در زمان سلطنت خسرو پرويز بين ايران و روم جنگ شد و در اين جنگ ايراني ها پيروز شدند و قسطنطنيه كه پايتخت روم بود به محاصره ي ارتش ايران در آمد و سقوط آن نزديك شد .

مردم روم فردي را به نام هرقل به پادشاهي برگزيدند . هرقل چون پايتخت را در خطر مي ديد ، دستور داد كه خزائن جواهرت روم را در چهار كشتي بزرگ نهادند تا از راه دريا به اسكندريه منتقل سازند تا چنان چه پايتخت سقوط كند ،‌گنجينه ي روم بدست ايرانيان نيافتد .

اين كار را هم كردند . ولي كشتي ها هنوز مقداري در مديترانه نرفته بودند كه ناگهان باد مخالف وزيد و چون كشتي ها در آن زمان با باد حركت مي كردند ، هرچه ملاحان تلاش كردند نتوانستند كشتي ها را به سمت اسكندريه حركت دهند و كشتي ها به سمت ساحل شرقي مديترانه كه در تصرف ايرانيان بود در آمد .

ايرانيان خوشحال شدند و خزائن را به تيسفون پايتخت ساساني فرستادند .

خسرو پرويز خوشحال شد و چون اين گنج در اثر تغيير مسير باد بدست ايرانيان افتاده بود خسرو پرويز آن را ( گنج باد آورده ) نام نهاد .

از آن روز به بعد هرگاه ثروت و مالي بدون زحمت نصيب كسي شود ، آن را باد آورده مي گويند