السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

این چشم ها بــرای که تبخیر می شــود ؟
پیــــراهـــن مـــحـــــرم مــــن را بــــیاوریــد
با روضۀ حســـــین نفــــس تازه می کنــم
می آیــم از کدورت و اشـــــک عــــزای تـو
من دستمال گـریـــۀ خـــود را نشــسـته ام
اشک تو تا همیشه جوان می چکد حسین
من تـازه تشنـه می شوم و گـریه می کنم
ایمــــان بـــه دست معجــــزۀ غــم بیاورید
این قطــــره نیست آینـــۀ توست یا عـــلی

این حلقه هــا بـرای چه زنجیر می شود ؟
دارد زمــــان هـــیئت مـــن دیر می شــود
وقـتی هـوای شـهر نفـس گیر می شــود
سرچـشـمۀ طهــــارت تصـــویر می شــود
چـــون آب هم به نام تو تطهیر می شــود
چشم من است اینکه چنین پیر می شود
وقـتـی زگریه چشم همه سیر می شــود
پیغمـــبری که بـــاعث تـکفـیــر می شــود
در اشــک ما حسین تو تـکثیــر می شـود

 

 

 

 

 

 

 (شعر از رضا جعفری)