مطالعه فعاليتي است كه قواي ذهني بيشترين كارايي را در آن دارد و انجام صحيح و پر ثمر آن به آمادگي ذهني بستگي تمام دارد . خواننده هنگام مطالعه بايد توانايي درك مطالب خواندني و ايجاد ارتباط آن ها با ساير معلومات را داشته باشد .

مطالعه فعاليتي است كه قواي ذهني بيشترين كارايي را در آن دارد و انجام صحيح و پر ثمر آن به آمادگي ذهني بستگي تمام دارد . خواننده هنگام مطالعه بايد توانايي درك مطالب خواندني و ايجاد ارتباط آن ها با ساير معلومات را داشته باشد .
براي افزايش مهارت خواندن توجه به نكات زير ضروري است :
1 – تحقيقات نشان مي دهد كه يكي از موثر ترين راه هاي افزايش بازده در مطالعه ، خواندن و به خود پس دادن يا براي خود بازگو كردن است . چنين روشي به دلايل زير بسيار مفيد است :
الف : وقتي شخصي مطالبي را با اطلاع از اين كه به زودي بايد آن را براي خود بازگو كند مطالعه مي كند ، اين احساس در شخص انگيزش ايجاد مي كند كه بعضي آن را " اراده براي يادگيري " گفته اند .
ب : وقتي مطلبي را كه خوانده ايم ، به خوبي براي خود بازگو كنيم ، اين عمل خود يك پاداش است و هر گاه نتوانيم ، اثري دارد كه به اثر تنبيه براي پاسخ هاي نادرست مشابه است .
ج : نكته ديگر آن كه بالاخره شخص بايد مطلبي را كه خوانده است تقريبا از بر كند ، بنابر اين وقتي شخصي مطلبي را از بر مي كند در واقع تكرار مجدد مطلب را كه هدف اوست ، تمرين مي كند .
2 – در هنگام خواندن ، جهش به عقب را مي توان از بين برد. اكثر ما اغلب هنگامي كه مايليم جمله جالبي را كه خوانده و يا در مواردي كه تمركز فكري كافي و حضور ذهن نداشته ايم دوباره به عقب برگشته و قسمتي از مطلب خوانده شده را مجددا با دقت بيشتر بخوانيم ، در واقع اقدام به واپس نگري مي كنيم . ولي اگر اين واپس نگري ها را كنترل نكنيم ، به صورت عادت بسيار بدي در خواهد آمد . تصور كنيد كه اگر قرار باشد هر بار كلمه يا عبارت يا قسمتي از يك سطر را كه خوانده ايم دوباره خوانده و باز از عقب برگشته دوباره و سه باره بخوانيم ، رشته مطالب را گم كرده و از سرعت مطالعه ما كاسته خواهد شد .
3 – در هنگام خواندن وسعت ديد را مي توان تا حد ديدن بيش از 5 كلمه در هر توقف گسترش داد . يعني خواننده سريع با توسعه ميدان ديد چشم خود ، به شبه جمله ها و عبارات توجه كرده و با اجتناب از تلفظ و خواندن تك تك كلمات در هر نگاه چند يا چندين كلمه را ملاحظه و جذب مي كند . براي ديدن بيش از يك كلمه در هر بار مي بايستي كه از حركت سر خود جلوگيري نماييد . بدين ترتيب تعداد توقف هاي يك خواننده در پاراگراف دو خط و نيمي ، به حدود پنج الي شش توقف كاهش مي يابد .