصی خود علاقمند هستیم.

- سعی کنید در برابر دیدگان فرزندتان به دیگران کمک کنید نه اینکه همواره خود را  برتر و بالاتر از دیگران بدانید.

- مراقب باشید در مراودات روزمره تان، میل به مفید بودن را مهمتر از تمایل به پیشرفت شخصی نشان دهید. وقتی بر خود برتر بینی اصرار داشته باشید یعنی ترس مستمر از اشتباه کردن دارید و این پیامی است که کودکان ما خیلی خوب درک می کنند.

- در زندگی عادی و روزمره تان سعی کنید نشان دهید که اشتباهات می تواند عاملی در جهت کمک به یادگیری باشد. آنها شکست نیستند

- اگر دائما پیش بینی خطر اشتباه کنید، اطمینان داشته باشید که در برابر خطاها آسیب پذیرتر خواهید بود. این یعنی اشتباهات خطرناک هستند و نباید مرتکب شد و این پیام منفی است که فرزند شما دایما آن را از جانب شما دریافت می کند.

- به فرزندتان در عمل نشان دهید که اشتباه کردن اجتناب ناپذیر ودر بسیاری از حالات کم اهمیت تر از آن است که فرد بعد از ارتکاب اشتباه تصور می کند.

آموزش شکست در غالب بازی

اجازه دهید فرزندتان در بازی ها، شکست را تجربه کند. شکست کودکان در محیط امن خانواده موجب می‌شود او بفهمد حتی وقتی شکست می خورد، شما او را دوست دارید و برایش ارزش قائل هستید؛ لذا سعی کنید در بازی‌های رقابتی با فرزندتان گاهی ببرید، گاهی ببازید و گاهی هم مساوی کنید.

مواجهه با شکست را به فرزندتان بیاموزید

 وقتی در یک بازی رقابتی فرزندتان شکست خورد ،برای غم و ناراحتی وی ارزش قائل شوید: "می‌دونم از شکستت غمگین شدی، اگر دوست داری می تونی گریه کنی و ..!". 
سپس درباره جنبه‌های جذاب بازی با هم صحبت کنید. به او کمک کنید تا راه‌هایی را پیشنهاد دهد که اگر انجام می داد، منجر به موفقیتش می شد و سپس در ادامه سعی کنید  زمان‌هایی را که به موفقیت رسیده به ‌یادش بیاورید .

هرگز فرزندتان را مقایسه نکنید

البته همه والدین می دانند که مقایسه کردن فرزند با دیگران عملی اشتباه است اما یا آن را عملی نمی کنند یا ناخواسته باز هم عمل مقایسه را مرتکب می شوند. گاهی ما والدین در هنگام بروز شکست قصد دلداری به فرزندمان را داریم اما در حقیقت در حال مقایسه کردن وی با دیگران هستیم
مثلا: دوستای دیگت تجربه زیادی داشتن ولی تو تازه کار بودی"
تو از بقیه کوچک تر و ضعیف تر بودی پس طبیعی بود نتونی برنده بشی " و ..

این دست جملات شاید در ظاهر مقایسه ای نباشد ولی در حقیقت تضعیف کننده اعتماد به نفس فرزندان شده و موجبات هراس آنها از شکست را فراهم می آورد

الگوی خوبی برای فرزندتان باشید

مانند یک الگوی واقعی در برابر فرزندتان عمل کنید. مثلا وقتی دچار شکست شدید بگویید: من باختم اما واقعا بازی جالب و دوست داشتنی بود"

وقتی فرزندتان تقلب می کند

خیلی اوقات فرزندان برای کسب موفقیت دست به تقلب می زنند. در این دست شرایط هرگز مچگیری نکنید؛ بلکهاولا سعی کرده اطمینان حاصل کنید که فرزندتان قاعده بازی را خوب بلد است؛ برای این منظور مراحل بازی را دقیق برای وی تشریح کنید. با این اقدام هم روش بازی را به وی یاد داده اید و هم به طور تلویحی به فرزندتان نشان داده اید که از رفتار وی آگاهی کافی دارید.

با رعایت همین چند نکته ساده می توانید  نحوه مواجهه با ناکامی و شکست را به‌طور عملی به فرزندتان بیاموزید . نکته مهم دیگر این است که یادگرفتنِ شکست خوردن به زمان، تمرین و بلوغ نیاز دارد، پس عجله نکنید.

آیا می توان کودکان را در خانه تنها گذاشت ؟

کودکانی که نباید تنها بمانند

گاهی برای والدین شرایطی پیش می آید که مجبور می شوند برای مدت زمانی کودکشان را در خانه تنها بگذارند که البته تنها گذاشتن کودک در خانه به هیچ عنوان توصیه نمی شود اما....

بهتر است اگر فرزندتان قرار است برای زمان معینی تنها بماند برای آن زمانها برنامه ریزی دیگری داشته باشید مثلا کودکتان را چند ساعتی نزد یکی اقوام بگذارید؛ این باعث می شود هم خیال شما راحت باشد و هم فرزندتان از وقتش بهتر استفاده کند اما در مواقعی شرایطی پیش می آید که والدین مجبور به تنها گذاشتن کودکشان در خانه می شوند در این صورت چه باید کرد ؟ 

از چه سن و سالی کودک را تنها بگذاریم؟
اگر چه تنها گذاشتن کودک در خانه در سنین پایین هرگز توصیه نمی‌شود اما گاهی والدین بنابر شرایطی خاص، این کار را به عنوان آخرین راه حل انتخاب می‌کنند. فرمول خاصی برای تنها گذاشتن کودکان در خانه وجود ندارد، اما بی‌تردید سن و سال کودک یکی از مهمترین مؤلفه‌ها برای تصمیم‌گیری در این باره است. توجه به ویژگی‌های شخصیتی و سلامت روان کودک، بلوغ روانی، داشتن مهارت و توانایی وی برای مدیریت تنهایی و مراقبت از خویش و همچنین شرایط محیطی از جمله عواملی است که در تصمیم گیری قطعی نقش بسزایی دارد.

کودکانی که از تنهایی می‌ترسند و حتی در حضور خانواده تلاش می‌کنند از تنها ماندن در فضاهای مختلف خانه اجتناب کنند و یا کودکانی که بیش فعال‌اند و ممکن است از تنهایی به عنوان فرصتی برای پرداختن به فعالیتهای خطرآفرین استفاده کنند را هیچگاه نباید در خانه تنها گذاشت. به طور کلی روانشناسان معتقدند حدود سنی  بالاتر از ۷ یا ۸ سالگی مناسب‌ترین زمان شروع تنها گذاشتن کودک در خانه است، اگر چه عده‌ای از کودکان را هرگز نمی‌توان قبل از ۱۰ و ۱۲ سالگی به تنها ماندن در خانه دعوت کرد.

اگر قرار است در آینده ای نه چندان دور، فرزند خود را گاهی در خانه تنها بگذارید، بهتر است، هر چه زودتر برای آماده کردن او برای تنها ماندن دست به کار شوید:

1) مهارت های خانگی
هر روز کار کوچکی در خانه را به او بسپارید. مراقب باشید کاری را به او بسپارید که متناسب با سن و توانایی های او باشد تا احساس شکست و سرخوردگی نکند. با این کار به او کمک می کنید اعتماد به نفس خود را بالا ببرد و توانمندی هایش را بهتر بشناسد. همچنین می تواند کم کم مهارت هایی بیاموزد که در صورت تنها ماندن به آنها نیاز خواهد داشت، مانند درست کردن یک ساندویچ یا سالاد ساده یا کار کردن با وسایلی مانند مایکروویو.

2) از عهده شرایط بحرانی برآمدن
در مورد موقعیت های خاص و اینکه در چنین مواقعی، قدم به قدم چه باید کرد در موقعیت های مناسب با او صحبت کنید.سخنرانی به جایی نمی رسد. مهم است که این کار را در مواقعی انجام دهید که موضوع واقعا برای او جالب است و گوش می دهد. مثلا وقتی برق می رود، به او بیاموزید که چطورلامپ اضطراری را پیدا کند. جای شمع ها را به او نشان بدهید و حتی در مواقعی، این کار را مثل یک بازی تمرین کنید. در موارد دیگر، مثلا وقتی بوی گاز بیاید، یکی از پرده ها آتش بگیرد، لوله آب بترکد و همه جا پر از آب شود هم با بازی، تصور موقعیت و تمرین، آموزش های لازم را به او بدهید.

3) شماره های ضروری
فهرستی از شماره های ضروری تهیه کنید. اورژانس، آتش نشانی، همسایه نزدیک ومطمئن، محل کار پدر یا مادر و یک یا دو نفر از اقوام مطمئن و نزدیک. مطمئن شوید که کودک جای فهرست را می داند و شماره ها را یاد گرفته است. همچنین به او بیاموزید که در صورت تماس، چه باید بگوید. به علاوه، او باید نشانی خانه خودتان را به خوبی بلد باشد.

4) او را کم کم به تنهایی عادت دهید
دفعات اول، برای چند دقیقه فقط او را تنها بگذارید و بعد، در مورد احساسش با او صحبت کنید. اگر نگران شده یا ترسیده، هنوز زمان مناسب برای تنها گذاشتن او نرسیده است. اگر هم شرایط را خوب ارزیابی کرده بود، کم کم او را به تنها ماندن عادت بدهید و هر بار هم توصیه های لازم را به او ارائه کنید، از جمله اینکه در نبود شما چه کند؛ تلویزیون ببیند، ساندویچی را که برایش آماده کرده اید بخورد، بازی کند یا تکالیفش را تمام کند.

ویژگی های کودکی که می تواند تنها بماند
کودکانی که قادرند سر وقت به مدرسه بروند، مشکلات خود را حل کنند، تکالیف مدرسه‌شان را انجام دهند و می‌توانند به والدینشان بگویند که چه موقع از خانه خارج می‌شوند و به موقع برمی‌گردند، کودکانی که قدرت تصمیم‌گیری مستقل در وجودشان هست و زود نمی‌ترسند، آمادگی تنها ماندن در خانه را دارند.

هم‌چنین کودک باید بتواند درباره خواسته‌ها و نیازهایش راحت با والدین خود صحبت کند و ترس‌ها و نگرانی‌هایش را هنگام تنهایی، با پدر و مادرش در میان بگذارد.

والدینی که تصور می‌کنند فرزندانشان این ویژگی‌ها را دارند، می‌توانند کودک خود را تنها بگذارند.

کودکی می تواند در خانه تنها بماند که از اعتماد به نفس کافی برخوردار باشد. زیاد نترسد و از بیان خواسته خود خجالت نکشد. بتواند احساس خود را با والدینش در میان بگذارد و آنقدر با والدین خود رابطه خوب و صمیمانه ای داشته باشد که در صورتی که هر مشکلی به وجود آمد، یا هر نگرانی ای داشت، قبل از هر چیز آن را با والدین خود در میان بگذارد. به علاوه، او باید مهارت های کلامی کافی را برای برقراری ارتباط با دیگران داشته باشد.

عواقب تنها گذاشتن کودکان ترسو 
کودکی که از تنهایی می ترسد با تنها ماندن در خانه تجربه های تلخی خواهد داشت که به او آسیب می رساند.کودکی که بعد از مدرسه، به خانه ای می آید که در آن هیچ کس نیست دچار احساس تنهایی و مورد بی توجهی قرار گرفتن می شود، چون همه کودکان دوست دارند وقتی از مدرسه به خانه برمی گردند، اتفاقات روزمره را برای کسی تعریف کنند، در مورد احساس خود صحبت کنند و مشکلات خود را با کسی در میان بگذارند تا شاید راه حلی برای آن ها پیدا کنند.
بنابراین، اگر نمی توانید در همان لحظه همراه فرزندتان باشید و او تنهاست، زمان های دیگر وقت کافی به او اختصاص دهید تا بتواند با شما صحبت کند. زمان مشخصی را در روز فقط برای گوش دادن به حرف های او بگذارید. مثلاً بعد از عصرانه، بعد از فلان سریال، بعد از اخبار ساعت فلان، زمانی که مشخص باشد و سر قرار خود هم بمانید. البته با علاقه و توجه گوش کردن شما است که نیاز او را برطرف می کند، نه این که از سر اجبار و با اکراه، این کار را انجام دهید.
 گاهی والدینی که فرزند وابسته ای دارند که بسیار از تنها ماندن و جدا شدن از آن ها حتی برای زمانی کوتاه می ترسد، تصمیم می گیرند برای این که به او یاد بدهند روی پای خودش بایستد و این همه نترسد، او را به تنها ماندن عادت بدهند:« دو بار که تنها بمونه دیگه نمی ترسه »، « بذار یه روز تو خونه خودش تنها باشه ببینه در و دیوار ترس نداره».
اما در واقع، در مواردی که کودک مبتلا به اضطراب جدایی است چنین تصمیمی می تواند به شدت به او آسیب بزند و شرایط را از پیش بدتر کند. ممکن است کودکی دقیقاً به اختلال اضطراب جدایی مبتلا نشود، اما داشتن رگه ها یا نشانه هایی از آن هم نیاز به توجه تخصصی و بالینی دارد و باید در چنین مواردی با یک متخصص مشورت شود و شیوه ی درمانی مناسب به کار برده شود.

آیا فضا سرد است؟

آن بالا سرد نیست، ماهواره ها و شاتل های فضایی در واقع در ارتفاعات بالا سرد می شوند، اما علت این امر آن نیست که آنجا سرد است.

سرد مفهومی زبانی و زبان شناختی است، و نه مفهومی علمی، است. نیاکان غار نشین ما به واژه ی « گرم نیست» نیاز داشتند و کلمه «سرد» همان واژه ای است که به آن رسیدند. گرما انرژی است که مولکول های هر شی به اعتبار این واقعیت آن را دارند که در حال حرکتند. چرا این مولکولها در حرکتند؟ زیرا حدود ۱۳٫۷ میلیارد سال قبل مقدار تصور ناپذیری انرژی در خلا و بیگ بنگ به وجود آمد و تمامی اتم ها هنوز هم از بابت آن انفجار در جنبش و حرکتند. بعضی از آن ها، اتم های داغ تر، نسبت به اتم های دیگر جنبش و حرکت بیشتری دارند، این اتم های دیگر را اتم های سردتر می نامیم. در محیط خلا گرمای قابل قیاس با چیزی دیگر وجود ندارد زیرا در آنجا مولکول هایی وجود ندارد ( یا معدودی انگشت شمار مولکول یافت می شود ) که به حرکت و جنبش در آیند، و کلمه « سرد » در آنجا حتی بی معنی تر است. فضا در هر یک از معانی کلمات «سرد » و « گرم» نمی تواند هیچ کدام از آن ها باشد، زیرا از ماده تهی است.
خورشید و ستارگان تمام انواع تابش، امواج انرژی خالص، هم مرئی برای چشم آدمی ( نور مرئی ) و هم نامرئی (فرابنفش، فرو سرخ و امواجی دیگر ) را گسیل و منتشر می کند. این تابش بدون تضعیف شدن تمام فضا را طی می کند زیرا در فضا چیزی ( ماده ) وجود ندارد که به آن جذب شود. اما وقتی این تابش به جسمی، مثلا شاتل فضایی ، برخورد می کند قسمتی از آن باز می تابد و در جهت دیگری به راه خود ادامه می دهد. اما پاره ای از آن جذب می شود و انرژی اش به صورت گرما تلف می شود. از این رو، شاتل فضایی گرمای تابیده شده از خورشید و ستارگان را دریافت می کند، البته خورشید تابشگر عمده ی گرما به شمار می آید زیرا نسبت به سایر ستارگان به شاتل فضایی مورد نظر ما نزدیکتر است.
اما در عین حال این شاتل، که هنوز هم بخش عمده گرمای زمینی اش را با خود حمل می کند، قسمتی از انرژی خودش را به بیرون می تاباند. زیرا هر چیزی که گرمایی داشته باشد تابش فرو سرخ ( تابش گرمایی ) گسیل می کند. به علت است که ابزار دید در شب می توانند آدم ها را در تاریکی ببیند: این آدم ها از طریق تابش فرو سرخی که گسیل می کنند دیده می شوند.
به این ترتیب، شاتل مقادیر زیادی گرمایی را که به سطح رو به خورشید آن تابیده شده را دریافت می کند در حالی که از طرف دیگرش گرما را به سرعت به خارج گسیل می دهد، که در این صورت فوق العاده سرد می شود.
پس، توجه داشته باشید که می توان گفت شاتل سرد است زیرا یک شی واقعی است، اما محیطی که در آن دارد پرواز می کند، سرد نیست، چه از لحاظ معناشناسی و چه از نظر فیزیکی.
نکته: فضای خارج از جو زمین سرد نیست.

چگونه زبان کودکان را باز کنیم ؟

کودکتان را سر زبون دار کنید!

وقتی کودک اولین کلمات را به زبان می آورد دل پدر و مادر ضعف می رود و وقتی آن ها کلماتی مثل مامان و بابا را به زبان می آورند یک حس نابی به پدر و مادر دست می دهد اما ممکن است فرزند دلبند شما بعد از گذشت ماه ها نتواند کلمات را به درستی ادا کند انگاه شما نگران می شوید و ممکن است این سوال در ذهنتان مطرح شود که کودکان از چه سنی شروع به صحبت کردن می کنند و چگونه باید زبان کودکان را باز کرد ؟

۹ ماهگی، زمان شروع اولین آواهای معنادار
کودکان از ۳ یا ۴ ماهگی شروع به تولید یک سری صداهای بی معنا می کنند، حتی سروصداهایی در قالب بازی با حرکات لب که در حقیقت به آن ها صدا گفته می شود نه فقط آوا. در ۵ یا ۶ ماهگی نوزاد به مرحله ای از تولید صداها می رسد که به اصطلاح به آن «ببلینگ» گفته می شود. در این مرحله بچه ها حروفی مثل ب،پ و د را بدون این که بشناسند با تاکید و پشت سر هم تکرار می کنند(بب،پپ، دد). این روند به مرور تا حدود ۹ ماهگی تکامل پیدا می کند. اولین آواهای معنادار بچه ها از حدود ۹ ماهگی شکل می گیرد. بچه ها در این سن می توانند خطاب به یک مخاطب خاص صدایی را تولید کنند یا حتی با نگاه کردن به دیگران با تولید صداهایی که خاص خودشان است خواسته شان را هرچند دست و پا شکسته بیان کنند.

تخم کبوتر و زبان باز کردن کودک
یکی از باورهای نادرست بویژه در قدیمی ترها این است که دادن تخم کبوتر به کودک باعث به حرف افتادن او می شود یا مشکل لکنت زبان را درمان می کند. در حالی که اگر والدین آگاهی و اطلاعات خود را بالا ببرند و با مکانیسم صحبت کردن آشنایی داشته باشند از خوددرمانی های اینچنینی پرهیز می کنند و به فکر درمان های علمی می افتند. این روزها انواع و اقسام سی دی ها و دی وی دی های آموزشی در رسانه ها تبلیغ می شوند که تولیدکنندگانشان براین باورند استفاده از آنها باعث زود به حرف افتادن کودک و تقویت مهارت خواندن و نوشتن خواهد شد. تکلم جزئی از رشد به حساب می آید که هم به ژنتیک کودک و هم به محیط او بستگی دارد. بنابراین نشان دادن تصاویر و گوش دادن به آهنگ و شعر به کودک کمک می کند ادای کلمات را زودتر شروع کند. البته نقش پدر و مادر را هم نباید نادیده گرفت چون والدینی که مدام با فرزندشان تمرین می کنند و از او می خواهند کلمات را تکرار کند، باعث می شوند کودک زودتر به حرف زدن بیفتد.

ایده‌آل‌ترین حالت ممکن این است که والدین، روزانه 30 هزار کلمه در ارتباط با کودک استفاده کنند! در حقیقت، مطالعات مختلف نشان داده است تعداد لغاتی که در حرف زدن با کودک استفاده می‌شود، رابطه مستقیم با افزایش ضریب هوشی کودک دارد. در این مطلب، با بعضی روش‌های موثر برای صحبت با کودک، بیشتر آشنا شوید.

کلمات را یکی یکی اضافه کنید
از ۱۸ ماهگی تا ۲ سالگی بچه ها با لغات و البته بیان جمله های ساده ۲ یا ۳ کلمه ای سرو کار دارند. در این سن بچه ها توان کنار هم گذاشتن جمله ها را دارند و می توانند با کنار هم گذاشتن کلمات خواسته خودشان را بیان کنند البته از افراد غریبه که آشنایی با کودک ندارند نباید انتظار داشت همه حرف های او را متوجه شوند. در این شرایط یک راه کمک به ادای جمله در کودکان این است که وقتی کوچولوی شما یک لغت را بیان کرد شما با اضافه کردن یک کلمه دیگر او را برای بیان جمله های ساده ۲ یا ۳ کلمه ای تشویق کنید .

بگویید و تکرار کنید
ممکن است برای شما کسل‌کننده باشد، اما تکرار برای کودکتان لذت‌بخش است. شنیدن چندباره یک کلمه در تقویت مسیر ارتباطی صدا و معنا در مغز کودک موثر است. تکرار، همچنین باعث می‌شود او به دنبال معنای آن، به حافظه‌اش رجوع کند و آن را در ذهنش ثبت کند. تا یک سالگی، کودک شما اغلب اصوات لازم را می‌داند اما نمی‌داند چه موقع باید از آن‌ها استفاده کند. تکرار به او کمک می‌کند که بتواند این وظیفه را به درستی انجام دهد. 

با بچه ها حرف بزنید، حتی از دوران جنینی
به دلیل توجه انتخابی کودک و فرآیند اکتسابی زبان آموزی است که معمولا کودکانی که والدین زمان بیشتری برای صحبت با آن ها صرف می کنند زودتر شروع به حرف زدن می کنند. حرف زدن با کودکان و کتاب خواندن برای آن ها از دوران نوزادی حتی اگر هیچ واکنشی را درپی نداشته باشد برای آن ها حکم محرک هایی را دارد که توان کلامی شان را بالا می برد. به خصوص این که تحقیقات زبان شناسان و روان شناسان کودک نشان داده کودک حتی از دوران جنینی صدای مادر را می شنود. بنابراین پدر و مادرها باید برای صحبت کردن با کودک شان و حتی کتاب خواندن برای او از دوران جنینی برنامه ریزی کنند. یادتان باشد کودکان قبل از حرف زدن با دانش حرکات آشنا می شوند. بنابراین صحبت کردن برای آن ها به صورت آهنگین و همراه با حرکات دست یک روش پیشنهادی بسیار کارآمد است.

چند اصل مهم:
زود شروع کنید:
از همان زمان که نوزادتان با صداها به اطراف نگاه می کند اقدام کنید. با او صحبت کنید و او را در راه پاسخ حتی با یک لبخند قرار دهید.
در ابتدا شاید او پاسخ و صدای خاصی ندهد اما به مرور زمان یاد می گیرد که با صدا و نگاه و حتی لبخند پاسخ شما را بدهد.
 
با او با صدایی متفاوت صحبت کنید:
حتماً شما زمانی که با یک کودک صحبت می کنید صدا و حالات خود را تغییر می دهید این تغییر توجه نوزاد را بیشتر جلب می کند.
 
تلویزیون را خاموش کنید:
البته نه همیشه اما بخشی از روز را اجازه دهید تا او صداهای زنده ی اطرافش را بشنود تا قدرت تمرکز او بالا برود چرا که تلویزیون با پخش موسیقی و از این قبیل صداها او را دچار یک نوع گیجی می کند.