تغذیه از دیدگاه ابوعلی سینا
نباید در هنگام صرف غذا آب زیاد بنوشد. زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی میاندازد و آن را خاموش میکند. بلکه بهتر است آب نخورد تا خوراک به معده
وارد شود
* غذای زیاد حتی اگر در معده هضم شده باشد کمتر اتفاق میافتد که در رگها هم هضم شود و در آنها نارس و خام میماند و در نتیجه به آنها کشیدگی میدهد و گاهی هم آنها را میترکاند و تنبلی و خمیازه برای بدن به ارمغان میآورد. در چنین حالتی باید شخص را با داروهای مسهل درمان کرد.
* کسی که به سنین پیری رسیده است باید بداند معدهاش همان معده دوران جوانی نیست. اگر همان اندازه میل کند خوراکش هم به مواد زاید تبدیل میشود.
رعایت اعتدال در مصرف هر نوع ماده غذایی
جالینوس میگوید: خوراک تر برای هیچ حالتی از حالات بدن مناسب نیست. انگار که ارزش هیچ دارد، نه ترش است نه شیرین، نه تلخ است نه تند، نه گیرنده است نه شور.
زیادهروی در مصرف غذاهای خشک اشتها را از بین میبرد، رنگ را زشت میکند و مزاج را خشک میکند.
خوردن چربی زیاد، تنبلی میآورد و اشتها را از بین میبرد.
زیادهروی در خوردن غذاهای سرد، سستی، تنبلی و پژمردگی میآورد.
زیادهروی در خوردن غذاهای ترش انسان را زود پیر میکند.
اگر غذاهای تند زیاد مصرف شوند به معده آسیب میرسد و غذاهای شور برای چشم خوب نیستند.
زیانهایی که از خوراک گرم روی دهد میتوان با اسکنجبین دفع کرد و بهتر است همراه عسل باشد (مخلوط اسکنجبین و عسل).
اگر غذای سرد زیانآور باشد درمانش با آب انگبین و زیره است.
کسی که از مواد چرب ناراحت است چارهاش مواد گس مزه نظیر شاه بلوط، میوه درخت سدر، زالزالک یا داروهای تلخ نظیر زنجفیل و داروهای شورمزه و تندمزه مانند سیر و پیاز است.
کسی که بدنش به آسانی میگدازد باید غذایش تر و زودهضم باشد.
مهدی ابراهیمی صیقلان