۱ -به کودک خود برچسب نزنند.

۲ - او را با کودکان ديگر مقايسه نکنند.

۳  -بيش از حد توان او از او انتظار نداشته باشند.

۴ -طبيعت کودک خود را (درون‌گرا و برون‌گرا) ، نفي نکنند.

۵  -از حمايت بيش ازحد کودک خود بپرهيزند.

۶  -به جاي او تصميم نگيرند و به جاي او مشکلاتش را حل نکنند.

۷  -از احساس دل‌سوزي، ترحم و مداخله‌ي حمايت‌گرانه پرهيز کنند.

۸  -از محکوم کردن او در نزد ديگران به ويژه همسالان اجتناب کنند.

۹ - همه‌ي خواسته‌ها و توقعات فرزند خود را برآورده نکنند

.۱۰ - تا حد امکان او را تنبيه بدني نکنند.

۱۱ - از کلمات توهين‌آميز و سبک پرهيز کنند.

۱۲ - حس انتقام و کينه‌توزي را به او القا نکنند.

۱۳-  قوانين و مقررات مدرسه را در نزد کودک به تمسخر نگيرند.

۱۴-  مشکلات عاطفي کودک را در نزد او بيان نکنند.

۱۵ - از پاداش‌هايي که جنبه‌ي رشوه و باج‌خواهي دارد، پرهيز کنند

۱۶-  از آموزش‌هاي زودرس و يا ديررس، به ويژه در مسائل جنسي، به کودکان پرهيز کنند.

۱۷-  از سرکوب نيازهاي کودکان خودداري کنند.

۱۸  -با همه‌ي فرزندان خود با روش يکسان برخورد نکنند و انتظار يکسان نيز نداشته باشند.

۱۹-  در برابر کودک از نزاع و درگيري بين خود و همسرشان خودداري کنند.

۲۰ -از ياري کردن دائمي کودک در انجام تکاليف درسي او خودداري کنند.

۲۱- از جهت دادن و برجسته کردن استعدادهاي خاص او زودتر از موعد خودداري کنند.

۲۲ - سوالات و کنجکاوي‌هاي مربوط به مسائل جنسي او را سرکوب نکنند.